زندگی نامه شهید منوچهر شاهرخی

هیچ چیز نتوانست مانع فعالیت شهید شود

شهید شاهرخی از شهدایی است که سیرتکاملی و تعالی بخش به سوی شهادت را به خوبی پیمود و بار امانت خویش را در مسیر الهی به مقصد رسانید .

کد خبر: ۴۴۵۷۷۴

سه‌شنبه - ۱۱ دی ۱۳۹۷ / 1397 11 October

زندگی نامه شهید منوچهر شاهرخی

توصیف شهادت

و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون

شهید مثل شمع است که خدمتش نوع سوخته شدن و پرتو افکندن است تا دیگران در این پرتو که به بهای نیستی او تمام شده بنشینند و آسایش یابند . شهداء شمع محفل بشریتند سوختند و محفل بشریت را روشن کردند و هیچ کسی حقی به اندازه حق شهداء بر بشریت ندارد و به همین جهت هم عکس العمل احساس آمیز انسان ها و ابراز عواطف خالصانه آنها درباره‌شهداء بیش از گروه های دیگر است شهادت دو رکن دارد : یکی این که در راه خدا و فی سبیل الله باشد و هدف مقدس باشد و انسان بخواهد جان خود را فدای هدف نماید و دیگر این که آگاهانه صورت گرفته باشد . اگر به زندگی شهید نظر افکنیم مشاهده می کنیم که از نظر مادی اکثراً زندگی ساده ای دارند و از زرق و برق دنیا خبری نیست و همه زندگیش ساده و سراسر عشق  به خدا می باشد . شهید شاهرخی نیز چون هزاران شهید دیگر راه اسلام از یک زندگی ساده ولی پر معنا برخوردار است .

زندگینامه شهید

شهید منوچهر شاهرخی شهرکیبیست و دوم سال 1319 در شهرکیان از توابع شهرستان شهرکرد مرکز استان چهارمحال و بختیاری به دنیا آمد . پدرش آقا محمد کشاورز بود که سال 1352 فوت کرده بود و مادرش شهربانو نام داشت . دوران کودکی را با شور و شوق گذرانید و از سن 6 سالگی وارد دبستان شد تا کلاس ششم ابتدائی نظام قدیم درس خواند و به خاطر فقر مالی ترک تحصیل کرد و برای کمک به امرار معاش زندگی به کار کشاورزی مشغول شد . با وجود سن کم به کارهای سنگین کشت و زرع پرداخت و از آنجا که وضع مملکت برای فعالیت این جوان مناسب نبود بنابر مصالح خود به کویت عزیمت کرد و پس از چند سال زحمت پیاپی در آن دیار به وطن بازگشت . سال 1344 ازدواج نمود و صاحب دو پسر و هفت دختر شد . از همان اوایل چون استعداد شکوفائی داشت و در هر شغلی که شروع به فعالیت می کرد فقط قصد او خدمت بود . که به شغل نجاری در ذوب آهن مشغول  شد و 4 سال در ذوب آهن به کار پرداخت ولی در اثر برخورد با رژیم دست از کار کشید و به شغل که خدمت به جامعه که قصد او فقط بیدار کردن از خواب غفلت بیسوادی بود به روی کار می رفت که چند دفعه با رژیم برخورد کرد . در آن زمان چون سرپرست آموزش و پرورش ، زنان را به بی حجابی تشویق می کرد و آن عفتی که آنان داشتند از آنان می گرفت و روش غلط به نام با سواد شدن به آنها می داد و همین باعث می شد که با رژیم درگیر شود یا از شغل دست بکشد . خلاصه یا باید کار دولتی را به دستور رژیم پوچ اطاعت کند یا شغل آزاد را بدست گیرد . بنابراین به کار کشاورزی که شغلی شرافتمندانه بود مشغول شد که با دست رنج خود زندگی نو را شروع کرد . ولی باز هم دست از فعالیت نمی کشد تا اینکه ساواک رژیم پس از چندی مبارزه تصمیم به بازداشت او نمود که چند روزی در بازداشت به سر می برد و بعد نیز تحت مراقبت بود تا اینکه ملت شروع به فعالیت کردند و انتظار آشتی که سالها در فراق معشوقش لحظه شماری می کند به خواسته خود رسید و به مبارزه خود ادامه می دهد.

شهید شاهرخی از شهدایی است که سیرتکاملی و تعالی بخش به سوی شهادت را به خوبی پیمود و بار امانت خویش را در مسیر الهی به مقصد رسانید . زندگی او سراسر مملو از عشق و ایمان و عقیده بود و او کشاورزی شریف بود . قبل از پیروزی انقلاب هم از کسانی بود که  در راه اندازی و تحرک دسته های راهپیمایی و تظاهرات نقش موثر داشت . وی در کلیه تظاهرات خیابانی 57 از شاهدان عینی و از صاحبان نقش موثر در صحنة پیکار حق علیه باطل بود . او صراط مستقیم اسلام و نمود آن ولایت فقیه حرکت می کرد و اودر حقیقت بنای رفیع شهادتش را با این زمینه ها پی ریزی کرد و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی عشقش به اسلام و رهبر صد چندان شد و لحظه ای آرام نداشت . نفرت و کینة بیش از حد او نسبت به منافقین و ضد انقلابیون محل کار او را به مرکز بحث و جدل با مخالفین بدل کرده بود . دشمنان نیز از او وحشت داشتند و همیشه سعی در ایجاد مزاحمت برای او داشتند . بعد از پیروزی انقلاب و شروع جنگ تحمیلی علاوه بر این مبارزات سلاح های آموزشی بسیج را به خوبی یاد گرفت تا روزها برای امرار معاش کار می کرد و شبها در به امر نگهبانی می پرداخت . مدتی بدین منوال گذشت تا اینکه گروهی از برادران بسیج به سمت جبهه عزیمت کردند به مدت کوتاهی در اهوازبسر می برد تا موفق شد در عملیات خیبر اعزام به خط مقدم شود . بعد از عملیات به شهر خود بازگشت و بعد از مدتی بار خود را برای عملیات بعدی آماده کرد و برای سومین بارعازم جبهه شد که بیست و هفتم دی 1365 در عملیات کربلای 5 بر اثر اصابت ترکش به سرشربت گوارای شهادت را نوشید . مزار وی در گلزار شهدا زادگاهش قرار دارد .

روحش شاد و یادش گرامی باد.