زندگینامه

شهدای معلم – شهید علیرضا نوری

علیرضا نوری، یکم مرداد ۱۳۴۲، در روستای حمیدآباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش نعمت‌الله، کشاورزی می‌کرد و مادرش خانم‌ناز نام داشت. معلم و دانشجوی دوره کاردانی در رشته علوم اجتماعی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. دهم اردیبهشت ۱۳۶۵، با سمت راننده در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

کد خبر: ۴۵۴۵۴۱

چهارشنبه - ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۸ / 1398 18 February

به گزارش نوید شاهد قزوین:
وصیت نامه شهید علیرضا نوری

یاران با شهادت رفتند، اما نگران فردا بودند!

هدف از خلقت انسان، عبادت خدا و آزمایش پى در پى او است و این آزمایش ها براى انسان نفع دارد و باعث رسیدن او به قرب الهى و جوار حق می شود.

از بدو خلقت، انسان در جبهه ی حق علیه باطل حضور داشته است و به غیر از این دو جبهه، جبهه ی سومى وجود ندارد؛ هابیل(ع) مقابل قابیل، حضرت محمد(ص) مقابل ابوجهل، ابوسفیان و ابولهب، على(ع) مقابل معاویه، حسین(ع) مقابل یزید و امام خمینى مقابل شاه و صدام و دیگر انسان هایى که در این ادوار بوده ‏اند.

همهْ آزمایش خود را -چه خوب و چه بد- داده ‏اند و هم اکنون نوبت به ما رسیده و ما باید توجه داشته باشیم که کدام جبهه حق و کدام جبهه باطل است؟

من با امام خمینى میثاق بسته‏ ام و به او وفادارم و مثل کوفیان نیستم که براى امام نامه بنویسم و بعد او را تنها بگذارم؛ نه، هرگز! هرگز! به او وفادارم؛ چون او به اسلام و قرآن وفادار است و اگر چندین بار هم مرا بکُشند و دوباره زنده کنند، باز دست از او برنخواهم داشت.

چه مى‏ شد امروز شهید مى‏ شدیم و فردا دوباره زنده مى‏ شدیم تا دوباره شهید شویم؟! آرى! همه ی یاران به سوى شهادت شتافتند، در حالى که نگران فردا بودند.

خدایا! ما با تو پیمان بسته بودیم که تا پایان راه برویم و بر پیمان خویش هم چنان استوار ماندیم.

این جانب از پدر و مادرم خیلى قدردانى مى‏ کنم از این که مرا تربیت و بزرگ کردند.

خداوند -ان شاء الله- از شما راضى باشد و شما را در فردوس بَرینْ داخل گرداند.

پدر و مادرم! از این که بدون اجازه ی شما به جبهه رفتم، خیلى معذرت مى ‏خواهم؛ چون حاجى رضا جبهه بود و حقیر احساس کردم که شما اجازه نخواهید داد؛ -ان شاء الله- مرا خواهید بخشید.

این جانب از تمام اهالى روستاى حمیدآباد -در مورد این که اگر از من ناراحتى دیدند یا اموال آن ها را خوردم- رضایت مى‏ طلبم.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.