مروری بر وصیت نامه شهید «محمد طالبی» :

شهادت اوج ایثار است

شهادت اوج ایثار یک مسلمان در راه خدا است.

کد خبر: ۴۵۰۹۱۳

سه‌شنبه - ۲۱ اسفند ۱۳۹۷ / 1397 21 December

نوید شاهد البرز؛ شهید«محمد طالبی» که نام پدرش علی اکبر است در سال 1341، چشم به جهان گشود. وی در حالیکه کارگر کارخانه فخر ایران بود به عنوان رزمنده به جبهه حق علیه باطل شتافت و در عملیات پیروزمندانه خیبر بعد از رشادت های فراوان در هیجدهم اسفند ماه 1362، به شهادت رسید.

متن کامل وصیت نامه شهید «محمد طالبی» را در ادامه می خوانید:

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و به نام درهم کوبنده ستمگران و به نام خداوند مهربان؛
جنگ، جنگ است و شرف و میهن و دین ما در گرو همین مبارزات است. امام خمینی (ره)
با سلام به پیشگاه امام عصر حجت خدا صاحب الزمان حضرت مهدی (عج) و با سلام و درود به امام امت خمینی بت شکن و امت شهید پرور ایران و با سلام به رزمندگان اسلام و سلام و درود بر شهدای عزیز اسلام از هابیل مظلوم تا شهدای جنگ تحمیلی.
من به عنوان یک مسلمان برای دفاع از دین عریز اسلام و میهن عزیزمان به جبهه نبرد حق علیه باطل و نور بر علیه ظلمت اعزام شده ام و به راستی که شهادت در راه دفاع از دین خدا سعادت است. سعادتی که شهید تولدی دیگر می یابد. شهادت تولد است نه فنا شدن، نه نیست شدن. خدایا! آن گروهی که شهادت را مرگ می پندارند به راه راست هدایت فرما شهادت اوج ایثار یک مسلمان در راه خدا است.
خدمت مادر عزیزم، سلام عرض می کنم. امیدوارم که همیشه سالم و موفق و صبور در راه خدا باشی. مادر جان! نمی دانم چگونه تشکر کنم از زحماتی که برایم در زندگی کشیدی. من گناهکارم در پیشت، ای مادر حلالم کن چه شبهایی که برای پرورش من بیداریها کشیده و رنجها برده ای ولی من تلافی زحماتت را نکردم. ببخش مرا مادر این وظیفه ای بود که در مقابل خالق یگانه ام داشتم که بدون خداحافظی از شما به جبهه آمدم و مادر خیلی آرزو داشتی که مرا در لباس دامادی ببینی ولی به یکتایی خداوند رحمان قسم که جبهه مجلس عروسی من است. سلاحم عروس من و سنگرم حجله من.
پدر عزیز و دلبندم خدمت گرامت سلامی گرم از دشتهای سوزان آغشته به خون شهدای این میهن عزیز که بدون وضو روی این خاک نمی توان قدم نهاد، می رسانم. پدر جان! جبهه اسلامی ما دانشگاه است . دانشگاه انسان سازی دانشگاهی که حزب اله می پرورد، دانشگاهی که الهام می گیرد از مکتب خونبار سیدالشهدا امام حسین علیه السلام.
پدر جان! نبینند قطره ای اشک از چشمانت منافقان و همانهایی که نسبت به مسائل اسلام و مسلمین بی طرفند.
آنهایی که مثل خفاشان شب، شب و روزها در دخمه های تنگ و تاریک می خزند و فقط بلدند از کار مسلمنان مظلوم ایراد بگیرند. پدر جان! در مقابل آنها همانطور که در شهادت برادرم چون کوه استواربودی در شهادت من هم صبور باش.
پدر جان! در پیش تو هم گناهکارم که ازشما خداحافظی نکردم .امیدوارم که به حق شهید محاسن سفید کربلا که محسنش به خونش آغشته شد. همان «حبیب ابن مظاهر» مظلوم یار باوفای امام حسین(ع) مرا ببخشی و حلالم کنی که من مجبور بودم راه برادرم رضا را ادامه دهم چون که اسلام مورد تجاوز ستمگران قرار گرفته همچنین به خواهرانم و برادران عزیزم سلام می رسانم و امیدوارم که مرا حلال کنی و اما از شما خواهرانم می خواهم که همیشه زینب وار زندگی کنید تا آزاد از ستم ظالمان باشید و در مورد احکام اسلام مخصوصا حجاب، حجاب، حجاب از حضرت زینب شیرزن کربلا پیروی کنید و همچنین از برادرانم می خواهم که این راه سرخ ما را ادامه دهند تا روزی که ستمگران و ظالمان از صفحه گیتی محو و پرچم دین اسلام در تمام کره زمین به اهتزار درآید.
و اما یک پیام دارم ای جوانها از مال دنیا دل برکنید نابود شدنی است و فقط یک بار به جبهه سری بزنید و ببینید که آیا مال دنیا ماندنی است یا معنویات. به خدا تصمیم بگیرید از همین امروز ،که فردا دیر است و پشیمانی سودی ندارد کمی فکر کنید آخر تا کی باید غافل ماند، مگر حضرت حمزه سیدالشهدا به خاطر اسلام شهید نشد مگر فرق حضرت علی(ع) به خاطر اسلام گسترش عدالت در جامعه شکافته نشد، مگر سر مبارک جدا نشد، مگر دستهای حضرت ابوالفضل العباس به خاطر اسلام از تن مبارکش جدا نشد مگر حضرت علی اکبر به خاطر اسلام شهید نشد مگر تمامی ائمه اطهارعلیه السلام به خاطر اسلام و محو زور و ستم ظالمان شهید نشدند، پس چرا که ما به فکر مال دنیا باشیم وبه فکر آخرت نباشیم فقط یک لحظه تصمیم بگیرید یا مال دنیا یا توشه راه آخرت خداوند تمامی مسلمین را در راه اسلام موفق ومو ید بفرمایید.
آمین یا رب العالمین
درود خداوند بر حضرت محمد (ص) و خاندانش باد پرچم اسلام پاینده باد امت اسلام به رهبری امام خمینی بت شکن قرن.
خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل، مرگ بر شوروی زنده باد اسلام.
من محمد طالبی این وصیتنامه را در صحت و سلامت کامل نوشته ام.
سه شنبه مورخه دوم اسفند ماه 1362

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری