به مناسبت واقعه ی پنجم آذر

برگی از خاطرات «شهیده نرگس قصابان»

برای همسرم فاتحه خوانی گرفتم که ماموران با غضب گفتند: چهار ساعت بیشتر وقت نداری و قرآن خوانی را تعطیل کردند. آن ها به من گفتند: دو نفر دو نفر برای فاتحه خوانی بیشتر نباشید که ما با تیر می زنیم. شب ساهت 9 چراغ لامپ را روشن کردم که سلیمی زاده آمد و تیر زد و لامپ را خاموش کرد.

کد خبر: ۴۴۳۲۰۱

شنبه - ۰۳ آذر ۱۳۹۷ / 1397 03 September

به گزارش نوید شاهد گلستان: «شهید نرگس قصابان»، سي و يكم ارديبهشت 1308 ، درشهرستان شاهرود به دنيا آمد. پدرش باقر و مادرش سلطان نام داشت. خواندن نوشتن نمي دانست. خانه دار بود. ازدواج كرد و صاحب يك دختر شد. پنجم آذر 1357 ، در گرگان توسط نيروهاي رژيم شاهنشاهي بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. پيكر وي را در گلزار شهداي امامزاده عبدالله همان شهرستان به خاك سپردند.

همسرش شهید می گوید: من مشغول کار بودم که ساعت یازده و نیم آن روز دخترم با گریه به من تلفن زد که آقا جان به خانه بیا، هراسان به خانه رفتم و دیدم همسرم تیر خورده است. بعد به بیمارستان رفتم و دیدم بیهوش در اتاق عمل است. به دکتر گفتم: آقای دکتر اگر خوب می شود او را به تهران ببریم. دکتر با ناراحتی به من گفت: آقا، همسر شما نهایت تا فردا صبح مهمان ما است.

ساعت حدود ده و نیم من با یک زن دیگر او را در غسالخانه شستیم و ساعت 12 خودم او را دفن کردم. پاسبان ها هیچ کس را راه نمی دادند. دخترم از دیوار پشت امام زاده آمد که برای آخرین بار مادرش را ببیند که ماموران نگذاشتند و او را دنبال کردند و آن هم فرار کرد و به خانه رفت.

بعد فاتحه خوانی گرفتم که ماموران با غضب گفتند: چهار ساعت بیشتر وقت نداری و قرآن خوانی را تعطیل کردند. آن ها به من گفتند: دو نفر دو نفر برای فاتحه خوانی بیشتر نباشید که ما با تیر می زنیم. شب ساهت 9 چراغ لامپ را روشن کردم که سلیمی زاده آمد و تیر زد و لامپ را خاموش کرد.

با پیوستن به شهیدان دیگر دین خود را به انقلاب اسلامی ادا می کند. آری، خاطره حماسه سازی های زنان ما را به یاد زنان حماسه آفرین صدر اسلام زینب کبری «س» و فاطمه زهرا «س» و سمیه ها می اندازد و بار دیگر لکه ننگی بر دامان یزیدیان نقش بست و افتخاری دیگر بر افتخارات فرزندان حسین «ع» افزود. هیهات، وقتی که حق بیاید باطل باید از بین برود. چرا که روشنایی با رفتن سیاهی خواهد آمد. و این لاله های پنجم آذر با خون خودشان سیاهی های شب دیکتاتور آمریکایی را از بین بردند. نوید حکومت اسلامی را سر دادند. و با رفتنشان مسولیتی سنگین بر دوش ما گذاشتند.

همسرش تقی یخچالی می گوید: از آخرین توصیه های ایشان در روز آخر شهادتش به من این بود که از شهادتش ناراحت نباشم و با مخالفت با رژیم تا سرنگونی آن راهش را ادامه دهم.

منبع: معاونت فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید گلستان/ پرونده فرهنگی شهدا