بسیجی شهید «محمدصادق خداوردي زاده»

یسیجی که در روز تولدش، شهید شد

دانش آموز دوره متوسطه بود. به عنوان بسیجی عازم جبهه شد و دهم مهر -سالروز تولدش- در سومار بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۳۹۴۱۱

دوشنبه - ۰۹ مهر ۱۳۹۷ / 1397 09 July

شما پیروزید برای اینکه شهادت را آغوش می گیرید. امام خميني (ره)

نوید شاهد آذربایجان غربی: بسیجی شهيد «محمدصادق خداوردي زاده» در دهم مهر سال 43 دریک خانواده مؤمن و پاک سرشت در شهرستان خوی به دنیا آمد. دانش آموز دوره متوسطه بود و دهم مهر -سالروز تولدش- در سومار بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید.

او ته تغاری و عزیز دل پدر ومادرش بود. شهید را مثل مردمک چشم، عزیز و گرامی می داشتند. شهید نیز پای به پای آنان به کار و تلاش مشغول می شد و بیشتر و عمیق تر ریشه در قلبشان می زد.

شهید گرامی، با به پايان رساندن كلاس اول هنرستان با درك موقعيت زمان خود، مبني برياري رساندن و پشتیبانی از نظام وانقلاب، برخود وظیفه می دید با وفای به عهد و مسئولیت پذیری و ایثارگری که از ویژگی های خاص این شهید به حساب می آمد، آمادگی خویش را با حضوردرعرصه های جهادی اعلام نماید.

شهید سرافراز، به مسائل مذهبی و شرکت در نماز جماعت را از اصول خاص مسلمانی می دانست واز دوستداران واقعی ولایت فقیه و انقلاب شکوهمند اسلامی بود.

مادرش می گوید:«شهیدهرگزدروغ نمی گفت. هرگزبیهوده حرف نمی زد. وقتی می خواست چیزی بگوید، چنان حرف می زد که تامدتها روح و روان مان را با شهد کلامش، شیرین می کرد.»

شهیدصادق خدا وردی زاده، دررفتارو اخلاق نیکو، زبانزدخاص و عام بود. کوچک و بزرگ دوستش داشتند. همرزمانش می گویند:«حركات و سكنات صادق زمینی نبود. بسیار زیبا صحبت می کرد و شمرده حرف می زد. تا کلام دیگری به پایان نمی رسید، به میان کلامشان نمی آمد. صورت خوش و لحن نرمش، همه ی مارا عاشق خودش می کرد.»

شادروان «صادق خدا وردی زاده» به خاطر عشق به وطن و خدمت به مردم، به میدان عمل آمد. طي سپری کردن آموزش های نظامی با اشتیاق به صف رزمندگان سپاه پاسداران خوي پیوست. سپس از همان نقطه به جبهه هاي جنوب و غرب كشور اعزام شد. شهید به واسطه ی روحیه قوی اش با تلاوت قرآن و شرکت درکارهای فرهنگی جبهه، موجب تقويت و خودسازي در همرزمانش می شد.

درزمزمه هایش این گونه آمده است:«زماني انسان در اندرون سينه خود زمزمه و ندائي را مي شنود كه اورا به سوي اسرار ناشناخته مي خواند. آن زمان، انسان با هيچ چيزی آرام نمي گيرد و هيچ چشمه زلالي او را سيراب نمي كند. دراین هنگام است که خود را پرنده پروبال شكسته اي می داند كه با تمام توان آرزوي پرواز دارد. پرواز به ابديت، پرواز به نهايت پاكي و روشنی ها، پرواز ازگنداب مادیات به جاودانگي ها، شهادت اين چنين عروجی را در من زنده می کند.»

سرانجام صادق خدا وردی زاده همچون نامش، کارنامه ی زندگیش را با راستی و درستی ختم به خیرکرد و درعمليات مسلم بن عقيل(ع) همراه باديگر رزمندگان اسلام، شجاعانه دربرابردشمن دون مایه، بي امان جنگيد. شهید درحین بارش بی امان گلوله های دشمن در دهم مهر سال 61 در سومار ناگهان مورد اصابت گلوله ای توسط نیروهای عراقی قرار گرفت  و به ندای معبودش لبیک گفته و به ملکوت اعلی پیوست.راهش تا به همیشه مستدام باد!

منبع: پرونده فرهنگی بنیاد شهید آذربایجان غربی