خاطرات شهدا

آيا همرزم هاي من بچه ندارند؟آنهايي كه رفتند زن و بچه نداشتند؟

موقع رفتن شهيد روح اله مويدي به ايشان گفتم كه ما فرزندانمان كوچك هستند و فرزندان هنوز به آغوش پدر احتياج دارند.اما ايشان گفتند كه آيا همرزم هاي من بچه ندارند؟

کد خبر: ۴۳۹۹۹۶

چهارشنبه - ۱۸ مهر ۱۳۹۷ / 1397 18 July

خاطرات شهيد روح اله مويدي به نقل از همسر شهيد

به گزارش نوید شاهد لرستان پرستوي آسمان شهادت شهيد روح اله مويدي متولد 1334 در خانواده اي با ايمان و ساده و بسيار زحمت كش در قريه صاحب الزمان از توابع شهر خرم آباد ديده به جهان گشود.آن شهيد بزرگوار تحصيلات خود را تا كلاس نهم را طي كرد.آن شهيد بزرگوار سنت پيامبر را بر جاي آورده بود و ازدواج كرده بودند حاصل اين پيوند آسماني 4 فرزند بود.ايشان در شركت پارسيلون هم مشغول به كار بودند.از اخلاق و رفتار شهيد اين هم مي توان گفت كه از اخلاق و رفتار و ايمان برجسته ي خويش زبانزد خاص و عام گرديد وي كه به عنوان نيروي زرهي (آرپي چي زن)دلاورانه در برابر دشمن متجاوز و ظالم ايستاد و از خاك وطن و دين اسلام و قرآن شجاعانه دفاع كرد اما موقع رفتن شهيد روح اله مويدي فرا رسيد.ايشان كه در زمان جنگ تحميلي گوش به فرمان رهبر كبير انقلاب اسلامي حضرت امام خميني (ره)از خانواده از فرزندانش از همه چيز گذشت و عاشق و مشتاق به سوي جبهه هاي نبرد حق عليه باطل رهسپار گرديد.همسر ايشان مي گويد:موقع رفتن شهيد روح اله مويدي به ايشان گفتم كه ما فرزندانمان كوچك هستند و فرزندان هنوز به آغوش پدر احتياج دارند.اما ايشان گفتند كه آيا همرزم هاي من بچه ندارند؟آنهايي كه رفتند زن و بچه نداشتند؟دنيا ارزش دل بستن را ندارد ما بايد برويم و وظيفه مان را به جا آوريم اگر من در خانه باشم عمرم تمام مي شود.ولي چه بهتر كه در راه رضاي خدا در راه خاك وطن در راه دين و قرآن اين عمر از دست برود و همين طور هم شد كه شهيد روح اله مويدي پا در سرزمين عشق و ايثار نهادند و شجاعانه ايستادگي كردند تا اين كه در منطقه عملياتي حاج عمران بر كارنامه پر از استقامت ايمان و تعهد خويش مهر زرين شهادت را حك نمود.

روحش شاد،يادش گرامي،راهش پررهرو باد

راوی:همسر شهید

منبع:سیستم اطلاعاتی معاونت فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان لرستان