در وصیت نامه شهید بهروز جهانتیغ آمده است:

بر غربت مولایم امام حسین (ع) گریـه کنیـد

شهید بهروز جهانتیغ در یکم شهریور ماه 1345 در شهرستان زاهدان دیده به جهان گشود. پدرش علی نام داشت و مادرش خاور بود. وی تحصیلاتش را تا ششم ابتدایی ادامه داد و سپس به عضویت نیروی انتظامی درآمد.

کد خبر: ۴۴۴۶۲۸

شنبه - ۲۴ آذر ۱۳۹۷ / 1397 24 September

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید بهروز جهانتیغ در یکم شهریور ماه 1345 در شهرستان زاهدان دیده به جهان گشود. پدرش علی نام داشت و مادرش خاور بود.

وی تحصیلاتش را تا ششم ابتدایی ادامه داد و سپس به عضویت نیروی انتظامی درآمد.

این شهید والامقام در بیست و هشتم آذر ماه 1371 در نیکشهر در اثر درگیری با اشرار به فیض شهادت نائل گردید.

در وصیت نامه شهید می خوانیم:

بسم االله الرحمن الرحیم
اینجانب بهروز جهانتیغ فرزند علی گواهی می دهم به وحدانیت خداونـد متعـال و رسـالت حضرت محمد (ص) و شهادت می دهم که حضرت علی (ع) و یازده فرزنـدش جانشین بلافصل پیامبر می باشند و گواهی می دهم که حضرت امام خمینی رهبر و ولی فقیـه و مجتهد جامع شرایط امت اسلامی است.

پدرم و مادرم لازم میدانم در این لحظات که این وصیتنامه را می نویسم از شما طلب بخشش نمایم و امیدوارم که اگر شهادت نصیبم شد هرگز بی تـابی نکنیـد و اگـر خواسـتید گریه کنید بر غربت مولایم امام حسین (ع) گریـه کنیـد.

از همـسر و خـواهرانم مهربـانم می خواهم که زینب گونه راه آن بزرگوار را ادامـه داده و بـا حجـاب خـود، حـافظ خـون شهیدان امت اسلامی خود باشید

. یک جمله هـم بـا بـرادرانم و فرزنـدانم دارم و آن ایـنکـه عزیـزانم همـواره تقـوي را نصب العین خود قرار دهید به تحصیلات خود ادامه دهید تا ان شاءاالله در آینده مقـدرات ایـن کشور امام زمان(عج) را به دسـت گیریـد، تـا خـدايی نکـرده انقـلاب بـه دسـت نـااهلان و نامحرمان نیفتد.

در پایان از همه برادران و خواهران که حقی بر گردن اینجانب دارند درخواست می کـنم  که این حقیر را ببخشید تا در قیامت شرمنده آنها نباشم . خداوند همه ما را از پیروان واقعی امام زمان(عج) قرار دهد.

وصیتنامه شهید بهروز جهانتیغ فرزند علی

بـــــه یـــــاد االله تحمـــــل کـــــنم                                                                                                 وصـــیتنامـــه بـــه شـــعر بـــراي مـــادرم

شــیون مکــن مــادر در مــرگ خــون بــارم                                                                                        بگـــذر ز مـــن دیگـــر عـــزم ســـفر دارم

مــادر فــداي تــو ایـن جــسم و جــان مــن                                                                                       احــوال مــن بــشنو خــود از زبــان مــن

در راه حــق قربــان گردیــد جــان مـــن این اسـت                                                                               مـادر جـان حرفـی کـه مـن دارم

مـادر ز هـر سـو بـین ایـن لـشکر شـیطان                                                                                          [گــر] گــشته هجــوم آور بــر ملــت ایــران

بایــد بــه پــا خیــزیم در رزم بــا وجــدان                                                                                          امـــر خـــدا باشـــد بـــر بخـــت بیـــدارم

و اکنــون شــوم قربــان چــون اکبــر رعنــا                                                                                        همچون حـسین جـدش درگیـر ایـن اعـداء

در راه ایمـــانم شـــوري بـــه ســـر دارم                                                                                            بایـــد فـــدا ســـازم چـــون اکبـــر و لـــیلا

ایـــن جـــان شـــیرینم از بهـــر روح االله                                                                                             ماننــد لــیلا بــاش صــابر در ایــن غــمهــا

یــک خــواهش دیگــر مــادر ز تــو دارم                                                                                               گــر کــشته گردیــدم در جبهــه اي مــادر

بهرم مکن زاري بهرم مزن بر سر                                                                                                      یــک پــرچم ســبزي در خانــه زن مــادر

بهـــرم چراغـــان کـــن شـــوق خـــدا دارم                                                                                          بیا مادر تو بنشین لحظهاي در کنار بستر مـن

کـه ایـن دل پـر از غــم شـد بـه یـاد مــادر                                                                                           چرا از این پسر نالایقـت غمگینـی اي مـادر

اگـر بــر تــو نــالایقم حلالـم کــن اي مــادر                                                                                            گذشته ها بـه مـن تـو مـینازیـدي اي مـادر

چــرا حــالا ز مــن تــو بیــزاري اي مــادر                                                                                                  مگر من خطا کردم و یا گناه کردم اي مـادر

ولی اشـتباه کـردم تـو حلالـم کـن اي مـادر

ومن االله التوفیق

وصیتنامه اي دیگر

بسم االله الرحمن الرحیم
وصیت من به پدر و مادرم:

به نام االله پاسدار حرمت خون شهیدان و بـا درود فـراوان بـر رهبر کبیر انقلاب امید مستضعفان  چشم دشمنان ابـراهیم زمـان، آن پیرجمـاران امـام خمینی و به امید پیروزي انقلاب اسلامی بر کفر و صدام.پدر و مادر گرامی سلام ان شاءاالله امید است که براي همیشه مرا ببخشید و همچنین مرا به خاطر زحمتهـایی  که براي شما در طول این دوران به وجود آوردم ببخشید.

از شما می خواهم کـه مـشکلات  زندگی را کنار بگذارید و به اسلام زیاد توجه نمایید. مادر شما آرزو براي من زیاد داشتید،  فرض کنید که شهادت من آرزوي شما بود.

مادرجان از اینکه مـن خـودم را در راه اسـلام فدا نمودم هیچگونه ناراحتی به خود راه ندهید و افتخار کنید که چنین فرزندي داشتید.

پـدر و مادر میدانم که [در] سوگ من خواهید نشست و به یادم خواهید بود. البته می دانید کـه من عاشق حسین (ع) بوده و هستم و سالهاست که در راه اسلام قدم برمی دارم همانطور  که مطلع هستید امام فرموده اند: وظیفه شرعی و عرفی خود را ادا کنید پس جـان ناقـابلم را به اسلام هدیه می کنم.

زیرا درس شهادت را از جدم حـسین (ع) آموختـه ام و پیوسـته براي پیروي اسلام دعا کرده و همه را به پیروزي از این مکتب دعوت میکنم و انتظـار دارم گوش به فرمان امام و پشتیبان روحانیت متعهد باشید و راه سعادتبخـش حـسین(ع) را ادامه دهید و زینب وار زندگی کنید و حرفهاي گروهکهاي منحرف را گوش نکنید، بلکه همه را تشویق کنید تا در راه اسلام قدم بردارند و از شـهادت هراسـی نداشـته باشـید.

در مرحله اول مردن حق است چه بهتر مردنی باشد که در راه خدا و میهن اسلامی خود باشد. مادر عزیز وصیت می کنم و امیدوارم که بدان چیزي که میخواهم عمل کنـی و آن ایـن است که نباید خود را رنج بدهی و عزاداري کنید بعد از رسیدن این وصیتنامـه بـه دسـت شما [برسد]