خاطراتی از شهید ابراهیم هندوزاده؛

مسئولی که همیشه لباس کهنه می پوشید!

ابراهيم مسئول تداركات واحد اطلاعات و عمليات بود، با وجود اين لباس هاي مستعمل و وصله دار مي پوشيد، يك روز پرسيدم: همه‌ي لباس ها و امكانات دست خودت است، چرا لباس كهنه مي‌پوشي؟...

کد خبر: ۴۳۹۴۳۱

دوشنبه - ۰۹ مهر ۱۳۹۷ / 1397 09 July

نوید شاهد کرمان، "يك روز از ابراهيم پرسيدم: « تو نبايد به فكر خانه و زن و زندگي باشي؟» با خنده گفت: « من خانه اي دارم كه خراب شدني نيست ، خانه اي دو طبقه و سنگي .» با تعجب پرسيدم: « يعني چه ؟! اين كدام خانه است؟» گفت : « وقتي انسان در قبر مي خوابد ، ابتدا، سنگي روي لحد مي‌گذارند ؛ بعد قبـر را از خاك پر مي كنند و دوباره سـنگ ديگري روي قبر مي‌گذارند . اين خانه‌ي دو طبـقه‌ي سنگي است كه هرگز خراب نمي‌شود.»

راوی: مادر شهيد هندوزاده

*** ابراهيم مسئول تداركات واحد اطلاعات و عمليات بود . با وجود اين لباس هاي مستعمل و وصله دار مي پوشيد . يك روز پرسيدم : « همه‌ي لباس ها و امكانات دست خودت است . چرا لباس كهنه مي‌پوشي ؟» گفت : « مي خواهم همه بدانـند كه من آشپز واحد هستم و كاره اي نيستم .» هميشه كمتر از ديگران از امكانات واحد استفاده مي كرد .

راوی: احمد نخعي

*** حاضر نبود امام جماعت شود . هميشه پشت به ديوار نماز مي‌خواند تا بچه‌ها نتوانند به او اقتدا كنند . يك روز بچه ها با اصرار از او خواستند امام جماعت شود . هر چه تلاش كرد ، كسي كوتاه نيامد . ناچار جلو ايستاد . به او اقتدا كرديم . حمد و سوره را خواند و به ركوع رفت. ركوع طولاني شد.  هر چه انتظار كشيديم ، امام جماعت از ركوع بلند نشد . بچه ها يكي يكي بلند شدند .  ابراهيم ده ها متر جلوتر ايستاده بود و به صف نمازگزاران مي خنديد .

راوی: محمود رضا نعمتي

شهید ابراهیم هندوزاده/ در نهم مردادماه سال 1339 به دنیا آمد و در دامان مادری متقی رشد كرد و تربیت قرآنی یافت. وی مقارن با گسترش امواج خروشان انقلاب اسلامی در سال 1357، موفق به اخذ دیپلم بازرگانی شد و با شركت فعال در تظاهرات خیابانی و مردمی نقشی در پیروزی انقلاب اسلامی ایفا كرد.

"هندوزاده" در بهار سال 1359 وارد سپاه پاسداران شد و چندی بعد به منظور مبارزه با عوامل تجزیه‌طلب به كردستان رفت. شهامت و ایثار ابراهیم تا بدانجا بود كه در نهایت جان خویش را فدا نمود. وی كه در بمباران شیمیایی مقر واحد اطلاعات و عملیات لشكر 41 ثارا... به شدت آسیب دیده بود، نخست به بیمارستان لبافی‌نژاد تهران و سپس به انگلستان اعزام شد. اما شدت صدمات وارده به حدی بود كه سرانجام در تاریخ سوم اسفندماه 1364 به شهادت رسید.