اراده‌ای که در خاکریز جبهه جا نماند

روایت ۳۲ سال زندگی با دو پای مصنوعی/ نسل چهارم انقلاب مدافع ارزشهاست

غلامرضا قنبری، جانباز ۷۰ درصدی است که در سال ۶۵ در هجده سالگی جانباز شد.

کد خبر: ۴۴۳۹۰۸

سه‌شنبه - ۱۳ آذر ۱۳۹۷ / 1397 13 September

جانبازان در واقع شهدای زنده هستند که خاطرات روزهای جنگ و دفاع را به دوش می‌کشند. سخت است همراه با دوستانت در مقابل دشمن بجنگی و آنان به لقای پروردگار برسند و تو در حسرت آن روزها زندگی بگذرانی. سخت است که همسر و فرزندانت همیشه تو را روی ویلچر یا تخت بدون هیچ تحرکی ببینند و نتوانی هیچ کمکی به آن‌ها کنی. سخت است همسرت که با تمام عشق و امید به خانه‌ات آمده عمری را به جابه جا کردن ویلچر بگذراند و دمی نزند.

در خراسان‌جنوبی ۴۵۰۰ جانباز زندگی می‌کنند؛ جانبازانی که یادگار روزهای حماسه و دفاع این ملت هستند. به خانه گرم و صمیمی یکی از این جانبازان در شهرستان بیرجند رفتیم. وقتی به خانه‌اش رسیدیم، آقای قنبری، جانباز با اینکه دو پایش قطع بود به همراه همسرش به اسقبالمان آمدند.
غلامرضا قنبری، یک جانباز ۷۰ درصد در گفت‌وگو با ایکنا اظهار کرد: متولد سال ۴۷ هستم و در سال ۶۵ در هجده سالگی جانباز شدم. در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمدم، پدرم همواره ما را در فضای مسجد قرار می‌داد و باعث شد از همان کودکی با مسجد انس بگیریم.

این جانباز بیرجندی از اعزامش به جبهه می‌گوید: اواخر سال ۶۱ از طرف پایگاه مقاومت بسیج محله به جبهه اعزام شدم و تا اواخر سال ۶۵ که مجروح شدم به جبهه می‌رفتم.
قنبری ادامه داد: در عملیات کربلای ۴ جانباز شیمیایی شدم و پس از برگشت به شهر خود و طی کردن دوره درمان دوباره به جبهه اعزام شدم و در عملیات کربلای ۵ در اثر اصابت راکت هلی کوپتر، دو پایم قطع شد و کتفم آسیب دید.
وی با بیان اینکه بیش از ۷۰ درصد جانبازی دارم، تصریح کرد: در مجموع در طول مدت حضورم در جبهه در ۲۳ عملیات برون مرزی شرکت کرده و در مناطق عملیاتی غرب و جنوب کشور حضور داشتم.

این جانباز بیرجندی از عشقش به انقلاب می‌گوید، عشقی که او را تا پای نثار جانش کشاند و ادامه داد: با توجه به شرایط منطقه برای دفاع از وطن و انقلاب بر همه تکلیف بود که در جنگ شرکت کنند و من نیز با اینکه ۱۴ ساله بودم به فرمان امام خمینی(ره) در جنگ شرکت کردم.
قنبری بیان کرد: انقلاب ما در آن زمان انقلاب نوپایی بود و از طرف غرب کشور و از طرف جنوب توسط سردمداران صدام و کشورهای غربی و اروپایی مورد حمله قرار گرفت.پدر و برادرم نیز در این جنگ شرکت کردند و پدرم نیز جانباز شیمیایی است.

نسل چهارم انقلاب؛ نسلی مدافع ارزش‌ها

نظر او را در خصوص نسل چهارم انقلاب پرسیدم، اینگونه پاسخ داد: نسل چهارم انقلاب با توجه به اینکه دشمن جنگ نرم را آغاز کرده است بسیار خوب عمل می‌کنند و تفاوتی با فرزندان نسل اول انقلاب ندارند.
قنبری با بیان اینکه مهم ترین مکان فرهنگ سازی در مساجد است، افزود: کانون‌های فرهنگی کشور و مدارس و دانشگاه ها باید دست به دست هم دهند و در کنار هم برای فرهنگ سازی تلاش کنند.
وی با بیان اینکه مسئولان نیز باید به جوانان توجه داشته باشند، تصریح کرد: در شرایط جنگ نرم باید به جوانان بسیار توجه شود. فرهنگ ایثار و شهادت و انقلابی بودن جوانان را به خود جذب کرده است و این جذابیت تا ابد در ایران باقیست. جوانان انقلابی ایران در عصر کنونی با داعش جنگ می‌کنند و در حقیقت از سنگر اسلام حفاظت می‌کنند.
وی با بیان اینکه مشکلات وجود دارد اما جوانان پای کشور خود ایستاده‌اند، بیان کرد: جوانان ایرانی تا ابد مدافع این خاک خواهند بود.

مسجد، کانون مبارزه با هجمه فرهنگی

وی با بیان اینکه پایگاه اصلی انقلاب مساجد است و انقلاب اسلامی نیز از مساجد آغاز شد، ادامه داد: حفظ ارزش‌های نظام در دست بسیج است و پدران و مادران نیز باید جوانان را با مساجد آشتی دهند و در مساجد نیز کانون‌های گرمی برای آنان ایجاد شود. زمانی که جوانان با مسائل معنوی آشنا شوند در مقابل جنگ فرهنگی بیمه می‌شوند.
این جانباز بیرجندی با بیان اینکه در این هجمه تبلیغات غرب بهترین دیوار بتنی در برابر دشمن، مساجد است، افزود: دشمن با استفاده از شبکه‌های مجازی و ماهواره‌ها قصد دارد فرهنگ کشور را تحت سیطره خود قرار دهد و در این زمان بهترین امر این است که ما آگاه باشیم. مسئولین به وضعیت اشتغال توجه کنند چرا که اگر این مسئله برطرف شود بسیاری از مشکلات جامعه حل خواهد شد.

اجری که همسران جانبازان دارند
این جانباز ۷۰ درصد تصریح کرد: در سال ۶۶ بعد از اینکه جانباز شدم ازدواج کردم و سه فرزند دارم. مهم ترین فرد در زندگی جانبازان، همسران آن‌ها هستند و نقش مهمی را در زندگی آنان دارند.
قنبری با بیان اینکه همسران جانبازان بیشترین مشکلات را تحمل کردند، افزود: همسران جانبازان خود نیز جانباز هستند چرا که تمام فعالیت‌های یک جانباز را انجام می‌دهند.
وی اظهار کرد: پرستاری از فرزندان، پرستاری از جانبازی که هیچ تحرکی ندارد و تحمل تمام مشکلات زندگی و حضور بدون منت و بدون توقع در کنار جانبازان، تمام زندگی یک همسر جانباز است. همسران جانبازان ایثارگران به معنای واقعی هستند و اجر همسران جانبازان اجر یک شهید است اما متاسفانه به همسران جانبازان توجه کمتری می‌شود.

توصیه‌هایی به مسئولین
این جانباز از انتظارات جانبازان گفت: جانبازان انتظار زیادی از جامعه ندارند چرا که مردم در به ثمر رسیدن انقلاب نقش داشتند. توقع و انتظار ما از مسئولین این است که حافظ ارزش های نظام و خون شهدا باشند.
وی ادامه داد: لازمه حفظ خون شهدا و احترام به آنان، اجرای عدالت و توجه به مردم است که مسئولین باید این امر را رعایت کنند.مسئولان باید در راستای رفع مشکلات مادی و معنوی مردم تلاش کرده و دست فرزندان شهدا را بگیرند.
این جانباز ادامه داد: جانبازان قشر کم توقع جامعه هستند، چرا که بخاطر معیارها و هدفی به جبهه رفته‌اند که مادی نبود.به مسئولین توصیه می‌کنم وصیت نامه شهدا را بخوانند و آن را معیار کار خود قرار دهند تا مشکلات جامعه برطرف شود.

تحقیقی از: اداره اسناد و انتشارات اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران خراسان جنوبی