مجموعه دستخط های به یادگار مانده از شهید «همت قاسمی»

شهید «همت قاسمی» در یادداشت های خود نگاشته است؛ عزیزان از غم درد جرأتی *** به چشمونم نمانده روشنایی *** گرفتارم برام غربت و درد *** نه یار و همدمی نه آشنایی *** نمی دونم دلم دیونه کیست *** کجا می گردد و در خونه کیست *** نمی دونم دل سر کشته مو *** امیر نرگی متونو کیست

کد خبر: ۴۳۹۷۹۶

شنبه - ۱۴ مهر ۱۳۹۷ / 1397 14 July

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید همت قاسمی/ نهم آذر 1347، شهرستان هشترود به دنیا آمد. پدرش نعمت و مادرش کلثوم نام داشت. در حد دوره ابتدایی درس خواند. کارگری می کرد. به عنوان پاسدار وظیفه خدمت می کرد. سیزدهم مهر 1367، در اشنوبه هنگام مأموریت به شهادت رسید. پیکر وی را در گلزار شهدای روستای ده امام تابعه شهرستان پاکدشت به خاک سپردند.

مجموعه دستخط شهید همت قاسمی را در سالروز شهادتش مرور می کنیم؛

عزیزان از غم درد جرأتی *** به چشمونم نمانده روشنایی

گرفتارم برام غربت و درد *** نه یار و همدمی نه آشنایی

نمی دونم دلم دیونه کیست *** کجا می گردد و در خونه کیست

نمی دونم دل سر کشته مو *** امیر نرگی متونو کیست

از دست تنهایی بجونم *** ز آه و ناله خود رفخورم

نشوان تا ز درد جدایی *** کر فریاد مغر استخوانی

عزیز کاسه چشم سرایت *** میان هر دو چشم جای پایت

از آن ترسم که غافل کج نهی پا *** نشنید خار مژگانم

غم عشقت بپابان پرورم کرد *** مرا بخت بی بال و پرم کرد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

بهر گفتی صبوری کن، صبوری *** صبوری مرا خاکی بر سرم کرد

موکز سوته دلانم چون شناسم *** هر کز به جا صلاحم چو نمانم

تشنه بلبلان با گل بنالد *** مو که دور از گلدانم چو ننالم

خوش آن ساعت که دیوار تو بینم *** کمند عنبر تار تو بینم

نه نیمه خر من هرگز دل مو *** مگر آن دم که رخسار تو بینم

هر که افسرده حالم ننالم *** شکسته پر و بالم چون ننالم

همه گویی فلانی ناله کم کن *** تو آنی در خیالم چون ننالم

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

زمانش نه عالم هر که را دیدم غمی دارد *** ای دلا دیونه شود دیوانگی هم عالمی دارد

عاشقم دیوانه ام از خود ندارم خانه ای *** عاشقان کی خانه دارند دل مگر دیوانه ای

نوشته و گرد آوردی هرگز پره های باباطاهر توسط *** تشنه بلبلان با گل ننالد

مو که دور از گلدانم چون ننالم *** مو آن آزرده بی خانمانم

مو آن مهنت سخت جونم *** مو آن سرگشته خارم در بیایان که هر بادی وزد پیشش دوانم

به صحرا بنگردم تروینم *** به دریا بنگرم دریا تو بینم

بود درد مو درمانم از دوست *** مثال از قامت رعنا تورو بینم

ـــــــــــــــــــــــــــ

و گر مهابم از تن و کوه پرست *** یاری اندر کمی نمی بینم یاران را چه شد

دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد *** آب حیوان نمیگردن شد خضر فرخ پس کجاست

خون چکید از شاخ گل ابر بهار آن را چه شد *** کی نمی گوید که یاری داشت حق دوستی

حق شناسان را چه حال افتاد یار اندر چه شد *** شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار

مهربانی کی سرآمد شهر یارانی چه شد *** روز وصل دوستداران یاد باد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یاد باد آن روزگاران یاد باد *** کامم از تلخی نمشی چون زهر کشت

بانگ ندش شاد خواران یاد باد *** گر چه یاران قارمند از یاد من

از من ایشان را مزاران یاد باد *** مثبلا کشنم در این بنده بلا

گر شش آن حق گزاران یاد باد

این شعر از همت قاسمی/ روز یکشنبه/ یکم شهریور 66

منبع: پرونده فرهنگی شهدا/ اداره هنری، اسناد و انتشارات/ شهرستان های استان تهران