وصیت نامه دانش آموز شهید غلامرضا خانجانی

شما پدران و مادران خیال نکنید فرزندی از دست داده‌اید

شما پدران و مادران خیال نکنید فرزندی از دست داده اید و مصیبتی بر شما وارد شده است. خیر، اصلا هیچ وقت از این فکرها نکنید که این مصیبت است بلکه کمال افتخار است.

کد خبر: ۴۴۲۱۰۹

جمعه - ۱۸ آبان ۱۳۹۷ / 1397 18 August

نوید شاهد استان مرکزی،شهید غلامرضا خانجانی در یازدهم شهریور 1340‏، در روستای فیجان از توابع شهرستان اراک به دنیا آمد. پدرش رضا، کارگر بود و مادرش شهر بانو نام داشت. در حد دوره متوسطه در رشته برق درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. چهاردهم آبان1361، در عین خوش توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به کردن و سینه، شهید شد. مزار او در زادگاهش واقع است.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

الّذین آمنوا و هاجروا و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم، اعظم درجه عند الله و اولئک هم الفائزون

آنانکه ایمان آوردند و از وطن هجرت گزیدند و در راه خدا با مال و جانشان جهاد کردند، آنها را نزد خدا مقام بلندی است. بالخصوص رستگار و سعادتمندان دو عالمند

با سلام و درود به خداوند متعال و یکایک پیامبران و بر حضرت مهدی (عج الله) و نایب بر حقّش امام خمینی بنیانگذار جمهوری اسلامی، امید مستضعفان جهان و کوبندۀ ستمگران و با سلام و درود بر تمامی رزمندگان و شهدای عزیز اسلام بالأخص سرور شهیدان حسین ابن علی (ع) و شهدای عملیات خیبر.

با سلام و درود به تمامی دوستان خالص خداوند و شما خانواده های شهدا و امت شهید پرور. هرگاه پیکر هم سنگری را تشییع می کنند، آتش شوق در جانم زبانه می کشد و مرا به سرمنزل مقصود فرا می خواند. همچون سردار شهیدان حسین ابن علی (ع) گفت: من مرگ با عزّت را بهتر می دانم تا آنکه در زیر بار ذلّت بمانم.

شما پدران و مادران خیال نکنید فرزندی از دست داده اید و مصیبتی بر شما وارد شده است. خیر، اصلا ً هیچ وقت از این فکرها نکنید که این مصیبت است بلکه کمال افتخار است. شماها باید شکر خدا را بجا آورید که فرزندی داشته اید که در راه خدا هدیه کرده اید. مواظب باشید که با نارحتی کردن، باعث نارضایتی خداوند نشوید. مادری است که چهار فرزندش را در راه اسلام هدیه کرده و باز هم شکر خدا را بجا می آورد و می گوید: خدایا من در مقابل تو هیچ فرزندی ندارم که باز هدیه کنم.

مادران و پدران صبر و استقامت شماها در این راه اجری عظیم در پیشگاه پروردگار دارد. بدان خدایی که بخشنده است، گیرنده جان است و آنکه آفریده است، می میراند و آنکه مبتلا کننده است، شفا دهنده است. خدا زمام کلیۀ امور آفرینش از دو در مرگ و حیات، در حیطه قدرت اوست و خداوند پیدایش را آفریده است و هر لحظه ای و در هر مکانی که مصلحتی بداند، لطفش را شامل حال شما می گرداند. از شما خانواده و فامیلان پدر و مادرم می خواهم گریه برای من نکنید. گریه برای حسین ابن علی (ع) کنید. همچو زینب وار باشید، چرا که شهادت یک نوع سعادت است. کسی که سعادت و رحمت خداوند نصیبش شده است، برای او گریه کردن ندارد. لذا در این راه صبر و استقامت شما کوبندۀ منافقین و دشمنان اسلام می باشد. چنانکه اگر شما عزیزان نتوانید نبودن مرا در میان خودتان تحمّل کنید.

برای اوّلین پیشوای شیعیان جهان گریه کنید. علی (ع) مرگ را دوست می داشت و عاشق شهادت بود و همانا ای پدران و مادران عزیز اگر فرزندان شما در راه اسلام می خواهند قدم بردارند، از آنها جلوگیری نکنید که در آخرت باید جوابگوی علی (ع)، فاطمۀ زهرا سلام الله علیها باشد. آنها را در این راه آزاد بگذارید که هیچ، بلکه تشویقشان بکنید تا بتوانند به خوبی در راه اسلام خدمت کنند. ای عزیزان در جبهه جنگ احتیاج به جوان های شما دارد. مبادا مانع رفتن آنها به جبهه بشوید. جنگ ما، جنگ حق با کفر است. همانا شما اگر ایمان به اسلام دارید و شیعه هستید، جوان های خودتان را برای هدایت خود و هدایت وطن و اسلام وادار کنید.

برادران عزیز سعی کنید که شما قبل از اینکه مرگ به سراغ شما بیاید، شماها به استقبال مرگ بروید. ای عزیزان به این دنیا دل مبندید که این دنیا محلّ امتحان بشر است و همچنین شما ملّت شهید پرور دست از کمک های مالی و جانی برندارید. دست دعا برای امام و رزمندگان بردارید. من عاجزانه از شما عزیزان می خواهم که امام را تنها نگذارید. کاری نکنید که باعث ناراحتی قلب امام بشود. پدرم و مادر عزیزم و برادر و خواهر عزیزم، مرا ببخشید اگر این فرزند حقیر، شما را اذیت کرده است. اگر قلب شما را ناراحت کردم، شماها به بزرگی خودتان و به خوبی محبّت های خودتان مرا عفو کنید. فامیلان عزیزم اگر به شما توهینی یا بی معرفتی کرده ام، مرا به بزرگی و محبّت های خودتان عفو کنید. .

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی