فرازی از زندگی«شهید مدافع حرم اسماعیل شجاعی»

نخستین «شهید مدافع حرم اسماعیل شجاعی» اهل سنت استان آذربایجان

هیجدهم بهمن ماه پیکر اولین شهید اهل تسنن مدافع حرم از آذربایجان غربی «اسماعیل شجاعی » از اهالی بوکان که در درگیری با تروریست‌های تکفیری در سوریه به شهادت رسیده بود در میان استقبال پرشکوه مردم بوکان تشییع و در گلزار شهدای این شهر آرام گرفت.

کد خبر: ۴۴۷۹۵۸

يکشنبه - ۱۴ بهمن ۱۳۹۷ / 1397 14 November

نوید شاهد آذربایجان غربی :

معرفی شهید

نام و نام خانوادگی : اسماعیل شجاعی

نام پدر:

محل تولد: نوبار بوکان

تاریخ تولد : ۴۹

تاریخ شهادت: ۹۴/۱۱

محل شهادت: نبل و الزهرا، سوریه

محل دفن: بوکان

وصعبت تاهل: متاهل

تعداد فرزندان : ۳

با حمله تکفیری‌ها به سوریه و در خطر قرار گرفتن حرم حضرت زینب(س)، شهید اسماعیل شجاعی نیز همچون دیگر رزمندگان اسلام تاب ماندن در خانه را نداشت و برای دفاع از حرم اهل بیت پیامبر و مردم مظلوم سوریه خود را به آن کشور رساند تا در کنار دیگر هم رزمان خود برای دفاع از کیان بلاد اسلامی به مبارزه با گروه های تکفیری بپردازد و سرانجام در این راه به آرزوی دیرینه اش که همان شهادت بود رسید. این شهیدان در عملیات اخیر در جریان آزاد سازی دو شهر «نبل» و «الزهرا» در سوریه که بیش از چهار سال در محاصره تروریست‌های تکفیری بود، در تاریخ بهمن ۹۴ به خیل مدافعان حرم حضرت زینب(س) پیوستند.

گفتگو با مادر، خواهران و همرزم اولین شهید اهل تسنن مدافع حرم در آذربایجان غربی:

به نقل از کانی پرس،  سخن گفتن از شهید و شهادت آنقدر سخت ولی شیرین است که هر چه می گویی دلت سیر نمی شود، آن هم هنگامی که نام شهدای مدافع حرم در میان باشد همان های که برای دفاع از اسلام و اهل بیت پیامبر(ص) جان و مال خود را نثار کردند تا گزندی به اسلام نرسد.

وقتی با خانواده و همرزمان شهدای مدافع حرم هم کلام می شوی سخنانشان در باره شهید آنقدر دوست داشتی و شیرین است که گذر زمان برایت معنی پیدا نمی کند و دل و جانت همه گوش می شود برای شنیدن خاطره ای یا کلامی هر چند کوتاه از مردانی بزرگ که در راه حفظ اسلام خون خود را نثار کردند.

مادر این شهید والامقام می گوید، پسرم رفت تا به همه بگوید در این دیار هنوز شیرمردان بزرگی هستند که تا میبینند اسلام و قران در خطر است حاضرند خون خود را نثار کنند و نزارند هیچ گونه حتاکی و جسارتی به اسلام و اهل بیت پیامبر شود.

وی که بغض سنگینی گلویش را گرفته بود ادامه می دهد: اسماعیل از همان کودکی عاشق اسلام و انقلاب بود و هیچ گاه نگذاشت کسی از دستش ناراحت شود و هیچ‌ وقت توان دیدن ناراحتی کسی را نیز نداشت.

این مادر بزرگوار ادامه می دهد: برای من افتخار بسیار بزرگی است که فرزندم در راه انقلاب و اسلام به شهادت رسیده است.

وی عنوان می کند: از وقتی دشمنان اسلام در سوریه دست به کشتار مردم بی گناه زدند اسماعیل خیلی بی‌قراری می کرد و برای من از بدبختی های مردم سوریه می گفت.

این مادر فداکار که فرزندش را در راه اسلام و حریم اهل بیت تقدیم انقلاب و رهبری کرده است ادامه می دهد: حرف شهید در روزهای آخرش در خانه این بود که «باید برم.» زیرا اسلام مرز ندارد و اکنون مسلمان سوریه نیاز به یاری ما دارند که از آنان در برابر متجاوزان دفاع کنیم.

فاطمه رحیمی که دیگه توان حرف زدن ندارد در پایان می گوید هرچه داریم و نداریم فدای انقلاب و رهبری باد.

خواهران این شهید یزرگوار نیز شهادت برادرشان را در راه اسلام و اهل بیت افتخار می دانند و می گویند: به خود می بالیم که خواهران چنین برادری هستیم.

آنان ادامه می دهند: شهید شجاعی خیلی دوست داشت به سوریه برود تا از مردم مظلوم سوریه و حرم حضرت زینب(س) در برابر کفار دفاع کند و در آخر نیز به آرزوی خود رسید.

استیفا خانم خواهر بزرگ شهید عنوان می کند: بعضی از کوته‌فکران فکر می‌کنند مدافعان حرم برای مسائل مادی راهی سوریه می‌شوند ولی واقعا مسائل مادی برای اشخاصی مثل برادر شهیدم ارزشی نداشت زیرا وی به تمام معنا بسیجی انقلاب و اسلام بود وضعیت زندگیش نیز این مهم را به اثبات می رساند.

وی ادامه می دهد: اسماعیل راه خوشبختی را که همانا دفاع از اسلام و مظلومان بود خوب شناخته بود و در نهایت نیز در این راه به آرزوی همیشگیش که شهادت بود رسید.

استیفا خانم می افزاید: اسماعیل آن‌قدر برای دفاع از ناموس پیامبر محکم بود که هیچ کدام از اعضای خانواده نمی‌توانستم در برابر اراده وی نه بگویم.

وی ادامه می دهد: چه هدفی از این بالاتر که در راه اسلام و اهل بیت پیامبر شهید شد که برادرم با لبیک گفتن به ندای اسلام و رهبری در این راه خون خود را نثار کرد و به درجه رفیع شهادت رسید.

خواهر شهید شجاعی در پایان با تشکر از آحاد مردم بوکان برای حضور باشکوه در تشییع شهید شجاعی گفت: غم از دست دادن شهید شجاعی تنها برای ما نبود بلکه برای تمام مردم ایران بود زیرا وی برای حفظ اسلام و همچنین امنیت و آرامش این کشور دور از خانه و کاشانه خود به شهادت رسید تا امنیتی پایدار را برای کشور عزیزمان به ارمغان آورد.

وی خاطر نشان کرد: واقعا مردم بوکان نیز در تشییع جنازه ش نشان داند که همیشه خادم کسانی هستند که برای حفظ انقلاب خون خود را نثار می کنند.

همرزم شهید شجاعی نیز در این گفتگو گفت: بنده ده سال است که با شهید شجاعی از نزدیک لشنایی دارم و می توانم به یقین بگویم ایشان به معنای واقعی یک بسیجی و عاشق نظام و انقلاب بود.

وی افزود: شهید شجاعی و دیگر یارانش برای حفظ قران و اسلام و همچنین ناموس پیامبر هزاران کیلومتر راه را پیمودند تا در برابر سخیف ترین انسانهای جهان بایستند تا از اسلام ناب محمدی دفاع کنند.

این همرزم شهید ادامه می دهد: شهید شجاعی هم می جنگید هم به مردم مظلوم سوریه کمک می کرد و به ما نیز روحیه می داد و می گفت که پیروزی اسلام نزدیک است.

وی عنوان کرد: شهید شجاعی همیشه می گفت: اگر کسی در هر جای جهان بخواهد به اسلام و انقلاب ضربه وارد کند ما بایستی به عنوان سربازان امام خامنه ای همانند یک صد محکم در برابرشان بایستیم و تا آخرین قطره خون مبارزه کنیم.

شهید شجاعی خستگی‌ نمی‌شناخت و همین ویژگی‌اش باعث شده بود که همیشه به عنوان نفر اول در خط مقدم حضور داشته باشد .

وی خاطر نشان می کند: مدیریت و فعالیت‌های شهید شجاعی مشخصه بارزی بود که او را به عنوان یک بسیجی واقعی از دیگران متمایز کرده بود.

این مدافع حرم ادامه می دهد: شهید شجاعی از گروه های تکفیری هیچ ترسی نداشت و با شجاعت تمام وارد چنین کارزاری با دشمنان اسلام در سوریه شد.

همرزم شهید با نگاهی تامل برانگیز به تمسال شهید شجاعی می افزاید: اینکه مستقیماً ساعت ها زیر بارانی از آتش قرار بگیری دل می‌خواهد،که به عینه همه یاران شهید شجاعی این مهم را در وی دیده بودند.

وی تصریح می کند: اگر شهید شجاعی ها می‌خواستند به خودشان ترس راه بدهند که خانه و خانواده و فرزندان و عزیزانشان را ترک نمی‌کردند و در میدان نبرد آن هم با گروهای که بوی از انسانیت نبرنده اند حاضر شوند.

همرزم شهید در ادامه از حال و هوای شهید شجاعی قبل از شهادت سخن گفت و عنوان کرد: چند روز قبل از شهادت چهره اسماعیل واقعا آسمانی بود، و اصلا انگار توی این دنیا حضور نداشت.

چند روز اخر فقط می خندید و می گفت: تنها آرزویم این است که در راه اسلام و انقلاب شهید شوم و در نهایت نیز به آرزویش رسید.