به مناسبت سالروز شهادت

برگی از دفتر پربار زندگی « شهید بزرگوار حسین شریفی»

حسين بر خلاف ديگر دوستانش مي خواست روي پاي خودش باشد. دوست داشت كار كند و مايحتاج اوليه اش را تامين كند . به اين خاطراو قات فراغت خود را در كناردرس ، در نانوايي و مدتي هم در كمد سازي كار كرد .

کد خبر: ۴۴۰۱۵۰

سه‌شنبه - ۱۷ مهر ۱۳۹۷ / 1397 17 July

نوید شاهد گلستان: حسين شريفي فرزند محمد علي متولد 1345 شهرستان جاجرم مي باشد . از دوران كودكي در شهرستان جاجرم خاطره اي ازاو نمانده است . در يك خانواده ي مذهبي بزرگ شد و تعاليم مذهبي اوازاجدادش سر چشمه مي گيرد . پدر بزرگ اوازروحانيون زادگاهش بود و همين امر نسل به نسل در خانواده ي آن ها ادامه داشت .

حسين بر خلاف ديگر دوستانش مي خواست روي پاي خودش باشد. دوست داشت كار كند و مايحتاج اوليه اش را تامين كند . به اين خاطراو قات فراغت خود را در كناردرس ، در نانوايي و مدتي هم در كمد سازي كار كرد . اندوخته اش را همانند ديگر جوانا ن براي خريد موتور خرج كرد و پس ازآن در دنياي خيالي سير كرد . با همه ي اين ها اهل تفريح هاي بي مورد نبود . مي خواست در لاك خودش باشد وتنهايي اش را باچيزي عوض نمي كرد . اگر هم وقت اضافي هم داشت ،به موتورش مي رسيد و از برق زدن آن كيف مي كرد .

داشتن اين روحيه باعث شد از ورزش هم، كاراته را انتخاب كند و در تنهايي خود به تمرين هاي سخت مي پرداخت و اين رشته را به خاطر دفاع شخصي ادامه داد و تا كمربند مشكي پيش رفت و در حين تمرين از داشتن بدن ورزشي لذت مي برد .

درس را هم تا كلاس دوم راهنمايي ادامه داد، چون علاقه اي به درس نداشت ، مدرسه را رها كرد .

شور و شوق جواني ، شورحال رفتن به جبهه و ديدن وضعيت خانواده هاي جنگ زده

خوي و خلق لطيف او را تحت تاثير قرار داد و از خانه بيرون زد ، كم كم به گروه هاي اعزام جبهه پيوست . فكر رفتن به جبهه ذهن او را به خود مشغول كرده بود . نتوانست اين دغدغه را از خود دور كند و سرانجام با ثبت نام خود آرام گرفت . اما از اوكه خانه را بيشتر هرچيز دوست داشت ،يك باره رفتن به جبهه و گفتن به خانواده سخت بود .

رفت كنارمادر نشست و موضوع رفتن را به مادر گفت . با مخالفت مادر روبروشد.

بار ديگر درفرصتي دوباره كنار مادر نشست . اين بار در نگاهش خواهش بود ، مادر نتوانست مقاومت كند . با رضايت خاطر ، فرزندش را راهي جبهه كرد و اشك خود را ازفقدان فرزند پنهان كرد و درشادي به طرف او دست تكان داد .اما اين خداحافظي براي هميشه شد و پس از آن هر گز حسين را نديد و داغ ديداررا دردل مادرگذاشت و در كردستان از شهداي گمنام محسوب گرديد و هر گز به زادگاهش بر نگشت و رفتن او هم مثل زندگي كردنش در تنهايي رخ داد .

منبع: معاونت فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید گلستان/ پرونده فرهنگی شهدا