زندگینامه

شهدای خیبر – شهید غلامرضا اسدی

غلامرضا اسدی، هفتم بهمن 1346، در روستای شریف آباد از توابع شهرستان قزوین به دنیا آمد. پدرش بابا، کارگر کارخانه بود و مادرش زهرا نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هفتم اسفند 1362، در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت ها در منطقه برجا ماند و سال 1375 پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

کد خبر: ۴۵۰۱۳۴

پنجشنبه - ۰۹ اسفند ۱۳۹۷ / 1397 09 December

به گزارش نوید شاهد قزوین:

وصیت نامه شهید غلامرضا اسدی

بایستی هر لحظه در انتظار مرگ باشیم

توجه داشته باشید که کسی باعث مرگ من نخواهد بود؛ چرا که این راه را خود و با شناخت انتخاب کرده ام تا از ادامه دهنده گان راه حسین(ع) و اصحابش و راه شهدا باشم.

شهدایی که با پیکر پاکشان انقلاب را به این حد رساندند و زمینه را برای صدور آزادی مرزهایمان و پیروزی های پی در پی آماده نمودند.

من این آمادگی را در خود یافتم که بر اساس نیاز جبهه ها، حضور خود را در صحنه، برای رضای خداوندی که همه چیزمان از اوست و برای مبارزه ی حق علیه کفر جهانی، در جهاد فی سبیل الله شرکت نموده و تا آخرین نفس در این راه که صراط مستقیم و همان راه امام حسین(ع) است، جانفشانی خواهم کرد تا این که خدا ما را بپذیرد و توفیق شهادت با شناخت در راه خویش را -که نهایت آرزوی همه اولیاء الهی بوده است- نصیب ما کند؛ ان شاء الله.

آری! شعار «جنگ، جنگ، تا پیروزی» برخواسته از فطرت و مکتب و توحید ما و تبلور آرمان مقدس انقلابمان است.

شرکت و حضور همه مسلمین در این است که حتماً از حق دفاع کنند و به هر نحوی که می توانند خدمت نمایند تا بتوانیم انقلاب را به پیروزی رسانده و به سرتاسر جهان صادر نماییم.

...و توصیه من به شما پدر عزیزم و مادر گرامی ام این است که: ابتدا از شما می خواهم که از من راضی باشید و در قبال این که فرزند خود را دیگر نمی بینید مبادا احساساتتان بر شما غلبه کند و بدگمان شوید و مبادا در مرگ من ناراحتی نمایید؛ چرا که انسان، فانی است و عُمر انسان می گذرد و بایستی لحظه لحظه در انتظار مرگ باشد.

مادرجان! می دانم برای آمدن من ثانیه شماری می کنید؛ اما چه کنم که اسلام در خطر است و ابرجنایتکاران هجوم آورده و با هر وسیله ای می خواهند بر پیکره ی این انقلاب و اسلام عزیز ضربه وارد کنند.

بنابراین مادرجان! با شنیدن خبر مرگ فرزندتان نماز شکر بخوانید و فرزند خویش را ناکام نخوانید و در آن لحظه خدا را فراموش نکنید.

توصیه ی من به تمامی خانواده ام: از شما می خواهم که نهایت کوشش را نسبت به صدور انقلاب برای رضا و خشنودی خدا انجام دهید.

به امید آن که دعا برای فرج امام زمان(عج) و نایب بر حقش، خمینی بتشکن و معلولین و اسرا را هرگز فراموش نکنید و از یاد خدا لحظه ای غافل نگردید و این درسی است که از معلم مان مولا حسین(ع) -سرور شهیدان- آموختیم.

امیدوارم که ادامه دهنده ی راه شهیدان باشید.

برای شادی روح تمامی شهدا «من یقرا الفاتحه مع الصلواه»

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.