شهید «محمد دانشوری نسب»:

شهادت، یکی از نعمتهای بزرگ خداوند است

شهید «محمد دانشوری نسب» در وصیت نامه خود آورده است: پس چه بهتر که انسان خود به سراغ مرگ برود به سوی بهترین مرگ که همانا شهادت در راه خداست و یکی از نعمتهای بزرگی که خداوند به ما ارزانی داشته، همین نعمت شهادت است که انسانها می توانند با انتخاب آن در جوار حق تعالی قرار گیرند و از خاصه اولیاالله شوند.

کد خبر: ۴۵۰۴۰۱

سه‌شنبه - ۱۴ اسفند ۱۳۹۷ / 1397 14 December

به گزارش نوید شاهد از کرمان، شهید «محمد دانشوری نسب» هفتم شهريور 1346، در شهرستان كوهبنان به دنيا آمد. وی تا پايان مقطع كارداني درس خواند. معلم بود، به عنوان بسيجي در جبهه‌ حضور يافت. سرانجام در نوزدهم دي 1365، در شلمچه بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. مزار وي در زادگاهش واقع است.

قسمت هایی از وصیت نامه شهید «محمد دانشوری نسب» را مرور می کنیم:

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام بر امام امت خمینی بت شکن که با قیام خود به اسلام و مستضعفان حیاتی دوباره بخشید. سلام و درود بر روان پاک شهیدان راه حق و فضیلت که برای اعتلای پرچم توحید در خون خویش غلطیدند . سلام بر پدران و مادران تمامی شهدا اسلام.

رزم‌آوران دلاور اسلام، این عاشقان مکتب خونبار حسین(ع) هم اکنون می روند تا همچون سرورشان عاشورایی دیگر برپا کنند. می روند تا با هجوم همه جانبه خود آخرین ضربات را بر پیکر پوسیده و زخم خورده خصم زبون وارد آورند.

آری دلاور مردان اسلام با لبیک گفتن به ندای حسین زمانشان خمینی عزیز می روند تا سردار قادسیه را که روزی عربده مستانه سر می داد برای همیشه در زباله دان تاریخ دفن کنند و به دیگر ظالمتان بفهمانند که دیگر دوران زورگویی و ستمگری آنها بسر آمده است و آن حق است که جاودانه می ماند.

و اما من که در این راه گام نهاده ام کورکورانه نبوده است بلکه آگاهانه در این مسیر گام نهاده ام و خدا را شکر می کنم از اینکه توانستم توفیق حضور در صف رزمندگان را پیدا کنم و از خدا می خواهم که مرا در این امر مهم یاری فرماید تا اینکه بتوانم قدمی برای پیشرفت اسلام بردارم تا اگر در دوران حیات هیچ خدمتی برای اسلام نکردم لااقل این عمل کم مورد رضای خداوند قرار گیرد.

خدایا به نام تو است، به یاد توست و برای تو است. دلم در برابر دشمن سخت دار و رعب و وحشت را از آن بیرون کن. آمین یا رب العالمین.

اما پدر و مادر عزیزم می دانم که مرگ من برایتان ناراحت کننده است اما اگر لحظه ای فکر کنید و بدانید که مرگم برای چه و در چه راهی بوده است ناراحتی شما معنی و مفهومی ندارد. امانت را به صاحبش بازگرداندن که ناراحتی ندارد. همه ما امانتیم از سوی خدا و روزی باید به سویش بازگردانده شویم. انا لله و انا الیه راجعون.

هیچکس برای ماندن در این دنیا آفریده نشده است همه باید روزی از دنیا و تجملات آن چشم بپوشند و به سرای دیگر بشتابند و در آن جا جوابگوی اعمال و کردار دنیوی خویش باشند. پس چه بهتر که انسان خود به سراغ مرگ برود به سوی بهترین مرگ که همانا شهادت در راه خداست و یکی از نعمتهای بزرگی که خداوند به ما ارزانی داشته، همین نعمت شهادت است که انسانها می توانند با انتخاب آن در جوار حق تعالی قرار گیرند و از خاصه اولیاالله شوند.

لذا پدر و مادر عزیزم بعد از مرگم بی صبری نکنید صبور و مقاوم باشید مادرم خدای ناکرده در انظار عموم بر سینه نزنید. داد و فریاد نکنید. صدایتان را نامحرم نشنود.

خدای نکرده بعد از مرگم طلبکار انقلاب و مردم نشوید که به هیچ وجه راضی نیستم. از اینکه در دوران حیات نتوانستم به نحو احسن حق فرزندی را ادا کنم و گاهی مواقع موجبات ناراحتی شما را فراهم کرده ام پوزش می طلبم امیدوارم که به بزرگواری خودتان ببخشید انشاالله که خداوند به شما طول عمر باعزت عطا فرماید.

برادران محترم و خواهران محترمه، هر چه شما کردید در جهت خودسازی و کسب فضائل اخلاقی و انسانی بکوشید تقوی پیشه کنید و پرهیزگار باشید. خواهران عزیزم جامعه هنوز آلوده است مواظب خود باشید. حجاب اسلامی را رعایت کنید.

الگو و سرمشقتان حضرت فاطمه زهرا(س) باشد. با عفت باشید. بزرگترها در این امر مهم کوچکترها را راهنمایی و هدایت کنند و دیگر سفارشم به شما این است که در سنگر مدرسه سخت تلاش کنید و پرکار باشید و با فراگیری علم و دانش دیو جهل و بیسوادی را نابود سازید و بدانید کوچکترین سستی و سهل انگاری در این سنگر(مدرسه) خیانت به اسلام و خیانت به بیت المال است و بقول آیت الله منتظری "اگر درس نخوانید حرام است که در مدرسه بمانید."

اما ای ملت شریف و شهیدپرور ایران، شما که تاکنون با تمامی مشکلات ساخته اید و در تمام صحنه ها حضور خود را نشان داده اید همچنان در صحنه باشید و در خط ولایت فقیه حرکت کنید با هم متحد باشید و از تفرقه بپرهیزید که اگر بین قشرهای ملت تفرقه ایجاد شود اسلام و جامعه اسلامی دچار خطر بزرگی می شود.

و اما آن عده که هنوز پی به حقانیت این انقلاب و این نظام نبرده اند و یا پی برده اند و خود را به نفهمی می زنند و دائم از گوشه و کنار انتقاد بی مورد می کنند و نق می زنند بدانند که سخت در اشتباهند لحظه ای بخود بیایند که از جمله ملحدان و کافران نشوند.

65/9/30