گذری بر زندگی نامه/خاطرات «شهيدعلي داودزاده تومتری»

خدمت به انقلاب کمتر از شهادت نیست

امروز اسلام و انقلاب به كمك فرزندانش نیاز دارد و بايد برویم تا اسلام و قرآن زنده بماند، و به جبهه رفت تا روز شهادت هرگز برنگشت.

کد خبر: ۴۴۴۸۳۲

سه‌شنبه - ۲۷ آذر ۱۳۹۷ / 1397 27 September

نوید شاهد آذربایجان غربی : «شهيدعلي داودزاده تومتری» چهاردهم بهمن 1341 ، در روستای تومتر تابعه شهرستان اروميه در خانواده ای کاملا مذهبی و معتقد به مبانی مقدس اسلامی ديده به جهان گشود. تحصيلات خود را دراين شهربه پايان رساند و از آن پس امرارمعاش خانواده را بر عهده گرفت. از آنجا که پدر بزرگوارش، بنا به دلایلی سلامتی پای خویش را از دست داده بود، زمین گیرشد، وی تداوم تحصیل خود صرفنظر کرده ،تا با جهاد بر سختی های زنگی تاخته و پیروز میدان گردد.

وی به نماز و روزه اهميت زيادي قایل مي شد و از اعتقادات مذهبي بالايي برخوردار بود. بيشتر اوقات خود را در مسجد محل، هيئت و پايگاه محلی مي گذراند. در راهپيمائيها شركت مي كرد و به امام راحل و جمهوري اسلامي علاقه وافري داشت و مي گفت:‌»جمهوري اسلامي حامي فقرا است.این مملکت هم بردوش فقرا خواهد ایستاد، همان گونه که فقرا دوشادوش اسلام و انقلاب سربلند بیرون آمدند. امروز صیانت از ارزش های اسلامی و خدمت به انقلاب کمتر از شهادت نیست. این خدمت را قشر فقیر جامعه با تمام وجود به نظام مقدس اسلامی نشان دادند.مردم ما باید در هر شرایطی به این قشر آسیب پذیر توجه نمایند،چرا که طرفداران انقلاب به قول رهبرکبیر همین مردم سادل و با ایمان هستند.ما امروز از هر قشری به جنگ با دشمنان می رویم تا جامعه ای آباد و دور از هر گونه ظلم وستم داشته باشیم.امیدواریم که جامعه ی آرمانی حضرت مهدی(عج) را  با همین طرز تفکر احیا نماییم.»

وی حتی بنا بر تکلیف شرعی و دینی خود، دوستان و اقوام را به حضور در جبهه  هاتشويق مي كرد و اعتقادي راسخي به ولايت فقيه داشت.

به نقل از خانواده «شهيدعلي داودزاده تومتری»

« خانواده دوست نداشتند که پسرشان به جبهه برود. چون پدراشان مفلوج بودند و خانواده نیازمند یک پشتوانه ی محکم بود. حتی پدرش نیز او را از رفتن به جبهه منع می کرد و می گفت:«جنگ ،جنگ است چه اینجا به خانواده ات کمک کنی و چه آنجا به جنگ بادشمن بروی. ما بیشتربه وجود تو نیازمندیم.»

شهید در پاسخ پدرش گفته بود:« پدر من تا شما راضی نباشید من به جبهه نخواهم رفت. ولی امروز اسلام و انقلاب به كمك فرزندانش نیاز دارد و بايد برویم تا اسلام و قرآن زنده بماند. اگر اسلام باشد ما همه هستيم. اگر اسلام نباشد ما هم نيستيم. همان طور که از کودکی به من یاد داده بودی که زنده نگه داشتن قرآن باید از جان و مال گذاشت. »

حتی آن روزها اقوام و فاميل نيز موقع اعزام به جبهه گفته بودند كه شما نان آورخانواده هستيد، به جنگ نروید و از خانواده ی خودتان دفاع کنید. مبارزه با فقرکمتر از جنگ نیست. شهید عزیز با صحبت هایش همه را قانع کرد و هرگز در آن ایام مبارزه به خانه برنگشت تا مهر پدری دوباره او را از رفتن به جبهه منع نکند، و به جبهه رفت تا روز شهادت هرگز برنگشت تا اینکه در بیست و هفتم آذر 1362، در شهر هانی توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.روحش شاد و یادش گرامی باد!

منبع : اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران آذربایجان غربی