شهید سید علی طاهایی بیدگلی

زندگینامه طلبه شهید سید علی طاهایی بیدگلی

شهید سید علی طاهایی بیدگلی، چهارم ارديبهشت 1349، در شهرستان آران و بیدگل چشم به جهان گشود. پدرش سیدمیرزا فضل الله، و مادرش انسي نام داشت. تا سطح 1-اتمام لمعتین در حوزه علمیه درس خواند. روحانی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور يافت. دوازدهم ارديبهشت 1365، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش شهيد شد. مزار او در گلزار شهدای امامزاده حسین (ع) زادگاهش واقع است.

کد خبر: ۴۵۳۹۱۳

جمعه - ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۸ / 1398 13 February

نوید شاهد اصفهان:در کرانۀ کویر، در سرزمین ایمان و تقوا «بیدگل» سال 1349 چشم به شکوه زادگاه گشود و زندگانی را در سایۀ کرامت اجداد مطهرش آغاز کرد.

چشمان زیبایش از همان کودکی، نشان از آیندهای بزرگ و پرشکوه داشت. پدرش روحانی بود و اهل علم و در تربیت و پرورش «علی» مراقبت بسیار کرد. نماز و روزهاش را یاد داد و شراب محبت علی (ع) و اولاد علی (ع) به کامش ریخت.

پس از دوران کودکی به دبستان رفت و صفحۀ سفید دل را به مشق صفا و سادگی مزین کرد. تحصیلات را تا اتمام سوم راهنمایی و اخذ مدرک سیکل ادامه داد و از آن پس راه پدر را پیشه کرد و در راه تبلیغ آیین اجداد خویش کمر همت گماشت. به مدرسۀ «آیت الله یثربی» کاشان رفت و نزد استادان آن حوزه زانوی ادب زد و کسب فیض نمود.

بسیار مؤدب بود و اهل فضل که او زادۀ تبار علم و دانش بود و اینک خود در میدان علم و عمل وارد شده است.

در دوران دفاع مقدس روزی نبود که مدرسۀ «آیت الله یثربی» تنی چند از فرزندان خویش را به بازار کارزار نفرستد و چندی بعد، شاخه گلی محمدی (ص) به نشان روزهای خوش حضورشان در کنار این مدرسه ننهد. نوجوان پاک نیز پس از چندی حضور در مدرسه و سنگر علم و معرفت، عزم حضور در سنگر دفاع و جرعه نوشی از بادۀ سرخ حسینی نمود.

سید علی دوبار توفیق حضور در میادین مقدس جبهه را یافت و در ترنم اشک نیمه شبهای سنگر، غبار دل بشست. هشت ماه و نیم پیکار و نبرد، همراه با تبلیغ احکام و معارف در جبهه، سرانجام، نیم نگاه حضرت دوست را به سوی این جوان عاشق کشاند و او بر زخم نیاز خود مرهمی یافت. در ادامۀ عملیات «والفجر هشت» در منطقۀ «فـاو» بـه شـدت مجـروح شـد و سرانجام در 65/2/12 شربت شیرین شهادت را یکسـره نوشید.

آری چشمان پاکش را بر هم نهاد تا نبیند که راهش نیمه تمام مانده و اسلحه اش بر زمین افتاده. نگاهش در قاب آئینه موجی از احساس در دلمان برپا میکند و خجل، به دستان خالی خویش مینگریم!

منبع: بنیاد شهید شهرستان آران وبیدگل