دست نوشته های شهید احمد رضا احدی/یادداشت 13

خدایا! شنیده ام که همین روزها، باید برای دفاع از مکتبمان وارد صحنه ی مبارزه و جهاد شویم و خودت فرمودی که: والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا؛ پس ما را تو راهنمایی فرما!

کد خبر: ۴۴۲۲۹۳

چهارشنبه - ۲۳ آبان ۱۳۹۷ / 1397 23 August

این چند کلمه را زمانی می نویسم که معلوم نیست تا چند ساعت دیگر در اردوگاه باشیم. همین چند لحظه پیش از دعای توسل برمی گشتیم، گفتند: امشب از شبهای استثنایی است. می گفتند: ممکن است تا چند روز آینده عده ای از بچه ها در میانمان نباشند و به مولایشان بپیوندند. من هم منتظر این بچه ها منتظر قضا و قدر الهی هستم.10/30 شب است و می بینم که بچه ها دارند نامه می نویسند. گفتم بگذار من هم چند کلامی با خود درد دل کنم:

ان صلوتی و نسکی و محیایی و مماتی لله رب العالمین

خدایا! قدمهایمان را محکم دار و به دلهایمان الهام پیروزی برسان! قلب های ما را سرشار از شوق فرما، خوف عذابت را در وجودمان جاری ساز و قلب های سیاه و جامد ما را به نور جمالت صیقل بخش!

خدایا! در حالی این کلمات را بر ورق جاری می سازم که وجودم را گناه گرفته و قلبم سخت گشته و چشمه ی اشک هایم خشکیده.

خدایا! تو را با زبانی می خوانم که از فرط گناه لال گشته.

خدایا! مهم رضای توست که خود فرموده ای: و رضوان من الله اکبر. الهی رضوان خودت را به این بچه هایی که در راه تو قدم نهادند و برای احیای دین تو از دشت های جنوب تا این کوه های غرب آمده اند، برسان! پیروزی را نصیبشان کن؛ مگذار که امیدشان قطع شود. اینان هر شب دعا می کنند تا پیروزشان کنی و همین ها هستند که در غم هجران دوستان شهیدشان ناله می کنند و آمده اند تا راه آنان را ادامه دهند.

خدایا! ما به تو توکل می کنیم و تویی که ما را کمک می کنی. پس پیروزی را به ما عطا بفرما، ولو اینکه من خونم بریزد، یا دست و پایم قطع گردد.

الهی عظم بلائی و افرط بی سوء حالی و...

و اگر قرار است که خدا با عدلش با ما رفتار کند، پس واویلا و واحسرتا. با تمام این حرف ها اگر قرار باشد که گنهکارها هم به درگاه خدا نروند، دیگر چه باید کرد؟!

اگر دنیایی هم گناه داشته باشم، ولی امیدم از رحمت حق و مغفرت او برنمی گردد. می دانم که او پشیمان ها را می پذیرد. حتی اگر صد بار هم توبه خود را شکسته باشند.

خدایا! از این همه چیز فقط امید به رحمت تو و شفاعت اولیاء تو دارم. ما دوستدار اهل بیت هستیم، ولو به زبان. پس خودت امور ما را به عهده گیر و از گناهان ما درگذر!

هم معکم اینما کنتم

او با ماست، هر جایی که باشیم، در تنگاتنگ زندگی، در یسر و عسر، و در هر حال باید خدا را در نظر داشت. اگر امروز برای جنگ مهیا می شوی، باید ذکر خدا را فراموش نکنی که فرموده: انی ذاکر من ذکرنی، و انی جلیس من جلسنی، و فراموش نکن که:

لا حول و لاقوه الا بالله.

خدایا! ما را طوری کن که تمام اعمالمان، خور و خواب ما، زندگی و ممات ما، عبادت و کردار ما، جنگ و جهاد ما و... برای تو باشد؛ تا بتوانیم بگوییم: ان صلوتی و نسکی و محیایی و مماتی لله رب العالمین.

باید تکه تکه وجودمان خدا باشد. باید هیچ گاه از او غافل نشویم و همواره بدانیم که در محضر اوییم و بدانیم که هر کاری به دست اوست.

لاحول و لاقوه الا بالله

ایلام- مقر تیپ انصارالحسین (ع) 63/7/23