گذری بر زندگی «شهید فيروز سجودی»

ادامه دهنده راه شهدا باشیم

«شهید فيروز سجودی» قبل از شهادتش این گونه می گفت: بارالها از گناهان من درگذر و مرا توفيق ده كه راه شهدا را ادامه دهم و برای حفظ ارزش های انقلاب بکوشم.

کد خبر: ۴۴۶۹۶۲

چهارشنبه - ۲۶ دی ۱۳۹۷ / 1397 26 October

نوید شاهد آذربایجان غربی: «شهید فيروز سجودی» سی ام اردیبهشت1341 در روستاي چليك از توابع شهرستان مياندوآب دیده به جهان گشود و پس از طی دوره ابتدایی و راهنمایی به دلیل عدم امکانات آموزشی در منطقه، ناگزیر و ناچار از تحصیل دست کشيد و در مراسمات و مساجد احکام شرع و تکالیف انسانی و اسلامی روز به روز برآگاهی و شجاعت خویش می افزود. همین حشر و نشر در محضر اساتید دینی و عرفانی او را یک عارف به تمام معنا کرده بود. والدین و خاندان شهید مقید به احکام و قوانین شرع اسلام و  از پیروان تشیع سرخ علوی بودند.پدر شهید نیز از خبرگان و ریش سفیدان محلی بوده و بسیار مورد احترام مردم بود. این خانواده در محل زندگیشان به پاکی و صداقت خلوص، اشتهار داشتند. وی از چنین خانواده ای درس گذشت را یاد گرفته بود.

تواضع و صداقت، تقيد و ایمان عمیق در نهاد وی، عامل پیوستنش به صفوف مجاهدان سبیل حق گشت. حضور وی در مجالس و محافل دینی و در کنار آن پی چاره و علاج دردهای اجتماعی مردم، منجر گشت تا لحظه ای از آموزش و فراگیری قرآن و کتاب الهی غفلت نورزد و همت و اهتمام خود را در به جا انداختن فرهنگ الهي  در زندگیش، برترین و برگزیده ترین هدفش باشد!

وی امام خمینی را فرشته ای از جانب حق و از سلاله رسول برحق می دانست و به ندای هل من ناصر ایشان لبیك گفت و از حمایت ایشان لحظه ای غفلت ننمود. همگان را در دعوت به حمايت و ارشاد و امر به معروف و نهی ازمنکر، لحظه ای غفلت نکرد و دوستان آن مراد را دوست خدا و دشمنانش را دشمن خدا مي دانست.

در عمليات مختلف من جمله عمليات بيت المقدس، والفجر و كربلاهاي ديگر به دفعات شركت كرده بود. هرگز كسي نشنيده بود كه او از گفته خود برگردد.

شهيد سجودی قبل از شهادتش چنين گفته بود:

«به خدا قسم اگر دستهايم را در تنگه چزابه قطع كنند و پاهايم را در نبردهاي خونين ديگر از دست بدهم، تا آخرين لحظه با كفر و شرك خواهم جنگيد.»

« يك رزمنده هنگامي كه به آرزوي خود مي رسد كه در راه خدا به شهادت برسد، بدين جهت بارها قبل از اعزام به جبهه با صداي بلند و رسا گفته بود:  بارالها از گناهان من درگذر و مرا توفيق ده كه راه شهدا را ادامه دهم و برای حفظ ارزش های انقلاب بکوشم.»

سرانجام در بیست و هشتم دی ماه1365 در شلمچه در اثر اصابت ترکش به سرش به درجه رفیع شهادت نائل گشت.روحش شاد و يادش گرامي باد!

منبع: اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران آذربایجان غربی