به مناسبت سالروز شهادت ذکریا حشمتی بالا جاده

ورزشکار شهیدی که ضدانقلاب رگ گردنش را برید

از تواضع و فروتنی بسیار بالای برخوردار بود. تلاش برای تعالی جسمی و فکری و معنوی را به عنوان یک ورزش می دانست. به ورزش کونگ فو خیلی علاقه داشت. و با پشتکار تا مرحله مربی گری پیش رفت.

کد خبر: ۴۴۱۳۱۴

يکشنبه - ۰۶ آبان ۱۳۹۷ / 1397 06 August

به گزارش نوید شاهد گلستان: «شهید ذکریا حشمتی بالا جاده»، در پنجم خرداد 1334، در روستای بالا جاده از توابع شهرستان کردکوی به دنیا آمد. پدرش عبدالله، کشاورز بود و مادرش شهربانو نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی دری خواند. سال 1358 ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. به عنوان استوار یکم ارتش در جبهه حضور یافت. ششم آبان 1360، با سمت فرمانده توپ در بوکان هنگام درگیری با گروه های ضد انقلاب بر اثر بریدن رگ گردن به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد.

ذکریا بعد از دوران ابتدایی به علت مشکلات اقتصادی قادر به ادامه تحصیل در مراحل بالاتر نشد. و در کنار دیگر اعضای خانواده به کار کشاورزی مشغول شد تا سهمی در درآمد خانواده داشته باشد.

پس از چندین سال کار و تلاش و زحمات شبانه روزی ذکریا و خانواده اش برای امرار معاش، سال 54 دیگر زمان رفتن به خدمت سربازی فرا رسیده بود. ذکریا پس از گذراندن دوره آموزشی  عازم مشهد مقدس شد. تا دوران سربازی اش را در جوار آقا امام رضا «ع» طی کند. دوران مقدس سربازی را در مشهد و تهران گذراند. پس از آن سال 56 به استخدام ارتش در آمد و مشغول به کار شد.

وی بسیار با ایمان بود و از نظر صداقت . راستی، ساده زیست و نظم و الگویی مناسب برای هم نوعانش بود. حتی در شرایط سخت و خفقان آن زمان محکم و استوار و با ایمان بود. با وجود این که دوران خدمت سربازی و چند ماهی از مدت حضورش را در ارتش شاه خائن گذرانده همواره پشتیبان ملت . بیزار از جور و ستم بود.

تمام مدت زندگی اش توام با کار و تلاش و کمک به هم نوعان بود. دلسوز نیازمندان و یتیمان بود و در حد توان به آن ها کمک می کرد.

از زمان قبل از پیروزی انقلاب با بعضی از شخصیت های  روحانی در ارتباط بود . با شکل گیری نظام مقدس جمهوری اسلامی در پی فرمان حضرت امام  مبنی بر ترک پادگان ها  ذکریا، یکی از اولین کسانی بود که به فرمان رهبرش لبیک گفت . در صقوق مردم انقلابی قرار گرفت.

بعد از پیروزی انقلاب جهت انجام وظیفه خطیر پاسداری از انقلاب دوباره روانه پادگان شد و این بار در زیر پرچم پر افتخار جمهوری اسلامی به حظو حراست از دستاوردهای مبارزات حق طلبانه ملت مسلمان بپردازد. سال 58 یعنی وقتی 24 ساله بود ازدواج کرد و تنها فرزندش به نام مهدی سال 59 متولد شد.

ذکریا بعد از مدت ها مبارزه در مقابل دشمنان اسلام در ششمین روز از آبان ماه سال 1360 در منطقه جنگی بوکان در شهرستان مریوان به مقام والای شهادت رسید. روحش شاد و یادش گرامی

منبع: معاونت فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید گل.ستان/ پرونده فرهنگی شهدا