خانه ای که ساختیم/شهید معظم فتح الله زاهدی

از آن جایی که انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ایران حامی همۀ محرومان است، خود را مٶظف به پاسداری از آن می دانست. بنابراین داوطلب خدمت سربازی شد و به عنوان پاسدار وظیفه در کنار سایر رزمندگان به مقابله با ضدانقلاب پرداخت....

کد خبر: ۴۳۹۵۲۰

سه‌شنبه - ۱۰ مهر ۱۳۹۷ / 1397 10 July

نويد شاهد كردستان:

شهید معظم فتح الله زاهدی

فرزند عبدالله ولادت ۲ ̷ ۴ ̷ ۱۳۴۵

محل ولادت روستای اشکفتان از توابع کامیاران

شغل پاسدار وظیفه تاریخ شهادت ۱۱ ̷ ۷ ̷ ۱۳۶۶

محل شهادت روستای تجره کامیاران

نحوۀ شهادت درگیری با ضدانقلاب- اصابت گلوله

محل دفن گلزار شهدا بهشت محمدی سنندج

فتح الله فرزند عبدالله و لقا درخانواده ای مستضعف و زحمت کش در روستای اشکفتان کامیاران دیده به جهان گشود. درحد خواندن و نوشتن درس خواند و سپس مدرسه را ترک بالاجبار به کارگری پرداخت تا بخشی از نیازهای زندگی خانوادۀ را تأمین نماید. از آن جایی که انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ایران حامی همۀ محرومان است، خود را مٶظف به پاسداری از آن می دانست. بنابراین داوطلب خدمت سربازی شد و به عنوان پاسدار وظیفه در کنار سایر رزمندگان به مقابله با ضدانقلاب پرداخت. سرانجام مهرماه سال ۱۳۶۶ در درگیری با عوامل استکبار و اصابت گلوله به شهادت رسید.

خانه ای که ساختیم

ما بچه بودیم که پدرمان به رحمت خدا رفت و سرپرستی ما دایی مان بعهده گرفت. در خانه دایی بودیم و برایش چوپانی می کردیم. زندگیمان خیلی سخت می گذشت. چیزی نداشتیم. روزی برادرم فتح الله گفت : جعفر من ناراحتم که سرباردایی هستیم. پولی هم نداریم خانه ای اجاره کنیم. برویم و در انتهای شهر خانه ای بسازیم. به محلۀ عباس آباد رفتیم و در جایی دورتراز تمام خانه ها زمین کوچکی را نشان کردیم. شهرداری اجازۀ ساخت نمی داد بنابراین شبها کار می کردیم. بخاطر بی پولی تمام کار بنایی و کارگری اش را خودمان انجام دادیم. شد یک اتاق و یک راهرو کوچک. اما خیلی خوشحال بودیم. قبل از این که فتح الله خدمت برود. به ناچار آن را فروختیم. شد سی هزار تومان. می بایست تا فتح الله می آمد با پول آن زندگی می کردم. اما فتح الله هم به شهادت رسید.

از خاطرات آقای جعفرزاهدی، برادر شهید