به بهانه سالروز شهادت وصیت نامه شهید «محمد محمدحسینی» منتشر شد به همراه دستخط شهید

جبهه میعادگاه ملاقات با خدا

من اکنون می روم که با خدایم ملاقات کنم می روم تا آتشی که در درونم روشن شده خاموش نمایم من هم اکنون به سنگر خالی همرزمانم به سوی لانه با صفای جبهه جنگ پرواز می کنم که دشمن بداند که هیچ موقع سنگر خالی نمی ماند.

کد خبر: ۴۴۷۵۶۸

يکشنبه - ۰۷ بهمن ۱۳۹۷ / 1397 07 November

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید محمد محمدحسینی/ دهم تیر 1341، در روستای گرم آبسرد از توابع شهرستان دماوند دیده به جهان گشود. پدرش مرادعلی و مادرش زینب نام داشت. در حد دوره ابتدایی درس خواند. کشاورز بود. سال 1361 ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. سوم بهمن 1365، در پاسگاه زید عراق بر اثر اصابت ترکش به سینه، شهید شد. مزار او در زادگاهش قرار دارد.

وصیت نامه شهید «محمد محمدحسینی» را در ادامه می خوانید؛

بسم رب الشهداء

«الحمد لله اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له‏» «و اشهد ان محمدا عبده و رسوله‏»

شکر خدای را که توفیق یافتم در راه مبارزه حق علیه باطل شرکت کنم و آنچه را که دارم در طبق اخلاص نهاده تقدیم ایزدمنان کنم و آنچه حسین و یارانش و تمام رزمندگان صدراسلام پروانه وار دور آن می گشتند من هم آن را بازیابم یعنی شهادت.

آیا کسی به خود اجازه می دهد که با چشم خود ببیند که جنایتکاران و متجاوزان دست به سوی اسلامش و کشورش دراز کرده و قصد نابودی آن را داشته باشند و سکوت اختیار کنند. من اکنون می روم که با خدایم ملاقات کنم می روم تا آتشی که در درونم روشن شده خاموش نمایم من هم اکنون به سنگر خالی همرزمانم به سوی لانه با صفای جبهه جنگ پرواز می کنم که دشمن بداند که هیچ موقع سنگر خالی نمی ماند.

اما باید از رهبرم، امامم، حجت عصرم، خمینی بت شکن قدردانی کنم که مرا از سپاه چالها و گردابهای روزگار که به سوی پرتگاهی روانه بودم نجاتم داد و هادی و راهنما شد.

و تو ای همرزمم و دوستم خود بهتر می دانی که این انقلاب به چه نحوه ای به پیروزی رسیده با کشته شدن علی اکبرها و علی اصغرها و حبیب بن مظاهر نکند خدای ناکرده بی تفاوت بنشینی و دنیا را بر آخرت ترجیح بدهی هیچ حزن و اندوهی به خود راه نده که ما پیروزیم.

و اما پدر و مادرم نمی دانم چگونه از شما تشکر کنم. ای پدر به یادم هست که با چه زحمتهایی مرا بزرگ کرده ای و تو ای مادر می دانم که با بی خوابیهای شب و زحمتهای دیگر در بزرگ شدن من شکنجه ها خوردی.

ای مادر نکند در مرگم بی تابی کنی و جامه بدری و تا آخر عمر خود را در آتش ناراحتی بسوزانی چون که مورد طعمه دشمن قرار خواهی گرفت. و به خانواده و بستگانم توصیه می کنم که گریه نکنید و دست از این انقلاب و امید مستضعفان رهبر کبیر انقلاب و روحانیت مبارز دست برندارید. خدا یار و یاور شماست.

محمد محمدحسینی/ امضاء

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران