تك تيرانداز بسيجى شهيد محمد جعفرى

شهيد محمد جعفرى در پنجمين طلوع خرداد 1340 بود که در خانه «علی‌ برار و مهرانگیز» در روستاى «كته ‌پشت» آمل چشم به جهان گشود. 19 فروردين 1361، اوّلين تجربه حضور محمّد در جبهه غرب بود كه با كِسوت بسيجى و به عنوان تك‌ تيرانداز مشغول به خدمت شد و در تاريخ 3 آذر 61 ، به فرماندهی دسته در گردان يارسول شد.

کد خبر: ۴۵۰۰۱۸

سه‌شنبه - ۰۷ اسفند ۱۳۹۷ / 1397 07 December

نويد شاهد مازندران: شهيد محمد جعفرى در پنجمين طلوع خرداد 1340 بود که در خانه «علی‌ برار و مهرانگیز» در روستاى «كته ‌پشت» آمل چشم به جهان گشود. پدرش، كشاورز بود و مادرش، خانه‌ دار.

دوره ابتدائى محمّد در دبستان (موسوى) زادگاهش طى شد. سپس با گذر از مقطع راهنمایى، تحصيلاتش را در هنرستان (چهل شهيد) فعلی آمل ادامه داد و در رشته حسابدارى فارغ ‌التحصيل شد.

محمد كه پرورش ‌يافته تربيت دينى بود، نسبت به اداى فرائض واجب و ترك محرّمات، تقيّد خاصى داشت.

همسرش «شهربانو فرهمند» از لابه‌لای خاطرات روزهای با هم بودن ‌شان می‌گوید: «بسیار به نماز جمعه اهمیت می‌داد. ما قرار بود عروسی خودمان را روز جمعه برگزار کنیم؛ اما او مخالفت کرد و گفت: جمعه زمان عبادت است و من باید به نماز جمعه بروم. عروسی را روز پنج‌شنبه برگزار می‌کنیم. ما همین روز با هم عروسی کردیم.»

پدرش در اين ‌خصوص مى گويد:‌ «اگر در خانه از كسى صحبت مى كرديم، مى گفت: پشت سَر مردم حرف نزنيد؛ چون ممكن است راضى نباشد. پس از پیروزی انقلاب، دست از فعالیت‌های فرهنگی خود نکشید. او سرسختانه با منافقین می‌جنگید. او نیمه‌های شب بیرون مى رفت و شعار مرگ بر بهشتی که منافقین روی دیوار می ‌نوشتند، پاک می‌کرد. در مرخصی‌ها بچه‌های کوچک را جمع می‌ کرد و در مورد اسلام با آن‌ها صحبت می‌ کرد. یک روز به او گفتم: این‌ها بچه هستند، این حرف‌ها برایش سنگین است. گفت: پدر، بزرگ‌ ترهای آن‌ها منافقند؛ پس باید کوچک‌ ترها را دریابیم.»

19 فروردين 1361، اوّلين تجربه حضور محمّد در جبهه غرب بود كه با كِسوت بسيجى و به عنوان تك‌ تيرانداز مشغول به خدمت شد.

در 7 آبان 1361، در سِمَت جانشينى دسته، رهسپار جنوب و در تاريخ 3 آذر 61 ، به فرماندهی دسته در گردان يارسول شد؛ او در 22 آبان 1362 به عضويت سپاه در آمد و به عنوان جانشين گروهان گردان رزمى، به جبهه جنوب عزيمت كرد.

سرانجام محمد در تاريخ 7 اسفند 1362، طى عمليات والفجر6 در دهلران، جامه سرخ شهادت را به تن كرد و سپس، بعد از گذشت سیزده بهار، با بدرقه همسرش و تنها يادگارش «محرم»، در بوستان شهداى «پايين‌ كته ‌پشت» آرام گرفت.

مركزاسنادبنيادشهيدوامورايثارگران/

انتهاى پيام/