وصیت نامه ارزشمند شهید «حسین حسینی» منتشر شد؛

برای حفظ دینم شهید می شوم!

هروقت بیاد من افتادید به یاد شهیدان صدر اسلام تاکنون بیفتید چون که من برای نجات دین خدا شهید شدم.

کد خبر: ۴۴۸۴۵۰

سه‌شنبه - ۱۶ بهمن ۱۳۹۷ / 1397 16 November

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید حسین حسینی، هفدهم فروردین 1328، در روستای نظام آباد از توابع شهرستان اسلامشهر به دنیا آمد. پدرش احمد و مادرش صغرا نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارمند شهرداری بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. نوزدهم بهمن 1361، در فکه توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید. پیکر وی مدت ها در منطقه بر جا ماند و پس از تفحص، در زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه ارزشمند شهید «حسین حسینی» در دست داریم که در ادامه می خوانید؛

بسم الله لرحمن الرحیم

خدمت خانواده محترم خود سلام می رسانم بخصوص پدر و مادرم امیدوارم که حال شما خوب باشد و هیچگونه ناراحتی نداشته باشی و امیدوارم که جای خالی من در اذهان و دلهای شما بخدا جایگزین جای خالی من شده باشد که هروقت بیاد من افتادید به یاد شهیدان صدر اسلام تاکنون بیفتید چون که من برای نجات دین خدا شهید شدم.

مادر جان مرا ببخش که بیست و دو سال زحمت کشیدی، به قوت خدا تبدیل به یک انسان شدم و مرا به دنیای بشریت تحویل دادی و زحمتها و شب زنده داریها کشیدی من را بزرگ کردی بخش مرا که به هنگام آمدن به جبهه از شما خداحافظی نکردم و ببخشید که من به شما گفته بودم که به مشهد مقدس می خواهم بروم زیارت، نه من زیارت مهمتر از مشهد رفتم به زیارت معبود خودم به زیارت خدای خود رفتم که بزرگترین زیارت است.

و من مادر مال خودم و مال تو نبودم و مال پدر هم نبودم بلکه هر چه هستم و هر چه هست مال خداست و چرا مال خدا در راه نجات دین خدا هدیه نشود حتی هدیه هم نیست بلکه اصلاً من نیستم و من مال او هستم پس من نمیتوانم ادعا کنم و تو هم نمیتوانی ادعا کنی که من جانم را در راه خدا داده ام و تو جوانت را بلکه اصلاٌ شباهت مورد خطاب که این بنده حقیر مال خداست پس ما چیزی را هدیه راه خدا کرده ایم که مال خداست که نه مال خودمان پدر و مادر جان اگر خدا این شهادت را پذیرفت.

و از من و بخیل شهیدان پیوستم شما حق ندارید که برای فدا شدن در راه خدا شیون براه بیندازید یا عزاداری کنید بلکه به محض اینکه خبر شهادت من به گوش شما رسید یک جشن بدون تشریفات در خانه بگیرید و مردم را دعوت نمائید و هر کس آمد خوش آمد بگوئید و روحیه قوی و چهره گشاده داشته باشید و شما برای من حلال واری بگیرید و از مردم محله و من به کسی در روستا داشته باشید و تنها برای من حلال واری.

خودم ظلمی نکردم فقط با چند نفری درگیری داشتم بخاطر ثابت کردن حقانیت و بودن رهبری انقلاب ایران و امیدوارم که آن چند نفر هم به اشتباه خودشان پی برده باشند ولی پیش خدا روسیاه هستم وقتی که به عظمت پروردگار پی میبرم و به انسانهای خداگونه نگاه میکنم میبینم که خدایا قلبم محجوب است و نفسم معیوب است و هوا و نفسی بر من قالب است و معصیتم کثیر است و طاعت و عبادتم قلیل است پدر مادر اگر من شهید شدم من را در یک قبرستان دفن نمائید که در آن گورستان کوخ نشینان باشد.

خداحافظ – سید حسین حسینی/ نهم مهر 61 سومار مسلم ابن عقیل

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران