در سی و دومین سالگرد شهادت منتشر می شود؛

نگاهی به حیات طیبه و کلام مدبرانه شهید «فریدون احمدی»

و تو اى ملت، شما در راهپيمايي ها خودتان گفتيد؛ ما اهل كوفه نيستيم. امام تنها بماند دوش تا دوش امام اسلام را در سراسر گيتى و پرچم الله اكبر را بر فراز بلندترين قله جهان سرافراز كنيد.

کد خبر: ۴۴۷۹۸۰

چهارشنبه - ۱۰ بهمن ۱۳۹۷ / 1397 10 November

نوید شاهد البرز؛ شهيد «فريدون(احمد) محمدي» در بیست و چهارم مهر سال 1348، در تهران كه آن شب مصادف با ميلاد با سعادت امام حسين(ع) بود به دنيا آمد. پدر بزرگوارش كارمند اداره برق تهران و مادرش خانه دار بود. تحصيلات ابتدايي را در دبستان ايران نو واقع در نارمك به اتمام رساند. همزمان با اوج گيري انقلاب اسلامي او كه 9 سال بيش نداشت به همراه خانواده در راهپيمايي ها و تظاهرات شركت مي كرد و خيلي علاقه نشان مي داد. به علت تغيير مكان زندگي دوره راهنمايي را در مدرسه راهنمايي معلم كرج ادامه داد تا اينكه در سال دوم راهنمايي براي اولين بار راهي جبهه شد و بعد از چهل و پنج روز رزم با دشمن خونخوار به خانه بازگشت. اما ديري نپائيد كه طاقت در خانه ماندن را از دست داد و دوباره عازم جبهه هاي حق عليه باطل شد و اين بار به نداي حق لبيك گفت و از ناحيه سر در عمليات كربلاي 5 ، در شلمچه مجروح گرديد و از آنجا به بيمارستان امام رضا (ع) در مشهد منتقل شد و بعد از عمل جراحي چون جراحت عميق بود پس از سه روز در ششم بهمن ماه 1365، به درجه رفيع شهادت نائل آمد. تربت پاک شهید در بهشت زهرا تهران نمادی از ایثار و استقامت در راه وطن است.

فرازی از وصیت نامه شهید«فریدون محمدی» را در ادامه مطلب می خوانیم.

درود و سلام بر آقا امام زمان (عج ) و نايب برحقش امام خمينى(ره) و سلام برشهيدان‌ گلگون كفن به خون گشته.

انقلاب اسلامى كه با خون خود درخت انقلاب اسلامى را آبيارى‌ كردند. برادران مجروح شماها شهيدان‌ زنده هستيد. شهيداني كه اعضا بدن خود را به انقلاب‌ هديه كردند.

پدر و مادر خوب عزيزم من امانتى پيش شما بودم. روزى بايد خدا اين امانت را از شما بگيرد. پس‌ چه خوب كه جان من در راه خدا و اسلام فدا شود چون من را هم انتخاب كرده ام و دوست دارم در اين راه بروم و اما تو اى مادر عزيزم مثل حضرت زهرا(س) باش و تو خواهرم زينب وار باش و تو اى برادرم مي خواهم راه من را ادامه بدهى و نگذار اسلحه من روى زمين باشد و تو اى پدرم صبر مثل حضرت‌ على( ع) داشته و از رهبر و قرآن و اسلام دفاع كن و تو اى ملت شما در راهپيماييها خودتان گفتيد؛ ما اهل كوفه نيستيم. امام تنها بماند دوش تا دوش امام اسلام را در سراسر گيتى و پرچم الله اكبر را بر فراز بلندترين قله جهان سرافراز كنيد. مادر جان! ازتمام فاميل حلاليت بطلبيد.

«احمد محمدى»

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری