در سی و هفتمین سالروز شهادت منتشر می شود؛

مناجات عارفانه شهید«مهدی سبزه پرور» در وصیت نامه

خدايا! تو مى دانى كه اين روح آلوده و اين جسم ناتوان قابل نثار راهت نيست، تو مرا ببخشاى و به آن درجه از سعادت برسان.

کد خبر: ۴۴۱۶۲۴

پنجشنبه - ۱۰ آبان ۱۳۹۷ / 1397 10 August

نویدشاهدالبرز؛ شهید «مهدی سبزه پرور» که نام پدرش« محمدعیسی» و مادرش«ربابه» در بیست و ششم فروردین ماه 1327، در شهر کرج چشم به جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا سوم راهنمایی ادامه داد. او ازدواج کرده و صاحب دو فرزند دختر است. وی کارمند بیمارستان «کمالی» بود که جامه رزم به تن پوشاند و در خط مقدم جبهه حق علیه باطل قرار گرفت و جانانه در مقابل دشمن از میهن خود دفاع کرد و سرانجام در منطقه بستان در نهم آبان ماه 1360، به شهادت رسید. تربت پاک شهید در «امامزاده محمد کرج» نمادی از ایثار و استقامت در راه وطن است.

شهید «مهدی سبزه پرور» در ادامه وصیت نامه خود چنین می آورد:

بسم الله الرحمن الرحيم

«فتبارك الله و احسن الخالقين»

«انا لله و انا اليه راجعون»

ما از سوى خداييم و به سوى خدا باز مى گرديم.

خداوند! اين انقلاب را كه رحمت اوست بر ما مهيا ساخت تا با شيطان كه همان دشمن زمان است مبارزه كنيم و از ظلمت به روشنى و از گمراهى به هدايت برسيم. نيروها و نبوغ خود را بسيج كنيم و به كار اندازيم تا به در جه تكامل و انسانيت برسيم. من هم به عنوان يك مسلمان اين وظيفه و حركت در راه خدا را بر خود با تمام وجود حس مى كنم و اميدوارم بتوانم در راه برقرارى حكومت قرآن سهم كوچكى داشته باشم. اگر چه نمى توان به درجه مطهرى و بهشتى ها رسيد و لى مى توان بكوشيم تا از مردان پاك خدا دور نماييم.

من شهادت را نچشيده ام ولى مي دانم به سوى رستگار و الله مى باشد و مي دانم روح شهيد در عالمى هم نوا با فرشتگان نداى حق سر مى دهد. مى دانم جهاد و شهادت در راه خدا سرمايه آخرت است و مي دانم شهادت هدايت است از طرف خدا.

و اما مي دانم در زندگى خطاهايى از من سرزده كه اميدوارم خانواده و خويشان و دوستان مرا ببخشند و در طول عمر جز معصيت كارى نكرده ام و اكنون با كوله بارى گناه از ميان شما عزيزان مى روم. مى روم به ساحل دنيا تا به ديار حق برسم به آنجايى كه زمان حركت و زندگى پايان ندارد.

خدايا! اعمال خود را در اين مدت عمر چنان مى بينم كه شرم دارم خود را بنده تو نامم .

خدايا! در اين مدت عمر اگر شب و روز به درگاهت مى گريستم و شكر و سپاس تو را به جاى مى آوردم هرگز نمى توانستم زره اى از اين همه نعمتهاى تو را شكر گذار باشم .

خدايا! به حق خانه كعبه اين سرزمين اسلامى و اين امت مسلمان را كه به سوى تو درحركتند در پناه خود حفظ و حكومت قرآن را در جهان برقرار بدار.

خدايا! همه مردان و زنانيكه در راه برقرارى حكومت قرآن زحمت مى كشند در پناه خودت حفظ كن و ظهور امام زمان را برسان.

.....

خدايا! به حق فرشتگان و پاكان درگاهت از رحمت خود بر ما دريغ مكن.

و در پايان سفارش مى كنم و از شما تمنا دارم سميراى عزيز را با دستورات قرآن پرورش دهيد تا روح من در آرامش باشد.

همه شما را به خدامى سپارم – خدانگهدار بیست و دوم شهریور ماه 1360، «مهدى سبزه پرور»

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری