وصيتنامه سرباز شهید امير صمدى مقدم

اگر مى خواهيد رستگار شويد جز به اسلام عزيز به هيچ چيز ديگر فكر نكنيد

در مرحله نخست اگر مى خواهيد رستگار شويد جز به اسلام عزيز به هيچ چيز ديگر فكر نكنيد و طبق گفته اماممان اگر كسى دلش براى اسلام مى تپد همين امروز بايد وارد عمل بشود و امروز روز امتحان و پس دادن آزمايش است.

کد خبر: ۴۵۳۵۱۲

سه‌شنبه - ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۸ / 1398 10 February

بسم رب الشهداء و الصديقين

الهى در دلم نورى برافروز - مرا تقواى قدسيان بياموز

مِنَ المُؤمِنينَ رِجالٌ صَدَقوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيهِ فَمِنهُم مَن قَضى نَحبَهُ وَمِنهُم مَن يَنتَظِرُ وَما بَدَّلوا تَبديلًا

با درود و سلام بر امام زمان ارواحنا فداه و نايب بر حقش امام خمينى بت شكن قرن بيستم و شهداى گلگون كفن اسلام که با خون خود نهال انقلابمان را هر چه بيشتر آبيارى مى كند و به آن قدرت فوق العاده مى بخشند.

در حالى كه از سلامتى و صحت كامل برخوردارم اين وصيتنامه را كه بعد از مدتها كه اين فرصت الهى دوباره نصيبم شده است مى نويسم.

پس بنابراين نبايد حسين زمان خودمان را تنها بگذاريم. هيچ موقع از بيرق اسلام خارج نشويد و قدر چنين رهبر عظيم الشانی را كه خداوند متعال بر ما ارزانى داشته است بدانيد و خوب به سخنان گوهربارش گوش داده و عمل نمائيد و با منافقان به ستيز برخيزيد و آنچنان مقلوب و رسوايشان سازيد كه حتى قدرت كشيدن يك آه را نداشته باشند در غير اين صورت خون هزاران هزار شهيد را كه با خون خودشان بخاطر اسلام سفره اسلام عزيز را رنگين كرده اند زير پا گذاشته ايد و در هر دو جهان مسئول هستيد.

اى پدر عزيز و مادر گراميم مى دانم كه چه رنجها كشيده اید. علاوه بر بزرگ كردنم مرا در سنين كوچكى به آموختن مسايل اسلامى تشويق نموديد و با رهنمودهاى شما بود كه من راه صحيح خود را يافتم و شماها حق بزرگى بر گردن من داريد لكن چون من نتوانستم زحمات بيشمار شما را جبران كنم مرا ببخشيد زيرا كه من مى بينم دينم در خطر است و بدين جهت واجب دانستم تا دشمن بر دينم غلبه نيافته بر او بشورم و حرف اماممان را پاسخ مثبت دهم.

مادرم و پدر عزيزم مبادا از مرگ فرزندتان كه در اين هدف مقدس و راهى كه انتخاب كرده لحظه اى ناراحت شده و گريه كنيد. شماها بايد فخر كنيد كه خداوند چنين فرزندى را به شما ارزانى داشته است.

وظيفه من امروز اقتضا مى كند و آن امانت الهى را كه خداوند تعالى بر من ارزانى داشته و اكنون كه لحظه امتحان و آزمايش پيش آمده وظيفه شرعى خود مى دانم كه اين امانت الهى را در طبق اخلاص قرار داده و به نحو احسن تقديم پروردگار خويش نمايم.

براى اينكه ما شهادت را از سالار شهيدان حسين بن على آموخته ايم و بايد با حسين (ع) وارد صحنه حق عليه باطل شويم و به شهادت و آن هدف ديرینمان برسيم زيرا كه طبق گفته استاد شهيدمان مطهرى شهداء پرتو افشان و شمعهاى فروزنده اجتماعند.

آرى شهداء شمع محفل بشريتند. سوختند و محفل بشريت را روشن كردند و اگر اين محفل تاريك مى ماند هيچ دستگاهى نمى توانست كار خود را تمام كند و يا ادامه دهد پس خداى من شاهد باش و يك آن ما را بحال خودمان وامگذار كه از حقيقت دور مى افتيم.

خدايا بر من منت گذار و ذخيره ات را نايب حجتت را يعنى رهبر اسلامى حضرت امام خمينى را عمر طولانى و صحت وافى عطا كن كه وجود اين بنده پاكت رحمتى است كه تو بر اين امت مستضعف ارزانى داشته اى.

شما اى دوستان عزيزم قرآن زياد بخوانيد زيرا كه روح انسانى را آرامش مى بخشد و انسان را از راكد ماندن و گنديدن به حركت وا ميدارد. من از راكد و يكجا ماندن و حركت بسوى سير قهقرا بيزارم.

دشمن بداند ما رود و رودخانه هستيم و او مرداب گنديده و روى همين حساب ما با خداى خود عهد و پيمان بسته ايم كه راه شهيدان را ادامه داده و تا آخرين قطره خونمان از انقلاب اسلاميمان دفاع كنيم. لكن خون ما از خون 72 تن يار حسين و 72 تن باوفاى بهترين سربازان امام عصرمان از جمله شهيد مظلوم دكتر بهشتى و از خون رجايى و باهنر و ساير شهداى گلگون كفن رنگين تر نيست.

شما اى دوستان من هر كس خواست بر عليه روحانيت مبارز سخنى بميان آورد اولين مرحله او را نصيحت كنيد و به او آگاهى دهيد و هيچ موقع نگذاريد چوب لاى چرخ اين دولت مكتبى و روحانيت مبارز و متعهد بگذارند.

بارالها تو آگاهى كه تلاش و پيكار ما نه از آن جهت است كه به پايگاه قدرت و منصبى برسيم و يا چيزى از زرق و برق بى ارزش دنيا چنگ بزنيم بلكه بدان جهت است كه نشانه و بيرقهاى تو را به اهتزاز درآوريم و پيروزى اسلام را بر كفر جهانى به هديه بياوريم و به سخن قرآن كه مى فرمايد : و نريد انمن على الذين استضعفوا فى الارض و نجعلهم الايمه و نجعلهم الوارثين جامه عمل بپوشانيم .

بارالها زمينه ساز ظهور و قيام مهدى (عج) باش و شهيدان بزرگ اسلام را غرق رحمت قرار بده.

من المومنين الرجال

اين وصايا را بر وصيت خود در اين تاريكى شب در نزديكى خاك عراقيها در روشنايى مهتاب مى افزايم. اولا تمام كتابهاى مرا به كتابخانه طالقانى اهدا نمائيد و اگر از من لباسى يا پولى باقى مانده به حساب جنگ زدگان بريزيد و از مادرم مى خواهم كه مبادا بر جنازه من گريه كند و اگر مى خواهد روحم شاد باشد بر سر جنازه ام نقل بپاشد و شادى كند زيرا كه هدفم بخاطر اسلام و مكتب بوده است.

در آخر براى سلامتى امام دعا كنيد. والسلام

28/7/1360

امیر صمدی مقدم