سالروز شهادت شهیده «نرگس قصابان»

بانویی که درب خانه اش را به روی تظاهر کنندگان پنجم آذر گرگان گشود

با اوج گرفتن این درگیری ها شهیده همچنین طرفدار برادران انقلابی گردید و به نهضت اسلامی پیوست. به طوری که همیشه در منزل از انقلاب صحبت می کرد.

کد خبر: ۴۴۳۱۹۸

شنبه - ۰۳ آذر ۱۳۹۷ / 1397 03 September

به گزارش نوید شاهد گلستان: «شهید نرگس قصابان»، سي و يكم ارديبهشت 1308، درشهرستان شاهرود به دنيا آمد. پدرش «باقر» و مادرش «سلطان»، نام داشت. خواندن نوشتن نمي دانست. خانه دار بود. ازدواج كرد و صاحب يك دختر شد. پنجم آذر 1357، در گرگان توسط نيروهاي رژيم شاهنشاهي بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. پيكر وي را در گلزار شهداي امامزاده عبدالله همان شهرستان به خاك سپردند.

شهیده «نرگس قصابان»، همراه خانواده اش از شاهرود به گرگان آمد و همچنان تحت تعالیم اسلامی رشد نموده. پا به دوران جوانی نهاد. او پس از چندی ازدواج و زندگی نوینی را آغاز کرد. زندگی اش همواره با صمیمیت  و شادی بود، چرا که وجودش سرشار از تعهد و شایستگی و خلق و خوی اسلامی و همواره شریک و یار و غم خوارهمسرش بود.

همسرش می گوید: «نمازش را می خواند، زن ها دوستش داشتند، با شهادت او واقعا کمرم شکست. او در زندگی بسیار مهربان و با محبت بود و زن های همسایه دوستش داشتند.»

سال 1357، اوج درگیری و گسترش مبارزات مردم مسلمان تحت رهبری امام خمینی «ره»، علیه ظلم و بیداد محمد رضا پهلوی بود. با اوج گرفتن این درگیری ها شهیده  همچنین طرفدار برادران انقلابی گردید و به نهضت اسلامی پیوست. به طوری که همیشه در منزل از انقلاب صحبت می کرد.

آقای تقی یخچالی از قول همسر شهیدش می گوید: «خدا کند شاه برود و امام بیاید. وقتی زن های بی حجاب را می دید می گفت: تقی! خداکند روزی بیاید که این بی حجابی ها از بین برود.»

روز  خونین پنجم آذر گرگان فرا رسید و دژخیمان بی رحمانه مردم را به گلوله می بستند. جمعیت هر یک به سویی می دویدند. گروهی نیزل به منازل پناهنده شدند که در این میان عده ای به منزل «شهید نرگس قصابان»، پناه می بردند. تا از چنگ ماموران در امان باشند. شهید درب حیاطش را باز گذاشته بود و از آن ها استقبال می کرد. در این موقع «ساعت حدود 11 صبح»، سفاکان به سوی درب منزل شلیک کردند که به پهلوی آن بانوی فداکار فرو نشست و از پشت بیرون آمد. مردم مسلمان و قهرمان او را به بیمارستان رساندندمدتی بیهوش بود. بعد به هوش آمد و کمی سخن گفت. هنگام صحبت کردن می خندید و خوشحال بود گویی به بالاترین آرزویش رسیده است. تا اینکه صبح روز بعد «ششم آذر» روحش به آسمان پرواز کرد و به جمع دیگر شهیدان پیوست.

منبع: معاونت فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید گلستان/ پرونده فرهنگی شهدا