وصيت نامه سرباز شهيد قربانعلى ميان كاله؛

برادران و خواهران، زينب وار و على وار ميراث را حفظ كنيد

برادران و خواهران گرامى: اميدوارم خداوند به شما صبر عطا فرمايد، برادران و خواهران بعد از من صبر كنيد و زينب وار و على وار ميراث را حفظ كنيد.

کد خبر: ۴۳۹۴۰۶

يکشنبه - ۰۸ مهر ۱۳۹۷ / 1397 08 July

نويد شاهد مازندران مرورى دارد بر وصيت نامه سرباز شهيد قربانعلى ميان كاله كه در ادامه اين چنين آمده است؛

بنام خداوند بخشنده مهربان، خدايا خود ميدانى با چه ذلت بزرگ شدم.

خانواده عزيزم اكنون كه آخرين روزهاى 21 سال از زندگى دنيوى را پشت سر مى گذارم و از آنجا كه وصيت و سفارش شده پيامبر اكرم است بر خود وظيفه دانسته ام چند كلمه براى شما بنويسم. پدر گرامى:

اميدوارم مرا ببخشيد و مواظب آينده خواهران و برادران من باشيد. مادر مهربان:

سلام، بخاطر دارم از زمانى كه كودك خردسال بودم و تاكنون كه با اين سن رسيدم به جز سختى و مشقت شما چيز ديگرى نديدم. مادرم اميدوارم كه مرا حلال كنيد و اشتباهات مرا مورد عفو و رحمت قرار دهيد كه بخشش شما وسيله اى است كه من به بهشت برين راه پيدا كنم.

برادران و خواهران گرامى: اميدوارم خداوند به شما صبر عطا فرمايد، برادران و خواهران بعد از من صبر كنيد و زينب وار و على وار ميراث را حفظ كنيد. ضمنا چند كلمه ديگر مى نويسم كه پسر عموى عزيزم حتما بايد رعايت كند.

1- از طرف من از تمام فاميلان و دوستان تقاضاى عفو و بخشش كنيد.

2- از اهالى روستا تقاضاى بخشش مى كنم كه مزار خود را در بالاى «بازيار» انتخاب كردم.

3- به مردم غريب پرور بالا بازيار بگو كه تمام اميد و سوزه گويان آينده اينجانب آنها هستند.

4- از همه كسانى كه در مجلس اينجانب قربانعلى ميان كاله شركت نموده اند اجر جزيل از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم.

در پايان اين چند بيت را به عنوان اشعار خواهيد خواند.

رفيقان قدر يكديگر بدانيد       عجل سنگ است، آدم مثل شيشه

اگر بار گران بوديم و رفتيم      اگر نامهربان بوديم و رفتيم

شما با خانمان خود بمانيد      كه من بى خانمان بودم و رفتم

مركزاسنادبنيادشهيدوامورايثارگران/

انتهاى پيام/