به مناسبت سال روز شهادت

زندگی نامه سرباز شهید علی اکبر قربانعلی زاده

بعد از تلاش های بی دریغ علی اکبر و تمام ملت ایران و با خون هزاران شهید، با پیروزی انقلاب و تشکیل پایگاه ها، علی اکبر نیز عضو پایگاه محله شد و همراه با جوانان محل شبها در اطراف شهر نگهبانی می داد.

کد خبر: ۴۴۲۵۰۵

چهارشنبه - ۲۳ آبان ۱۳۹۷ / 1397 23 August

به گزارش نوید شاهد گلستان: «شهید علی اکبر قربانعلی زاده»، یازدهم اردیبهشت 1338، در روستای فومنات از توابع شهرستان رشت به دنیا آمد. پدرش محمد ابراهیم، در شهربانی کار می کرد و مادرش محترمه «فوت 1343» نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. تعمیرکار موتور بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و چهارم آبان 1360، در رقابیه بر اثر انفجار مواد منفجره به سر و پا، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهرستان کردکوی قرار دارد.

علی فرزند خانواده ای پر جمعیت بود که از حیث مالی در وضعیت خوبی قرار نداشتند و همین امر باعث شده بود تا وی در قبال اعضای خانواده اش احساس مسولیت کند. بنابراین برای کمک به معیشت خانواده از همان کودکی به انجام کارهای کشاورزی و کارگری مشغول بود و دستمزدش را که چندان زیاد هم نبود تماما تقدیم پدرش می کرد.

وقتی هفت ساله شد وارد مدرسه ابتدایی شد و شروع به تحصیل کرد. تا دوران دبیرستان در شهرستان کردکوی تحصیل نمود. دوران دبیرستانش را در مدرسه فنی و حرفه ای کردکوی به تحصیل در رشته ی مورد علاقه اش که برق بود مشغول شد. بیشتر اوقات فراغتش را با انجام کارهای هنری مربوط به رشته تحصیلی اش می گذراند و گاهی نیز کتاب های رمان مطالعه می کرد. بعضی اوقات در روزهای تعطیل همراه با دوستانش به منظور کوهنوردی به کوههای اطراف کردکوی می رفت و اوقات فراغتش را با آن ها سپری می کرد.

پسر بسیار مودبی بود و احترام خاصی برای خانواده اش قائل بود. علی الخصوص به پدر و مادرش بسیار احترام می گذاشت و با نهایت مهربانی و ادب با آن ها بر خورد می کرد.

زمان انقلاب هجده ساله بود و همانند تمام جوانان سال 57 پا به پای پدر و دوستانش در راهپیمایی علیه رژیم منحوس پهلوی شرکت می کرد و همراه با آن ها در جلسات مخفیانه و شبانه در مورد کارهای روزانه و پخش اعلامیه و آگاه سازی ملت در مورد نهضت انقلاب حضور می یافت. بعد از تلاش های بی دریغ علی اکبر و تمام ملت ایران و با خون هزاران شهید، با پیروزی انقلاب و تشکیل پایگاه ها، علی اکبر نیز عضو پایگاه محله شد و همراه با جوانان محل شبها در اطراف شهر نگهبانی می داد.

وضع اقتصادی خانواده، علی رغم میل باطنی اش مانع از ادامه تحصیل در دانشگاه شد. بنابر این علی اکبر تصمیم گرفت که عازم خدمت سربازی شود. دوران خدمتش همزمان با جنگ تحمیلی عراق علیه ایران بود و او که پسری دلیر و دلاور بود با شجاعت تمام به منظور دفاع از سرزمین و ملت ایران راهی جبهه های نبرد با دشمن شد.

هم زمان که به مرخصی می آمد از دلاوری ها و رشادت های جوانان اسلام و امدادهای غیبی برای خانواده صحبت می کرد و همواره بی تاب بازگشت به جبهه بود.

در تمام دوران حضورش در جبهه از جمله پیشتازان عرصه نبرد بود و در پاسداشت حکومت مقدس اسلامی رشادت های بسیاری در دفاع از میهن خود نشان داد. آخرین باری که به مرخصی آمده بود با همه ی دوستان و آشنایان و اعضای خانواده خداحافظی کرد. همه نگرانش بودند و علی اکبر به واسطه عشقی که به اسلام و میهنش داشت همه را دلداری می داد و از آن ها می خواست که نگرانش نباشندو تصمیم داشت بعد از اتمام دوران خدمتش ازدواج کند. ولی مدتی بعد از آخرین اعزامش به جبهه بود که روزی یکی از هم رزمانش نزد برادر بزرگش آمد و خبر شهادت علی اکبر را به او داد.

منبع: معاونت فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید گلستان/ پرونده فرهنگی شهدا