دو خاطره شنیدنی از فرمانده شهید محمد ولی پیامی؛

انسانهاي خدايي هميشه خدايي اند

خواهر شهید می گوید: شهيد پيامي بسيار شجاع بود او داراي شهامت خاصي بود هميشه تعدادي نارنجك به كمرش مي بست و به ماموريت مي رفت و از دشمنان هيچ ترسی نداشت چرا كه بارها مي گفت« شهيد شدن زندگي دوباره ايي است». او مصداق اين جمله است كه « انسانهاي خدايي هميشه خدايي اند » و زرق و برق و زيبايي اين دنيا نمي تواند از علاقه آنها به پروردگارشان كم كند.

کد خبر: ۴۵۰۱۹۶

شنبه - ۱۱ اسفند ۱۳۹۷ / 1397 11 December

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛ شهید محمد ولی پیامی، در سال 1338 شهر هرسین به دنیا آمد. پس از گذراندن دوره ابتدایی و راهنمایی وارد دبیرستان شد و تا سوم دبیرستان درس خواند. و سرانجام در تاریخ دهم اسفند 1362 در منطقه چنگوله عملیات والفجر 5 به علت اصابت ترکش به سر و متلاشی شدن شکم به درجه شهادت نایل آمد.

*خاطره اي از ملك نادري (همرزم شهيد)- آرزوی دیدن سوختن بدن خود

شهيد پيامي عاشق شهادت بود و روحيه اي بسيار عرفاني و ملكوتي داشت در منطقه عملياتي چنگوله خيلي كم مي خوابيد و به صورت مستمر هر شب  از يك قسمت خط پدافندي سركشي و تا نزديك صبح با رزمندگان خط سپري مي كرد.
يك روز در جمع دوستان نشسته بوديم و بحث از شهادت بود ايشان گفتند:« كه بهترين لذت براي انسان آن است كه تركش خمپاره به بدنش اصابت كند و سوختن بدن خود را ببيند» اين سخن مربوط به يك شب قبل از عمليات است كه درست همانطور هم شهيد شدند كه خودشان آرزو مي كردند.

*خاطره ای ازخواهرشهيد- انسانهاي خدايي هميشه خدايي اند
شهيد پيامي بسيار شجاع بود او داراي شهامت خاصي بود هميشه تعدادي نارنجك به كمرش مي بست و به ماموريت مي رفت و از دشمنان هيچ ترسی نداشت چرا كه بارها مي گفت« شهيد شدن زندگي دوباره ايي است».
او مصداق اين جمله است كه « انسانهاي خدايي هميشه خدايي اند » و زرق و برق و زيبايي اين دنيا نمي تواند از علاقه آنها به پروردگارشان كم كند.

انتهای پیام

منبع: پرونده فرهنگی شهدا - اداره هنری، اسناد و انتشارات- استان کرمانشاه