نگاهی به زندگی نامه شهید عباس ولى ‏نژاد زوارق‏

شهید عباس ولی نژاد زوارق دهم آبان ماه1361 پس لز چهار ماه و نیم حضور در کردستان بر اثر اصابت گلوله ضد انقلاب به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۴۷۴۷۰

چهارشنبه - ۰۳ بهمن ۱۳۹۷ / 1397 03 November

عباس ولى ‏نژاد زوارق، فرزند محمدعلى، در تاريخ چهارم آذر 1337 در خانواده‏ اى مذهبى در شهرستان پيرانشهر به دنيا آمد.

از سال 1342 با انتقال پدرش - كه نظامى بود - به مشهد مقدس راهى آن ديار شد.

در كودكى به مكتبخانه رفت و در تعطيلات مدرسه به فراگيرى قرآن پرداخت. وى كودكى فعال و پرجنب و جوش بود. در خواندن درس بسيار جدى و ساعى بود.

دوره ابتدايى را از سال 1343 تا 1348 در دبستان «فرهنگ» مشهد و دوره راهنمايى را در مدرسه «كريم خان» و از سال 1351 تا سال 1356 تحصيلات متوسطه را در دبيرستان «طالقانى» گذراند.

اين دوره همزمان با اوج‏گيرى مبارزات انقلابى مردم ايران بود. در دوران تحصيل از استعداد والايى برخوردار بود و هميشه جزء شاگردان زرنگ و ممتاز كلاس و مدرسه به شمار مى ‏آمد. در كارهايش مديريت و نظم و ترتيب خاصى نمايان بود. عباس دو سال قبل از پيروزى انقلاب اسلامى فعاليت خود را ضمن تحصيل شروع كرد و در زمينه پخش اعلاميه و نوارهاى امام خمينى(ره) تلاش می کرد.

عباس ولى ‏نژاد به ورزش بسكتبال علاقه زيادى داشت و توانست در اين ورزش به مقام قهرمانى مشهد برسد. در رشته امداد نيز با كسب مقام اولى در مشهد و مقام سومى در استان خراسان و دريافت لوح افتخار شايستگى خويش را به اثبات رسانيد.

پس از پيروزى انقلاب اسلامى ابتدا با ارتش فعاليت و همكارى داشت و بعد از پيام امام(ره) مبنى بر تشكيل بسيج، فعاليت خويش را گسترش داد. ابتدا در مسجد امام على(ع) - واقع در چهارراه گاراژدارها - فعاليت می کرد و مدت يك سال و نيم به عنوان بسيجى ويژه بود. به سبب صلاحيتى كه از خود نشان داد، مسئوليت سه ناحيه از مساجد برعهده او گذاشته شد و در اين زمينه بسيار موفق بود. عباس ولى‏ نژاد در اين ايام دوره تكاورى را گذراند و خود، نيروهاى بسيجى را آموزش نظامى می داد.

در بيست سالگى پدرش را از دست داد و سرپرستى خانواده را برعهده گرفت. پس از مدتى عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامى شد.

سردار گرمه اى از همرزمان شهيد می گويد: «شهيد ولى ‏نژاد از جمله كسانى بودند كه به عنوان بسيجى ويژه آموزش ديدند. بعد از اينكه آموزششان به پايان رسيد، مدتى در ناحيه مقاومت مشهد در سمت مربى تاكتيك خدمت كردند و بعد عضو سپاه شدند و در رده‏ هاى مقاومت بسيج مسئوليت هاى مختلف داشتند و از جمله، مسئول ناحيه مقاومت بود.»

پس از قبول مسئوليت ناحيه يك سپاه پاسداران و بنيان نهادن شالوده آن، به سازماندهى نيروها پرداخت و فعاليت گسترده عباس باعث شد كه نام او در فهرست ترور منافقين قرار گرفت.

فعاليت عباس از سال 1361 در مبارزه با منافقين و گروهك آنان بود كه در يك درگيرى در يكى از كوچه‏ هاى خيابان امام رضا(ع) مشهد و در پى دستيابى به مدارك يك منزل تيمى، مشخص شد نام عباس ولى‏ نژاد در فهرست ترور اين منزل تيمى بوده است.

ولى‏ نژاد به جنگ به عنوان يك تكليف مى‏ نگريست و بزرگ‏ ترين آرزويش شهادت بود. وى شهادت را سعادتى می دانست كه آرزو می کرد نصيبش شود.

عباس راجع به انگيزه حضور در جبهه می گويد: «به حدى رسيده ام كه ديگر نمى‏ توانم اينجا - مشهد - بمانم چون احساس می کنم در جبهه ‏ها نياز بيشترى است.»

شهيد كاوه در نامه اى از سپاه منطقه چهار مشهد تقاضا كرده بود ولى ‏نژاد را به عنوان يكى از مهره‏ هاى اصلى تيپ ويژه شهدا به منطقه بفرستند. پس از آن عباس به كردستان اعزام شد و در همان مراحل اوليه، فرماندهى گردان حزب‏الله به وى واگذار شد.

مرتبه دوم پس از سه ماه جهاد و مبارزه از ناحيه پا مجروح شد كه پس از دو روز استراحت و در حالى كه هنوز بهبودى كامل نيافته بود، براى بار سوم عازم منطقه كردستان شد. در كردستان به سبب شجاعتى كه داشت به وى لقب «ببركوهستان» داده بودند و كومله‏ ها نيز براى كشتن وى مبلغ گزافى را تعيين كرده بودند.

او علاوه بر مسئوليت گردان حزب‏الله در منطقه كردستان، مسئوليت نواحى يك، دو، شش و همچنين مسئول سازماندهى منطقه سه سپاه پاسداران انقلاب اسلامى مشهد را عهده‏ دار بود.

عباس ولى ‏نژاد در تيپ ويژه شهدا در منطقه كردستان همراه سردار شهيد كاوه خدمت می کرد و با منافقين درگير بود كه آمادگى خاص او باعث شده بود در چنين محيطى حضور پيدا كند.

ولى ‏نژاد سرانجام در 10 آبان 1361 پس از چهارماه و نيم حضور در كردستان بر اثر اصابت گلوله ضد انقلاب به ناحيه گردن و كمر به شهادت رسيد.

پس از شهادتش دو نامه همراه ساكش رسيد كه نامه اول مربوط به تيپ ويژه شهدا بود و نامه دوم را خطاب به خانواده اش اين گونه نوشته بود: «امروز عمليات است و من خواب ديده ام شهيد مى‏ شوم.» همچنين سفارش كرده بود: «اين سلاح من كه به زمين مى‏افتد، يكى را بفرستيد كه بيايد و سلاح مرا بردارد.» پس از او برادرش اصغر عازم جبهه شد و در سال 1365 وى نيز به شهادت رسيد.

پيكر مطهر عباس ولى‏ نژاد پس از انتقال به مشهد و تشييع، در بهشت رضا(ع) دفن شد