شهید دی ماه;

قهرمان میدان شور و حماسه

شهید غلامحسین آذرپیک در سال 1330 در روستای آبگرمک از توابع شهرستان جم دیده به جهان گشود. او در تاریخ 65/9/9 به میدان کارزار حق علیه باطل شتافت و پس از روزها جهاد فی سبیل الله روز 21/ 10 /65 در مشهد شلمچه ای ایران شربت شیرین شهادت را نوشید.

کد خبر: ۴۴۵۹۶۰

شنبه - ۱۵ دی ۱۳۹۷ / 1397 15 October

شهید غلامحسین آذرپیک

زندگینامه

او در سال 1330 در روستای آبگرمک از توابع شهرستان جم در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود. شهید تحصیلات خود را در دبستان به پایان رساند. از افتخارات این شهید گرانقدر این است که قبل از هر چیز یک بسیجی قهرمان و مخلص بود. او شغل مقدس کشاورزی و باغبانی را از دوران کودکی در دامن خانواده تجربه کرد و استقامت و پایداری را از نخلستان های همیشه استوار آموخت. این قهرمان بخاطر علاقه ای که به وطن و اعتقاد و ارزش های اسلامی داشت به میدان نبرد علیه باطل شتافت. او رفت تا نام ایران و ایرانی را برای همیشه درتاریخ زنده بماند. آری او عشق به شهادت را از مکتب اسلام و تشیع به ارث برد. او کسی است که قرآن و نماز اول وقت را بهترین راه برای ارتباط با خدای خویش انتخاب می کند و زندگی شرافتمندانه را بهترین افتخار برای یک انسان آزاده می داند و آنگاه او شهادت را بالاترین درجه ی یک انسان کامل و رزمندگی را شریف ترین شغل به جهانیان معرفی می کند و با خون سرخ خویش به همگان ثابت می کند که یاد و نام عاشورا و عاشورائیان برای همیشه در یادها زنده بماند.

او رفت تا بار دیگر فاجعه ی در نیم سوخته و دست و طناب و سیلی تکرار نشود. غلامحسین آذر پیک قهرمان میدان شور و حماسه است که حکم قهرمانی خویش را از دستان با صلابت مولایش حسین (ع) دریافت کرد.او در تاریخ 65/9/9 به میدان کارزار حق علیه باطل شتافت و پس از روزها جهاد فی سبیل الله روز 65/10/21 در مشهد شلمچه ای ایران شربت شیرین شهادت را نوشید و به آغوش خدای خویش شتافت و در جنت الهی جای گرفت.

وصیت نامه

اینجانب غلامحسین آذرپیک فرزند کهیار که در این تاریخ وصیت نامه ی خود را می نویسم روانه ی جبهه های حق علیه باطل می شوم. راهی را که من انتخاب کرده ام با چشم باز و روحی گشاده است و می دانم به طرف چه کسی می روم و با عشق به الله به ندای رهبر کبیر انقلاب لبیک می گویم و چنانچه من لیاقت آنرا پیدا کردم و شهید شدم برادرم محمد علی آذرپیک را بعد از خودم سرپرست خانواده ام می دانم و هر چیزی که دارم برای فرزندانم باشد و اگر شهید شدم برایم مجلس روضه بخوانید.

همسر عزیزم وقتی خبر شهادت من به گوشتان رسید اصلا نگران نشوید  و من دوست دارم بعد از شهادتم بدنم را در روستای خودم دفن کنید تا در خاکی که از آن متولد شده ام زیر خاک باشم .همسرم! به فرزندانم نماز را یاد بده که نیک بختی جهان و آخرت در نماز است و فرزندانمان را با عشق به امام خمینی بزرگ کن و آنها را با عشق به ولایت به پیروان آن آشنا کن .هرگز نگران نباشید خدا مشکلات را آسان می کند.

منبع : بنیاد شهید و امور ایثارگران استان بوشهر