وصیت نامه مناجات گونه شهید کربلای پنج؛ «یداله بهزادپور»

خدایا! انقدر در منجلاب معصیت و گناه فرو رفته ام که اگر تو مرا بیرون نیاوری و دستم را نگیری چه کنم.

کد خبر: ۴۵۱۴۵۹

يکشنبه - ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ / 1397 26 December

نوید شاهد البرز؛ شهید «یداله بهزادپور» در بیست و ششم شهریور ماه 1345، در شمیران در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود. وی در سن هفت سالگی به مدرسه رفت و تا سال اخر دبیرستان به تحصیل خود ادامه داد.
در سال چهارم دبیرستان مشغول به تحصیل بود که تصمیم گرفت برای دفاع از کشور راهی جبهه شود و درس و مدرسه را رها کرد و راهی جبهه های نبرد شد. سرانجام در تاریخ بیست و دوم اسفند ماه 1365، پس از رشادتهای فراوان در عملیات کربلای پنج توسط دشمن بعثی به شهادت رسید. تربت پاکش در بهشت زهرا تهران نمادی از ایثار و استقامت در راه وطن است.

وصیت نامه شهید « یدالله بهزاد پور» را در ادامه می خوانید:

هر کس در راه خدا جهاد کند پس کشته شود یا پیروز گردد بزودی پاداش عظیم به او عطا خواهیم کرد.

به نام خداوند بخشنده مهربان و به نام معبود و معشوقم و به نام خدایی که پاسدار حرمت خون پاک شهدا است و به نام انکه امدنم از اوست و ماندنم از اوست و رفتنم نیز در دست اوست و بازگشت همه به سوی او می باشد و با سلام و درود بر منجی عالم بشریت و فرمانده لشگر اسلام ولی عصر و نائب بر حقش امام خمینی بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و با سلام و درود بر ارواح طیبه شهدای اسلام از صدر اسلام تا کربلای حسینی و از کربلای حسینی تا کربلاهای ایران و با سلام بر تمامی خانواده های معظم شهدا و امت حزب اله و شهیدپرور ایران.

خداوندا! پروردگارا! معبودا! تو خود ازحال من باخبری تو خود می دانی که چگونه هستم و در درون من چه می گذرد.

خدایا! می دانم در این مدت زندگی بنده خوبی برای تو نبودم و خدایا! انقدر در منجلاب معصیت و گناه فرو رفته ام که اگر تو مرا بیرون نیاوری و دستم را نگیری چه کنم.

خدایا! تو گفتی بیا من هم امدم پس حالا دیگر دستم را بگیر و از تو می خواهم مرا از درگاه خود بیرون نکنی و دست رد به سینه من نزنی.

ای امید ناامیدان و ای غیاث المستغیثین به فریاد ما برس.

خدایا! تو را به مقربان درگاهت ترا به حسین عزیزت قسم می دهم قلم عفو بر جرایم من بکش و از تو می خواهم در روز محشر مرا پیش شهدا و امام حسین(ع) و انبیا و ائمه روسیاه و شرمنده نکنی.

از همه کسانی که این وصیت را می خوانند می خواهم که امام را تنها نگذارند و از دعا کردن برای امام عزیز کوتاهی نفرمایند و لحظه ای از عبادت خدا و نماز و دعا غافل نباشند زیرا ما هر چه داریم از این دعاها و نمازها و توسلات به ائمه و امامان می باشد و از شما می خواهم مبادا راه شهدا را بی رهرو بگذارید و راه شهدا را ادامه دهید که راه خدا و راه امام و راه امام حسین(ع) می باشد.

برادران و خواهران همانگونه که قران می فرماید: دل ارام گیرد با یاد خدا ، ذکر خدا را فراموش نکنید و همیشه به یاد خدا باشید و تقوی را نصب العین خود قرار دهید و صبر پیشه کنید تا خداوند نظر لطفی بفرماید و رستگار شویم.

سخنی با پدر و مادر و خواهران و برادرم؛

پدر و مادرم! مرگ در دست خداست خدا خودش ما را خلق کرده و خودش هم از این دنیا می برد. حال هر کجا که باشیم وقتی عمر به پایان برسد باید رفت پس چه بهتر است که انسان در صف مبارزه با کفر مرگش فرا برسد و خداوند نیز توفیقی عطا بفرماید و او را از اولیاء قرار دهد و شهادت را نصیبش گرداند و من از شما قدردانی و تشکر می کنم که مرا طوری تربیت کردید که دراین راه قدم بگذارم و با امدن من به جبهه مخالفت نکردید و امیدوارم که مرا ببخشید اگر خطایی از من سر زد.

از خواهرانم می خواهم زینب وار راهم را ادامه دهند و از برادرم علی می خواهم که درسش را خوب بخواند و انشاءاله برای اسلام و مسلمین خدمت کند.

اگر جنازه ام به دست شما رسید مرا در گلزار شهدا یعنی بهشت زهرا دفن کنید و اگر بدن گنه کار من به دست شما نرسید بگذارید که در صحراها و بیابانها بماند تا شاید مقداری از گناهانم پاک شود.

من مدت یک ماه روزه قضا دارم و چند ماهی هم نماز قضا دارم که هر نوع صلاح می دانید ان را رد کنید. از همه می خواهم که مرا حلال کنند و از من راضی باشند و من از همه راضی هستم. از طرف من به خاله ها و عموها و دایی و بچه ها و کلیه دوستان و اشنایان سلام برسانید و از همه برای من حلالیت بطلبید.

دیگر عرضی ندارم به جز ارزوی سلامتی برای شما و طول عمر برای رهبر کبیر انقلاب و با ارزوی پیروزی اسلام بر کفر و باز شدن راه کربلای حسین و شفای مرضای اسلام

والسلام

یداله بهزادپور – سی ام مرداد ماه 1364

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری