زندگی نامه «شهید نعمت الله رزاقی آذر تپه»

«شهید نعمت الله رزاقی آذر تپه»در سوم آذر 1370، در محور ارومیه – مهاباد در حسین ماموریت دچار سانحه رانندگی شد و بر اثر ضربه مغذی به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۴۳۱۲۴

پنجشنبه - ۰۱ آذر ۱۳۹۷ / 1397 01 September

مادران و پدران و فرزندان و همسران اين شهدا چون قهرمانان صدر اسلام به شهادت اينان افتخار مي نمايند و چون كوهي در مقابل حوادث ايستاده اند.

امام خميني (ره)

نوید شاهد آذربایجان غربی : « شهيد نعمت ا... رزاقي آذر تپه » پنجم تیر 1352 در روستاي كوكيا از توابع شهرستان اروميه دريك خانواده متدین كشاورز،ديده به جهان گشود. تا دوم راهنمایی درس خواند و به شغل كشاورزي مشغول  بود.

وی فردي مؤمن و انقلابي بود، درمراسم عزاداري عاشوراي حسيني شركت مي كرد و در گرفتن روزه ماه مبارك رمضان همیشه پيشقدم بود. بعد از انقلاب نیزدر سنگر مدرسه مشغول تحصیل بود تا بتواند ازطریق علم و دانش به کشورخود خدمت کند. شهید بزرگوار،همه ی خصوصیات یک خانواده معتقد و اسلامی را الگوی خویش قرار داده و به پیشوایان دینی و تمامی زحمتکشان ایران زمین ارادت خاصی داشت.

به نقل از خانواده شهید«شهید نعمت الله رزاقی آذر تپه»

ازاهل خانواده اش نقل شده است که:«زمانی که شهید می خواست جهت ماموریت اعزام شود، در اخلاق و رفتارش تحولی بس عجیب ایجاد شده بود. آن روز می گفت و می خندید و هراز گاهی هم از باب مزاح وشوخی درمی آمد. شهید با همه اهل خانواده و دوستان و آشنایان خودش طوری رفتار می کرد که خیلی از آن ها حتی با اصرار و ابرام می خواستند مانع اعزام شهید به ماموریت شوند.ولی شهید در مقابل آنان لبخند می زد و می گفت:« من شهادت را به مرگ در بستر جهالت ترجیح می دهم و ازخدا می خواهم همچوم مولایم دردشت و کویر به شهادت برسم.»

باآغازجنگ تحميلي عراق وتجاوز به مرزهاي مقدس كشور اسلامي، شهيد رزاقي براي انجام خدمت مقدس سربازي عازم جبهه هاي حق عليه باطل شد.در جای دیگری نقل شده است:« روزی منافقان در منطقه کردستان به یکی از پایگاه ها حمله کرده بودندکه پایگاه درحال سقوط بود که و از تیپ53 نیروهای کمکی درخواست کرده بودند، وی اولین فردی بودکه آمادگی خودرا با صدای الله اکبر خمینی رهبر به گوش نیروها رسانید. نیروهای اعزامی توانستند پایگاه را ازدست منافقان آزاد کنند.آن روز شهید آشفته و پریشان بود. وقتی دلیل این حالش را پرسیدیم،با غم گفت:« نمی دانم خداوند متعال چرا به مهمانی خود قبولم نکرد و این جان ناقابل را نپذیرفت. کاش این خیل شهدا مارا شفاعت کنند و همچون مولایمان به دیدار حق شتافته و از نزدیک به کاروان پر از نور مقتدایمان حسین (ع) نایل آییم. »

سرانجام شهید بزرگوار  در سوم آذر 1370، در محور ارومیه – مهاباد در حسین ماموریت دچار سانحه رانندگی شد و بر اثر ضربه مغذی به شهادت رسید.پیکر وی را در شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

منبع : اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران آذربایجان غربی