به بهانه سال روز شهادت شهید علی رضا نصراله نژاد

شهیدی که اهل گلایه نبود

آخرین باری که آمده بود در محله عروسی بود. علی رضا چون سرش را تراشیده بود خیلی خجالت می کشید. ما هیچ وقت ناراحت نیستیم. شهید فردی بود که اصلا اهل گله و شکایت نبود.

کد خبر: ۴۴۲۷۹۵

يکشنبه - ۲۷ آبان ۱۳۹۷ / 1397 27 August

به گزارش نوید شاهد گلستان: شهید «علی رضا نصراله نژاد»، یکم مهر 1353 در روستای شموشک سفلا از توابع شهرستان گرگان دیده به جهان گشود. پدرش «قربان علی»، کشاورز بود و مادرش « ماه نسا »، نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. او نیز کشاورز بود. به عنوان پاسدار وظیفه خدمت می کرد. بیست و هشتم آبان 1373، در 75 کیلومتری اهواز به شهادت رسید. پیکرش را در گلزار شهدای روستای روشن آباد تابعه شهرستان کردکوی به خاک سپردند.

هدیه ای برای مادر :

یکی از پسرهایم سرباز بود. شهید علاقه زیادی به سربازی داشت. برای سربازی نام نویسی کرد. در طول یازده ماه خدمت فقط سه بار به مرخصی آمد. دوستانش که آمدند او نیامد. 3 تا از بچه های محل که با هم در یک جا خدمت می کردند به من گفت مادر تو ناراحت نباش.

پسرم در کار کشاورزی خیلی به پدرش کمک می کرد. آخرین باری که آمده بود در محله عروسی بود. علی رضا چون سرش را تراشیده بود خیلی خجالت می کشید. ما هیچ وقت ناراحت نیستیم. شهید فردی بود که اصلا اهل گله و شکایت نبود.

بعد از عروسی به خدمت رفت و دیگر به مرخصی نیامد. برادر زاده ام با دوستش حسین علی به مرخصی آمدند و روز مادر به خانه ما آمدند و مرا صدا زدند. به من گفتند: علی رضا نیامده است. ما شرمنده شما هستیم ولی برای شما یک روسری عربی خریده بود و کادو کرده بود ما یادمان رفت برایتان بیاوریم. صبح روزی که به شهادت رسیدند فرمانده آن ها رفته بود برایشان صبحانه ببرد دید که همه بچه ها را به شهادت رسانده اند. لباس همه آن ها را در آورده بودند و به وضع بدی آن ها را به شهادت رسانده بودند. پسرم که در پست نگهبانی بود طناب به دور گردنش انداخته بودند و او را روی زمین کشیده بودند و گردنش را شکستند و تیر باران کردند.

مادر می گوید: شهید قبل از این که به سربازی برود موهای بلندی داشت ولی برای سربازی موهایش را تراشید. مدتی از خجالت به بیرون نمی رفت. هرچه به او اصرار می کردم که به بیرون برود قبول نمی کرد. زمانی که به مرخصی می آمد برایش نان محلی و پنیر محلی درست می کردم فرمانده اش همیشه از نان و پنیر محلی تعریف می کرد.

منبع: معاونت فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید گلستان/ پرونده فرهنگی شهدا