وصیت نامه شهید «غلامرضا رضایی نسب»/ باید ننگ ظالم را از دنیا بردارید

شما ای امت اسلامی از پا ننشینید و بعد از ایران که به پیروزی نهایی رسید نوبت بیت المقدس غریب که کعبه معظمه است که باید آزاد شود باید بخروشید باید ننگ ظالم را از دنیا بردارید و زمینه را فراهم کنید تا امام زمان(عج) تشریف بیاورد و حکومت اسلامی جهانی را تشکیل دهند .

کد خبر: ۴۵۲۰۰۴

شنبه - ۱۰ فروردين ۱۳۹۸ / 1398 10 January

به گزارش نوید شاهد از کرمان، شهید «غلامرضا رضایی نسب» دهم خرداد 1347، در شهرستان رفسنجان به دنيا آمد. وی دانش آموز سال چهارم متوسطه بود، به عنوان بسيجي ‌در جبهه ‌حضور يافت. سرانجام در چهارم فروردين 1367، با سمت تك ‌تيرانداز  در خرمال عراق ‌بر اثر اصابت ‌تركش به كتف و پا، شهيد شد. مزار وي در روستای همت‌آباد زادگاهش واقع است.

وصیت نامه شهید «غلامرضا رضایی نسب» را با هم مرور می کنیم:

بسم الله الرحمن الرحیم

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ

تنها مومنان کسانی هستند که ایمان به خداوند و پیامبرش آورده و سپس دچار تردید نگردیده و به جهاد مالی و جانی پرداخته اند همانا آنان صادقانند.

بعد از حمد و سپاس خداوند متعال: سلام و درود بر خاتم انبیا محمد مصطفی(ص) و با سلام بر قطب دایره امکان ولی الله الاعظم حجه بن الحسن ارواحنا فداه و سلام بر نایب بزرگوارش که زمینه ساز حکومت مهدی است.

ای شهیدان عاشق و ای پاک باختگان لایق و ای یاران امام حسین(ع) ای مظلومان تاریخ، ای برادرانیکه خود را شناختید ای کسانیکه روح روح بزرگتر از آنست که در جسم کوچکتان جای گیرد و از قفس کوچک جسمتان بیرون آمد و با پرواز از این کالبد خالی اوج گرفت و به سوی ملکوت اعلی پرواز کرده اید.

دوستانی که از ما سبقت گرفتید و به مقصد رسیدید و ما بیچارگان را گذاردید که فراق شما بس سنگین است. ای شهیدان همیشه تاریخ دیدار تازه کنید و مرا به جمع خود بپذیرید.

پدر عزیز اگر خداوند لطفش را شامل حال من کرد و مرا به آرزوی خودم رساند شما انشاالله هیچوقت ناراحت نشوید چونکه در راه اسلام این بهترین شیوه مردن و بهترین انتخاب مرگ است. من با چشم باز این راه را انتخاب نموده ام و جز پیروزی اسلام آرزویی نداشته (حال یا کشته شوم یا پیروز شوم).

اگر خداوند این امانتی را که به شما سپرده بود بعد از چند سال از شما گرفت بنای ناشکری را خدای ناکرده نگذارید و همیشه در پیشگاه خدا شاکر باشید از پدرم تقاضا دارم که بعد از کشته شدن من در مرگم شیون نکنید نمی گویم گریه نکنید گریه کنید ولی آهسته و همیشه خوشحال و سرافراز باشید و در پیشگاه خداوند دعا کنید که این هدیه را از خانواده شما قبول کند و هرگاه به شما خبر مرگ مرا دادند فقط با این جمله خودتان را آرامش دهید (انا لله و انا الیه راجعون) همه از خدائید و به سوی خدا می روند و همیشه به یاد خدا باشید و بگویید (الا به ذکر الله تطمئن القلوب) یاد خدا قلبها را آرام می کند.

از مادر عزیز و گرامیم و خواهران و برادران معذرت می خواهم که بدون خداحافظی از آنها آمده ام و امیدوارم که مرا ببخشید. مادر و پدر و خواهر و برادر از شما تقاضا می کنم  در مرگ من گریه نکنید و اگر یک موقعی از دست من رنجی دیده اید و من باعث ناراحتی شما شده ام به بزرگواری خودتان مرا عفو کنید و شما ای امت اسلامی از پا ننشینید و بعد از ایران که به پیروزی نهایی رسید نوبت بیت المقدس غریب که کعبه معظمه است که باید آزاد شود باید بخروشید باید ننگ ظالم را از دنیا بردارید و زمینه را فراهم کنید تا امام زمان(عج) تشریف بیاورد و حکومت اسلامی جهانی را تشکیل دهند .

برادران قدر خود را بدانید که در زمانی هستید و چنین امام و رهبری دارید که همه فضایل پیروزیها و سرافرازیها در سایه رهبریت امام است.

عزیزان براستی اگر آدمی می دانست که در جهان آخرت چه خبر است حاضر نبود حتی یک لحظه روی این زمین خاکی بماند و براستیکه این زمین خاکی که بر روی آن زندگی می کنیم هیچ ارزشی ندارد.

خدایا من از دنیا وارسته ام و از همه چیز خود دست شسته ام پس مرا به سوی خود بخوان تا به تو نزدیکتر شوم.

غلامرضا رضایی نسب. 1366/23/12

پایان پیام/