تاملی بر نامه به یادگار مانده از شهید «فریدون محمدی»؛

من می روم تا سنگر هم‌رزمم خالی نماند

آيا كسي مي تواند با چشم خود نبينید كه دشمن قصد نابودي دين و قرآن، شرف و شعور شما را دارد و باز سكوت اختيار كند، من مي روم تا با پرواز خود بسوي جبهه اسلام سنگر خالي همرزم را پركنم.

کد خبر: ۴۴۷۹۸۱

چهارشنبه - ۱۰ بهمن ۱۳۹۷ / 1397 10 November

نوید شاهد البرز؛ شهید «فریدون محمدی» که نام پدرش محمد است در سال 1348، در تهران چشم به  جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا سال اول دبیرستان ادامه داد و در دوران دفاع مقدس به جبهه حق علیه باطل شتافت و بعد از رشادت های فراوان در ششم بهمن ماه 1365، در منطقه عملیاتی شلمچه به شهادت رسید. تربت پاک شهید در بهشت زهرا تهران نمادی از ایثار و استقامت در راه وطن است.

متن نامه به یادگار مانده از شهید فریدون(احمد) محمدی را در ادامه مطلب می خوانیم:

سلام بر رهبر كبير انقلاب اسلامي امام خميني(ره) به ياد الله آرامش دهنده قلبها و با سلام خدمت آقا امام زمان (عج) پير جماران اسوه مقاومت ولرزه افكن برپيكر پوشالي سردمداران كفرجهاني و با سلام بركليه رهروان راه سرخ شهداء.
آيا كسي مي تواند با چشم خود ببيند كه دشمن قصد نابودي دين و قرآن، شرف و شعورش را دارد و باز سكوت اختيار كند، من مي روم تا با پروازخود بسوي جبهه اسلام سنگر خالي همرزم را پركنم. من مي روم تا اسلحه به زمين افتاده برادرم را بگيرم و به جنگ صداميان كافر مي روم، من مي روم تا راه كربلا را براي ديگر عزيزان بازكنم. جانم فداي ابا عبدالله .
پدرو مادر عزيزم، سلام اميدوارم حالتان خوب باشد. چرانامه نمي دهيد. برای تمامي چادر نامه آمد اما براي من نيامد و انتظار داريد كه من تلفن بزنم و سلامتي خود را به شما برسانم ديگر نه نامه مي دهم و نه به رحيم آقا مي گويم كه ديگر سلامتي من را به شما بگويد. مگر دستتان مي لرزد كه يك نامه بنويسيد اگر ناراحت حال من هستيد ديگر به جبهه نمي روم و پيش شما مي نشينم و شما را نگاه مي كنم. اين طور نه جانم را خطر مي اندازم ديگر عرضي ندارم .

والسلام

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری