وصیت نامه شهید «محمد جواد تاجیک اسماعیلی» منتشر شد به همراه دستخط شهید

در سخت ترین شرایط با دشمنان اسلام سازش نخواهیم کرد!

شهید «محمد جواد تاجیک اسماعیلی» در وصیت نامه خود می نگارد؛ اسلام را این خونها در طول تاریخ زنده کرده است و هرکس بخواهد مسلمان باشد باید طالب شهادت باشد و از شهادت نترسد چون اسلام مکتب خون و قیام است و تا دنیا باقی است با کفر در ستیز خواهد بود و حتی در سخت ترین شرایط هم با کفر سازش نخواهد کرد.

کد خبر: ۴۵۱۸۵۰

سه‌شنبه - ۰۶ فروردين ۱۳۹۸ / 1398 06 January

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید محمد جواد تاجیک اسماعیلی/ ششم فروردین 1345، در روستای علی آباد محیط از توابع شهرستان ورامین به دنیا آمد. پدرش حسن، کشاورز بود و مادرش کبرا نام داشت. تا دوم متوسطه درس خواند. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. هجدهم اسفند 1362، در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکر مدتی در منطقه بر جا ماند و پس از تفحص، در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش به خاک سپرده شد. برادرش رحمان شهید شده است.

وصیت نامه شهید «محمد جواد تاجیک اسماعیلی» را در ادامه می خوانید؛

بسم الله الرحمن الرحیم

ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله تمواتا بل احیاء عندربهم یرزقون

السلام علیک یا ابا عیدالله .السلام علیک یابن رسول الله ،السلام علیک یاثارالله ،السلام علیک وعلی الارواح التی حلت بفنائک علیکم منی جمیعا سلام الله.

سلام برتوای تشنه لب کربلا به رگهای خونین گلویت سوگند که راهت را ادامه خواهیم داد وبیاری خدا اول کربلا وبعدقدس را آزاد خواهیم کرد. ای حسین جان تمام زندگی ودین وشرف ما مدیون حماسه آفرینی های شماست.

اسلام با شهادت تو ای رهبر آزادگان جهان زنده است. اگر نبود شهادت شهدای کربلا الان اثری از اسلام و شیعه نبود. اسلام را این خونها در طول تاریخ زنده کرده است و هرکس بخواهد مسلمان باشد باید طالب شهادت باشد و از شهادت نترسد چون اسلام مکتب خون و قیام است و تا دنیا باقی است با کفر در ستیز خواهد بود و حتی در سخت ترین شرایط هم با کفر سازش نخواهد کرد.

آری عزیزان اگر بخواهیم مسلمان باشیم باید راهی را برویم که حسین (ع) و یارانش رفتند و همان چیزی را در برابر تیرها و نیزه های دژخیمان بگوئیم که حسین و یارانش گفتند: حسین در روز عاشورا در مقابل دشمن تا دندان مسلح ایستاد وگفت: وان کان دین محمد لم یستقم انما بقتلی فیاسیوف خذیتی، اگر دین جدم محمد(ص) با کشته شدن من استوار و جاوید می ماند پس ای شمشیرها مرا دربرگیرید و مرا قطعه قطعه کنید و در مقابل دشمن گفت من مرگ با عزت را بر زندگی ننگین ترجیح می دهم.

آری برادر اگر مسلمان و حسینی هستی باید پیرو حسین باشی. ای جوانان نکند در غفلت بمیریم، نکند در رختخواب ذلت بمیریم که علی در محراب عبادت شهید شد و حسین در میدان نبرد شهید شد. مبادا در حال بی تفاوتی بمیریم که عای اکبر حسین (ع) با هدف شهید شد.

و ای مادران مبادا با رفتن جوانانتان به جبهه مخالفت کنید که فردای قیامت در محضر خدا نمی توانید جواب زینب را بدهید که تحمل چندین شهید را نمود و شهر به شهر او را به اسارت بردند ولی او هرجا که کاروان توقفی می کرد، هدف حسین و خود حسین و یارانش را به مردم معرفی می کرد و یزید و اعمال ستمگرش را رسوا می کرد، زن مسلمان وقتی پیرو زینب (ص) است که راه او را ادامه دهد و با صبر خود و سخنان خود پوزه ستمگران را به خاک بمالد.

سوگند به خون گلوی علی اصغر حسین تا زنده هستیم نخواهیم گذاشت که ستمکاران آسوده باشند. برادران حسین منتظر شماست حسین تنهاست، هنوز ندای هل من ناصر ینصرنی حسین(ع) به گوش می رسد. هنوز هم خواهران و برادران ما در چنگال رژیم بعث اسیر هستند. برادران بخود آییم دعا و استغفار را از یاد نبریم که بهترین درمانها برای تسکین دردهاست، همیشه به یاد خدا باشید و خالصانه برای او حرکت کنید.

حضور در جبهه را برای خود واجب بدانید که جبهه ها احتیاج به نیرو دارد در عظمت وسخنان امام بیشتر دقیق شوید وسخنان او را با دادن جان تایید کنید. نیت های خود را خالص کنید چون خلوص از ارکان ایمان است. اگر نیت برای غیرخدا باشد هیچ ارزشی ندارد. و در خاتمه سلام مرا به رهبر عزیزم رسانید و به خانواده های شهدا بگوئید که تا آخرین قطره خونم نبرد را ترک نخواهم کرد و با خداوند پیمان میبندم که در تمام عاشوراها و کربلاها حسین (ع) را تنها نگذاریم و سنگر او را خالی نکنیم تا هنگامی که پرچم لا اله الا الله بر تمام جهان به اهتراز درآید و احکام اسلام تحت پرچم اسلامی امام زمان (عج) به اجرا درآید.

انشاءالله تعالی. توصیه ای به پدر و مادر عزیزم ،پدر ومادر عزیزم خوشا به سعادت شما که توانستید امانتی که در دستتان بود بنحو احسن نگهداری کنید واکنون بخدای خود تحویل دهید.

و چند خواهش کوچک از شما دارم و آن:

1- در سوگ من گریه نکنید می دانم که از دست دادن فرزند سخت است و بدون گریه نیست خواهشی که دارم این است که لااقل در تشیع جنازه و در سر مزارم گریه و شیون نکنید که دشمنان به دین اسلام خوشحال شوند.

2- مرا در صحن مطهر امامزاده جعفر در گلزار شهیدان پیشوا دفن کنید.

3- در مراسم که برگزار می کنید تشریفات هیچ نداشته باشد چون باعث خرج اضافه می شود.

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران