مناجات شهیدِ جاویدالاثر «حجت الله قیصری»: روز رستاخیر با روی سرخ شده از خونمان خندانیم

بارالها؛ روزی که جهان به آخر می‌رسد وروز رستاخیز می‌شود ما بیدار می‌شویم با روی سرخ‌شده از خون ما خندانیم و در فکر انتقام بارالها آن روز سعادت ما وروز خونخواهی ماست خدایا آن روز دشمنان ما سیه پرده به مائی که خون‌ها را ریخته‌اند می‌نگرند و زاری می‌کنند خدایا ما آن زمان خندانیم وبر رخ همه می‌خندیم باری خدایا خون ما را بی‌نتیجه مگذار.

کد خبر: ۴۴۶۸۱۳

دوشنبه - ۲۴ دی ۱۳۹۷ / 1397 24 October

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید حجت الله قیصری/ بیست و نهم مرداد 1345، در شهرستان ری دیده به جهان گشود. پدرش اسماعیل و مادرش تاج دولت نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و چهارم دی 1365، با سمت توپ چی در سومار توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید. اثری از پیکر وی به دست نیامد.

وصیت‌ نامه شهید در قالب مناجات را در ادامه می خوانید؛

بسم‌الله الرحمن الرحیم

به یاد حق بزرگ پروردگار جهانیان که از صبح ازل بوده و تا شب ابد می‌ماند

بار خدایا اکنون که این وصیت‌نامه را می‌نویسم خودم می‌دانم که دلم مالامال از عشق به توست و زمانی که این را می‌خوانند می‌دانم که در پیشگاه تو به سر می‌برم وقتی که ما به سوی توپرمی کشیم تو فرشتگانت را به استقبال ما می‌فرستی و در عرش خودت برای ما جایگاهی مهیا می سازی.

ایزد در آخرین لحظه‌ها مهدی صاحب‌الزمان را برسرمان پدیدار به گردان. آری آن روز به حسین می‌گویم ما از یاری تودست نکشیدیم پس پیش محمد(ص) ما گناهکاران را شفاعت بفرما و اکنون ای طبل زمان از تپیدن تو بازنمی‌مانی و پیام ما رابرآیندگان برسان ما نسلی هستیم که فدا می‌شویم تا نسل دگر آزاد باشد.

وای روزگار اگر بر ما به سختی رفتار کردی چه خوب کردی و ما نشان دادیم به انبیاءت که واقعا از رهروان راه اوایم وای کافران اگرچه خون ما ریخته می‌شود ولی ما پیروزیم درم کتب ما شهادت واژه‌ای آشنا و زیبا دارد که فقط شایسته مردان است ودرآخر ای مردم اسلام امام ایران را یاری کنید که حق با ایشان است.

و خدایا یاور حق است پاینده باد اسلام ،امام ایران. ای بازماندگان من تابوت مرا در صبح بردارید وبر روی آن گل سرخی قرار بدهید و دسته‌ای مرا باز بگذارید که دشمنان بدانند من با آغوش باز به سوی می روم و چشم‌هایم را ببندید که بدانند از این دنیا چشم پوشیده‌ام و تابوت مرا آهسته‌آهسته برانید زیرا که دیگر بعد از شاید نتوانم پدر و مادرم راحت ببینم.

فقط بگذارید تا بدانند ما نیز مانند امامانمان با قلبی شکسته ترک این دنیا کرده‌ایم برسرگورم ای برادرم لاله‌ای در فصل بهار بکار تا سرخی گلبرگش نشانگر سرخی خونمان باشد ودرون سیاهش نشانگر قلب سوخته‌ام باشد برسر گورم به یاد امام حسین گریه کنید زیرا که شما جسم مرا برداشته‌اید ولی کسی نبود جسم عزیز حسین را بردارد.

ای پدر و مادرم خواهش می‌کنم به بنیاد شهید برای گرفتن چیزی نروید و هیچ‌چیز نخواهید زیرا دنیا محل گذراست. و در آخر از اینکه شما را آزرده‌خاطر می کرده‌ام ببخشید وم را حلال کنید و از برادرانم رسول و حسین و از خواهرانم اکرم و خدیجه می‌خواهم که بدی‌های مرا بخشیده وبریم طلب مغفرت نمایند.

والسلام حجت اله قیصری

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران