خاطره

ضدانقلابیون مانع پیشرفت مردم هستند/ خاطراتی از شهید محمدصالح پرویزی

پسرم محمد صالح ضدانقلابیون را دلیل کشتار و نا امنی و درگیری می دانست و می گفت : این ها مانع پیشرفت مردم ستم دیدۀ کرد هستند.

کد خبر: ۴۵۲۶۷۴

يکشنبه - ۲۵ فروردين ۱۳۹۸ / 1398 25 January

نوید شاهد کردستان:

شهید محمد صالح پرویزی

فرزند: فایق

ولادت: ۱ ̷ ۱ ̷ ۱۳۴۹

محل ولادت: روستای گیزمل علیا دیواندره

شغل: شاگرد نانوایی

تاریخ شهادت: ۲۲ ̷ ۱۲ ̷ ۱۳۶۸

محل شهادت عراق- سلیمانیه- زرگویز

نحوۀ شهادت: دستگیری توسط ضدانقلاب- تیرباران

محل دفن: جاوید الاثر

شهید محمد صالح پرویزی فرزند فایق و نظیره در روستای گیزمل علیا از توابع دیواندره دیده به جهان گشود. خانواده اش از طریق کشاورزی و درآمد ناچیز در آن دوره، زندگی خود را اداره می کردند. از نعمت آموختن سواد محروم ماند و از دورۀ نوجوانی به بعد به عنوان شاگرد در یک نانوایی به کار مشغول شد تا کمک خرج خانواده اش باشد.

با پیدایش احزاب و گروهکهای ضدانقلاب در کردستان و مشاهدۀ ظلم و ستم و جنایات آن ها در حق مردم مسلمان، به همکاری با سپاه پاسداران پرداخت.وی در رابطه با پاکسازی منطقه ازلوث وجودضدانقلاب خدمات شایان توجهی انجام داد.سرانجام توسط ضدانقلابیون دستگیر و تیرباران شد.

ضدانقلابیون مانع پیشرفت مردم هستند

پسرم پس از مدتی جستجو برای پیدا کردن کار، یک روز غروب به خانه برگشت و گفت : مادر جان بالاخره کاری پیدا کردم. در یک نانوایی شاگردی خواهم کرد. از هیچ که بهتر است! یکی از دوستانش به خانۀ ما آمد. با پسرم محمد صالح نشسته بود و گفتگو می کردند. سینی چای را برای آن ها بردم. دوستش گفت مادر جان چند لحظه پیش ما بنشین. هرچند پسرم راضی نبود اما من نشستم. دوستش گفت من هرچه پسر شما را نصیحت می کنم، گوشش بدهکار نیست. مگر می شود آدم عاقل، مفت و مجانی خودش را به کشتن بدهد؟ آدم حداقل باید کاری را انجام داده باشد، باز هم حرفی است. ما هردویمان کارگرهستیم. سواد هم نداریم. اصلا سیاست چه ربطی به ما دارد؟ همیشه مردم زیادی درصف خرید نان هستند. چرا باید این دوست من این قدر علنی و در حضور مردم از کو مه له بد گویی کند؟ هوادار نظام و اسلام است، باشد اما حرف زدن و بد و بیراه گفتن در میان مردم راهش نیست. هرکاری راه خودش را دارد. پسرم محمد صالح ضدانقلابیون را دلیل کشتار و نا امنی و درگیری می دانست و می گفت : این ها مانع پیشرفت مردم ستم دیدۀ کرد هستند.

از خاطرات خانم نظیره احمدی، مادر شهید