وصیت نامه شهید

شهید دهقان دهنوی: امروز ميدان كار و فردا بازار مزد است

شهید محمود دهقان دهنوي پانزدهم اسفند 1345، در شهرستان مهريز چشم به جهان گشود.. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. يازدهم اسفند 1362، تك‌تيرانداز در جفير بر اثر اصابت تركش به گردن، شهيد شد

کد خبر: ۴۵۰۲۲۶

شنبه - ۱۱ اسفند ۱۳۹۷ / 1397 11 December

به گزارش «نوید شاهد یزد»، شهید محمود دهقان دهنوي پانزدهم اسفند 1345، در شهرستان مهريز چشم به جهان گشود. پدرش محمدعلي، كشاورزي مي‌كرد و مادرش فاطمه نام داشت. دانش آموز اول متوسطه بود. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. يازدهم اسفند 1362، تك‌تيرانداز در جفير بر اثر اصابت تركش به گردن، شهيد شد. پيكر او را در گلزار شهداي استهريج زادگاهش به خاك سپردند.

وصیت نامه شهید:

بعضى از آن مؤمنان بزرگ مردانى هستند كه به عهد و پيمان كه با خداى خود بستند كاملا وفا كردند . بعضى هم براى آن عهد ايستادگى كردند تا در راه او شهيد شدند و برخى به انتظار مقاومت كردند و به هيچ وجه عهد خود را تغيير ندادند . شهادت هديه اى است گرانبها از جانب خداوند تبارك و تعالى براى بندگان خالص خود كه نصيب هر كس نمى شود . انسان بايد در راهى سير كند كه سعادتش در آن خط باشد و به الله سوگند كه من سعادت نمى يابم مگر در پيمودن خط خونين اباعبد الله الحسين كه راه تمامى شهداى انقلاب اسلامى است . جهاد در راه خدا گذشتن از علايق نفسانى و حسينى وار شدن و حسينى گونه است و ببين كجايى و چه كار مى كنى .

آن چه گذشت هيچ است و آن چه خواهد آمد كو ؟ و چه مى دانى كه چه خواهد آمد . پس من هستم و اكنون برخيزم و به فكر خويش باشم . ( اليوم عمل بلا حساب و غدا حساب و لا عمل ) . امروز ميدان كار و فردا بازار مزد است . امروز عمل است بدون حساب و فردا حساب است بدون عمل . اى دوستان عزيز ! آنگاه كه محيط را از همه انسان ها خالى مى بينيد دمى و لحظه اى از همه جا قطع نظر كنيد و همه محسوسات خود را كنار بگذاريد و از همه جا ببريد و به سوى خويشتن برگرديد و در غلاف وجود خود فرو رويد و به دقت بنگريد كه گذشته ها رفته و آينده هم مجهول الحال است . با خود زمزمه كنيد كه چه خواهد شد و تا كى حيات خواهيد داشت . و عاقبت چه مرض و حادثه اى به سراغ ما خواهد آمد و بالاخره چه روزى و با چه كيفيتى اين قفس تن خواهد شكست و مرغ محبوس روح پرواز خواهد كرد ؟ چه آن‌كه اين مطلب قطعا مورد شك نيست و بالاخره شدنى است كه آيا به كجا و چگونه خواهيم رفت .

پدر و مادرم !

بدانيد و مطمئن باشيد كه من امروز در راهى جاودانه گام نهادم كه انتهاى آن انشا ء الله حكومت مستضعفين جهان است . بارها پيش خودم زمزمه نمودم كه شما براى من زحمت بسيار كشيده ايد و من هم در آخر نتوانستم زحمات شما را جبران نمايم . در حق شما خيلى كوتاهى نمودم و دين خود را نسبت به شما به طور صحيح ادا نكردم ولى مى دانم كه قطعا به مكانى خواهم رفت كه تا نفوس تكميل و روان ها تطهير نباشد كسى نمى تواند به اين منزلگاه دسترسى پيدا كند پس چه بهتر كه اين زندگى و دنياى رقت بار و پر رنج و شكنجه را موجب غرق و گناه و معصيت را رها و به سوى او تنها عاشق مؤمن يك حركت و يك سفر آن موقع معنى پيدا مى كند كه مقصد واقعى در انتظار باشد زيرا مقصد است كه به حركت تكاپو و مفهوم مى دهد همانطورى كه على (ع) مى فرمايد : ( دنيا خانه عبور و آخرت خانه اقامت است ) آخرت است كه به دنيا معنى مى دهد .

برادرم:

دنيا جاى كار و عمل است و آخرت مكان نتيجه گيرى و حساب پس دادن و در اينجا امكان تغيير سرنوشت از طرف خود انسان بوسيله تغيير ، ولى در آخرت نيست ، همه اين ها به يك طرف ، لحظه بعد از مرگ را به خاطر آوريد ديگر ياراى هيچ ندارى و تنها مهلت گواهت و شهادت كردارت .پس چه خوب قبل از آنكه مرگ تو را در يابد و هيچ كارى از تو بر نيايد به خويش باز گردى و خود را در ترازوى خويش بسنجى كه در تمام عمرم بى حاصل تمام عمرم غرق در گناه تمام عمرم در پوچى و بيهودگى بله با كوله بارى كه براى خودت بسته اى نظر كن و ببين چه دارى براى جواب هيچ تمام عمر در پوچى ، در پى هواهاى نفسانى و شناور در اشتباه .وقتى به گذشته اى نه چندان دور نظر مى كنى مى بينى كه چه سان رها شده اى در ظلمت كه در انتظار يك نورى است تا راه يابد ولى نور از او دور است كه ديگر هيچ اميد نجاتى ندارد و با شناورى در درياى بيكران كه هيچ اميد رهايى ندارد آيا به انتظار مرگ مى نشينى تا تو را در يابد ؟ هرگز برادرم ، بينديش شما مرا مى بخشيد از شما جدا مى خواهم برايم طلب آمرزش نماييد .

مادرم !

بدان كه انسان تنها در مقابل مرگ تسليم است و هيچ كارى از او بر نمى آيد پس چه بهتر كه اين مرگ در راه عشق و در راه آنكس باشد كه انسان او را مى پرستد و به صورت شهادت انسان ملقب شود كه بزرگترين نامها شهادت ، حد نهايى تكامل انسان است . بعد از شهادتم پدرم افتخار نما كه فرزندى در راه اسلام و خدا هديه كرده اى و من اميدوارم كه شما راه امام عزيزمان را كه همان راه انبياء است براى رسيدن به لقاء الله فراموش نكنيد و وصيت ديگرم به خانواده خود اين است كه خود را براى تحمل رنج ها و مصيبت ها و ناكامى ها و نارواييها آماده سازيد و دل قوى داريد كه قادر يكتا پشتيبان و نگهبان شماست كه تنها اوست كه كه شما را از شر دشمنان نجات مى بخشد و عاقبت شما را به خير مى گرداند . مصيبت ها و سختى ها زودگذر و تمام شدنى است ولى به پاداش اين جانفشانى ها و فداكارى ها به نعمت هاى ابدى و بى پايان خداوندى خواهيد رسيد و بر سرير كرامت و بزرگوارى تكيه خواهيد زد . اگر مى خواهيد در مقام و عظمت شما خللى وارد نشود هيچگاه زبان به شكايت نگشاييد و آنچه از قدر و منزلت الهى شما مى كاهد بر زبان نياوريد .از تو اى مادرم مى خواهم كه همچون صاحب اسمت فاطمه (س) استوار باشى و از شهادتم ناراحت نشوى و برايم گريه نكنى تا دشمن شاد نشود و تو اى پدرم ! از تو مى خواهم كه از خبر شهادت من ناراحت نشوى و حلالم كنى و از شما برادرانم مى خواهم كه پيرو خط امام باشيد و در راه به ثمر رسيدن اهداف انقلاب كوشا باشيد و شما اى خواهران اميدوارم كه حجابتان را زينب وار حفظ كنيد .

برادرانم !

اى كاش احساس مى كرديد در چه موقعيتى به سر مى بريد . به خدا مسئوليد و موظفيد كه در چنين زمانى قرار گرفته ايد مبادا در دنيا دل به هواهاى نفسانى بسته و پيوستگى خود را به اين انقلاب و اسلام جدا و دور سازيد .تقوى را فراموش نكنيد اگر با تقوى باشيد در اين برهه از زندگى پيروزيد و قطعا هم از روى اراده بر هواى نفس خود مسلطيد سعى كنيد هر عملى كه انجام مى دهيد فقط خالص و براى خدا باشد . كار براى خدا ارزش بسيار دارد .

محمود دهقان دهنوى  2/11/1362