عشق بود و جبهه بود و جنگ بود

آنکه که سر دارد به سامان می رسد آنکه که جان دارد به جانان می رسد

کد خبر: ۴۵۱۴۲۳

يکشنبه - ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ / 1397 26 December

نوید شاهد:

عشق بود و جبهه بود و جنگ بود               عرصه بر گُردان عاشق تنگ بود

هر که تنها بر سلاحش تکیه کرد                  مادری فرزند خود را هدیه کرد

در شبی که اشکمان چون رود شد               یک نفر از بین ما مفقود شد

دیده ام ، دستی به سوی ماه رفت                بی سر و جان تا لقاءالله رفت

زندگیمان در مسیر تیر بود                       خاک جبهه ، خاک دامنگیر بود

آنکه خود را مرد میدان فرض کرد               آمد از این نقطه طی الارض کرد

هر که گِرد شعله چون پروانه است             پیکر صدپاره اش بر شانه است

تن به خاک و بوی یاسش می رسد                بوی باروت از لباسش می رسد

دشمن افکنهای بی نام و نشان                     پوکه ی خونین شده تسبیحشان

کار هرکس نیست این دیوانگی                      پیله وا می ماند از پروانگی

شاعر: افشین مقدم

منبع: ماهنامه فرهنگی شاهد جوان / شماره 155