به مناسبت سی و پنجمین سالگرد شهادت وصیت نامه شهید «رضاعلی بهرام بیگی» منتشر شده به همراه دستخط شهید

من درسم را از آموزگارم امام حسین(ع) آموخته ام

من اگر در راه دين فدا می شوم غم مخور چون اين درس را از آموزگارم امام حسين (ع) آموختم که با خون خود اسلام را پابرجا کرده ، ما هيچ باکی از شهادت نداريم. شما ای پدرم، ای پدر زحمتکشم من بوسه به دستهای پينه بسته شما می زنم و اميدوارم که شما نيز مراحلال کنيد

کد خبر: ۴۴۹۹۱۸

دوشنبه - ۰۶ اسفند ۱۳۹۷ / 1397 06 December

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید رضاعلی بهرام بیگی/ هجدهم اردیبهشت 1347، در شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش گرزعلی، کارگر کارخانه قالیشویی بود و مادرش سیمین زر نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. او نیز در کارخانه قالیشویی، کارگری می کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. چهارم اسفند 1362، با سمت تک تیرانداز در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکر وی مدت ها در منطقه بر جا ماند و پانزدهم اردیبهشت 1377، پس از تفحص در بهشت زهرای شهرستان تهران به خاک سپرده شد.

وصیت نامه شهید «رضاعلی بهرام بیگی» را در ادامه می خوانید؛

بسم الله الرحمن الرحيم

ولاتحسبن الذين قتلوا فی سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون

مپنداريد که شهيدان راه خدا مرده اند بلکه زنده اند و در نزد پروردگارشان روزي می خورند .

شهادت کمال انسان است. امام خمينی

با سلام و درود بر خيمني بت شکن و با سلام به شهيدان راه کربلای خمينی و با سلام به شهيدان از جان گذشته و با سلام به شهيدانی که قطره قطره خونشان به دست کافران خدا نشناس ريخته شده و سلام به جانبازان انقلاب و اسلام و به معلولين جنگ و سلام به مادران قهرمان پرور که چه قهرمانهائی تحويل انقلاب داده اند.

سلام گرم من برشما ای مادرم که چنين فرزندی تربيت کرده ای. مادرم اميدوارم که زحماتی که بخاطر من تحمل کردی را حلال کنی . مادرم از فاميلها و همسايگان و دوستانم حلاليت مرا بخواه.

من اگر در راه دين فدا می شوم غم مخور چون اين درس را از آموزگارم امام حسين (ع) آموختم که با خون خود اسلام را پابرجا کرده ، ما هيچ باکی از شهادت نداريم. شما ای پدرم، ای پدر زحمتکشم من بوسه به دستهای پينه بسته شما می زنم و اميدوارم که شما نيز مراحلال کنيد .

من اگر لياقت شهادت داشتم و اگر خداوند مرا هم جزء شهدا حساب کند تشييع جنازه من را ساده برگزار کنيد. ولی من دوست ندارم جنازه ام برگردد، دوست دارم گمنام شهيد شوم زيرا اين افتخار بسيجی است. من دوست ندارم در تشييع جنازه من ضد انقلاب حضور نداشته باشد.

مادرم دوست دارم بخاطر من ناراحت نباشيد چون امانت خدا بودم نزد شما و شما هم امانت دار خوبی بوديد که مرا در راه حق تربيت کرديد و جای شما در بهشت است و من خوشحالم که راه دين اسلام و دين حضرت محمد (ص) جنگ می کنم و مثل کسانی نيستم که بر ضد اسلام جنگ می کنند و اين نعمت بزرگی است و بايد شکرگذاز خداوند بود.

و اما پدر و مادر عزيزم زماني که نماز مي خوانيد براي امام و رزمندگان عا را فراموش نکنيد . اي کساني که وصيت نامه مرا مي خوانيد بخاطر من و شهداي ديگر ناراحت نباشيد زيرا شهدا راهي را انتخاب کرده اند که امام حسين (ع) انتخاب کرده شما نگران آينده انقلاب نباشيد.

اي مردم مواظب باشيد خون شهدا به هدر نرود زيرا در صحراي محشر شهداء و خانواده آنها جواب خواهند خواست . اي مردم باز هم مي گويم براي جان امام عزيز ورزمندگان دعا را فراموش نکنيد زيرا ما هر نعمتي از اين انقلاب داريم بخاطر امام است ، قدر امام عزيز را بدانيد . خداوند عمر امام را طولاني گرداند ، آمین ...

کفن بدوز بهر تنم مادرم ،مادرم *** مگر نداري خبر از پيکرم ،پيکرم

خميني روح خدا رهبرم ، رهبرم *** مگر من بهتر زقاسم و اکبرم،مادرم

ميروم براي آزادي قدس مادرم، مادرم *** بهترازاين چيستوگرمادرم،مادرم

خدايا ، خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار/ رزمندگان اسلام پيروزيشان بگردان

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران