نامه شهید «اسدالله تاجیک» که در بیست و ششم فروردین 1364 منتشر شد؛

تا از آلودگی های دنیوی پاک نشوم «شهید» نمی شوم!

معتقدم تا کسی پاک از گناه نباشد و تا خدا از او راضی نشود حتی یک قطره خون از او نخواهد رفت تا برسد به اینکه شهید شود و اینکه بنده حقیر آنقدر گناهکار هستند که می دانم به این زودی ها چیزی نصیب من نخواهد شد

کد خبر: ۴۵۲۰۶۱

دوشنبه - ۱۲ فروردين ۱۳۹۸ / 1398 12 January

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید اسدالله تاجیک/ دوم فروردین 1340، در شهرستان ورامین به دنیا آمد. پدرش عباسعلی، قصاب بود و مادرش خانم گل نام داشت. تا پایان دوره کاردانی درس خواند. دبیر سازمان آموزش و پرورش بود. سال 1363 ازدواج کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و نهم اسفند 1364، در فاو عراق به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای یوسف رضای زادگاهش واقع است.

شهید «اسدالله تاجیک» در بیست و ششم فروردین 1364 نامه ای نوشته است که در ادامه می خوانید؛

قرآن کریم: ای اهل ایمان بدانید که زنان و فرزندان شما و دیگران که شما را از اطاعت و جهاد و هجرت و جهاد در راه دین باز میدارند دشمن شما هستند و از آنان حذر کنید. و دل از محبت شان بر کنید و اگر پس از توبه به آنها نسبت به آنها عفو و آمرزش کنید و چشم بپوشید. خدا هم در حق شما آمرزنده و مهربان است و به حقیقت اموال فرزندان شما اسباب فتنه و امتحان شما هستند چندان به آن ها دل نبندید و بدانید که نزد خدا اجر عظیم و بهشت ابد خواهد بود. سوره فرقان آیه ۱۴ و ۱۵

خدمت همسر عزیزم سلام عرض می کنم و سلامتی شما را از خداوند خواهانم و اگر از خدا می خواهم از خدا می‌خواهم که جز زنان و همسرانی باشی که شوهر خویش را برای جهاد در راه خدا تشویق کرده و جزو کسانی نباشی که مورد خشم خدا قرار بگیرید و الحمدالله می‌دانم که به آن حد رسیده ای که بتوانید تشخیص بدهید که دین خدا در این راه حال احتیاج به کمک و بر هر فرد هم واجب می باشد که به یاری او برود.

زهرا جان از احوالات اینجانب اسدالله خواسته باشید به حمدالله تا این ساعت سلامتی برقرار می باشد و هیچ گونه نگرانی نباید برای شما باشد چون من به این معتقدم تا کسی پاک از گناه نباشد و تا خدا از او راضی نشود حتی یک قطره خون از او نخواهد رفت تا برسد به اینکه شهید شود و اینکه بنده حقیر آنقدر گناهکار هستند که می دانم به این زودی ها چیزی نصیب من نخواهد شد باری همسر از از اینکه گفته بودم در آخر ماه به مرخصی می آیم متاسفم چون وضعیت فرق کرد و به بنده هم مرخصی نمب دهند انشالله هر چه زودتر جنگ به نفع اسلام و المسلمین به اتمام برسد و همه رزمندگان به خانه و کاشانه خود برگردند و انشالله هر موقع وقت باشد و مسولین اجازه بدهند خواهم آمد.

خدمت عموی عزیزم و مهربانم سلام عرض میکنم و سلامتی شما را در دنیا و زندگی خوبی را با فرزندانت از خدا خواهانم و اگر از حال این بنده گناهکار و حق خواسته باشد به حمدالله سلامتی برقرار می باشد و آینده خود را هر چه خدا بخواهد من هم راضی هستم خدمت زن عمو کم حرف دل سوز که محبت خود را ظاهر نمی کند یعنی ریاکار و چاپلوس نیست و خاطرم جمع است از درون قلب مرا دوست دارم سلام عرض می‌کنم و سلامتی شما و خوشبختی در زندگیتان را آرزومندم خدمت فاطمه خانم مریم خانم سلام عرض می کنم و سلامتی آنها را از خداوند خواهانم. در آخر از قول من به مادرم و بچه ها و عمویم و کلیه های فامیلهای خودتان و هر کسی که سراغ گیری از من کرد سلام برسانید.

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران