در سالروز «ولادت» شهید ولی الله پیر هادی وصیت نامه شهید منتشر شد؛

آرزو دارم؛ شهادتی همچون سرورمان نصیبم شود

تنها وصیت به پدر و مادر این است که ما را حلال کنید و برای ما گریه و زاری نکنید زیرا این راه ،راهی است که باید به ثمر برسانیم و برای ما دعا کنید و این راه وظیفه ماست و ما جوانها باید این جبهه ها پر کنیم زیرا من خیلی به امام حسین (ع) عشق می ورزم و ارادت دارم مثل امام حسین شهید شدن زیرا که این شهادت نصیب همه کس نمی شود .

کد خبر: ۴۴۱۳۵۲

يکشنبه - ۰۶ آبان ۱۳۹۷ / 1397 06 August

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید ولی الله پیر هادی/ چهارم آبان 1350، در شهرستان ری دیده به جهان گشود. پدرش ذبیح الله، بنایی می کرد و مادرش صغرا نام داشت. دانش آموز دوم راهنمایی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و نهم دی 1366، در دزفول به شهادت رسید. پیکرش را در بهشت زهرای شهرستان تهران به خاک سپردند.

وصیت نامه پر بار شهید ولی الله پیر هادی که در تاریخ نوزدهم آذر 66 ساعت هشت و سی دقیقه نوشته است، ر ا در سالروز ولادتش می خوانید؛

با نام خدا

رسول اکرم ( ص ) :ما من قطره احب الی الله عز و جل من قطره دم فی سبیل الله .تا هیچ قطره ای نزد خداوند مجرب تر نیست از قطره خونی که در راه خدا ریخته شود .

خدای من کوله بارم اگر چه از توشه راه تهی است ، انباشته از توکل که هست . حالا که این وصیتنامه را مینویسم ساعت 20/8 شب است. سلام بر امام امت و مردم شهید پرور و خانواده شهدا و پدر و مادر عزیزم و تمامی اهل خانواده .

و من تنها آرزویم این است که یکبار دیگر .....و سمانه و سمیرا و علی اصغر جانم را ببوسم ولی خوب شما به جای ما ببوسید. و پیام من برای مردم این است که هر کسی میتواند اسلحه بردارد به جبهه ها بیاید و جبهه ها را پر کند و سلام گرم من را به عبدالله جان برسانید مادر جان و پدر جان برای ما دعا کنید و ما را حلال کنید.

من ولی الله پیر هادی فرزند ذبیح اله شماره شناسنامه 1740 صادره از صفائیه محله شهدا کوچه 8 متری سوم پلاک 42 .

افتادگی آموز اگر طالب فیضی/ هرگز نخورد آب زمینی که بلند است .

منبع: پرونده فرهنگی شهدا/ اداره هنری، اسناد و انتشارات/ شهرستان های استان تهران