وصيت نامه شهيد اكبر محمدى

كمى به گذشته خود و آينده خود تفكر كنيد

اى امام عزيز و اى فرزند پيغمبر و اى ثارالله اگر ما آنروز نبوديم كه تو را در كربلا يارى كنيم اكنون فرزندت را يارى مى كنيم...

کد خبر: ۴۳۸۵۳۷

شنبه - ۳۱ شهريور ۱۳۹۷ / 1397 31 June

نوید شاهد استان مرکزی؛ شهيد اكبر محمدى در یکم مرداد 1333، در شهرستان اراک به دنیا آمد. پدرش محمد و مادرش خانم تاج نام داشت. تا پایان دوره کاردانی در رشته ادبیات درس خواند. سال 1357 ‏ازدواج کرد و صاحب دو پسر و یک دختر شد. به عنوان افسر ارتش در جبهه حضور یافت. دوم مهر1361، با سمت فرمانده دسته در سقز هنگام درگیری با گروه های ضد انقلاب بر اثر اصابت گلوله به سینه، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصيت نامه شهيد اكبر محمدى

رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

اللهم اجعلنى من جندك فان جندك هم الغالبون و جعلنى من خرجك فان حزبك هم المفلحون من الانك فان الانك لاخوف

سپاس خداوند بزرگ را كه انسان را آفريد و آفرينش انسان را با دو بال علم و ايمان مجهز كرد تا دنيايش و آخرتش را تظمین نمايد.

حمد و سپاس مخصوص خداوندى كه ما را افتخار بندگيش عنايت فرمود و در پيمودن اين زمين و زمان و كليه جهان هستى را در اختيار بشر قرار داد تا براى امتحان بزرگ خودش را آماده نمايد.

درود و تهنيت بر پيامبران الهى مخصوصا حضرت محمد (ص) و خاندان پاكش و سلام بر ادامه دهنده واقعى طريق مكتبشان نايب امام عصر (عج) كه به حق از ثلاله پيامبر مى باشد و با سلام به شهداى گلگون كفن كه در راه قرآن خون پاكشان ريخته شد و با درود و سلام بر خانواده شان و با درود و سلام بر اسراى در بند اسلام كه در دست حكام بعثى صهيونيستى رژيم بغداد اسيرند و انتظار آزادى می کشند.

و درود و سلام بر مجروحين و معلولين انقلاب اسلامى و جنگ تحميلى كه خود را وقف قرآن كردند و سلام و درود بر مردم مسلمان و هميشه در صحنه كه پشتيبان امام عزيز مى باشيد بار دگر صحنه هاى جنگ صدر اسلام تكرار مى‌شود و ايمان در مقابل کفر قرار گرفته و آنهايى را كه هميشه در اين حسرت بوده اند كه چرا در كربلاى امام حسين (ع) نبودند كه به نداى هل من ناصر ينصرنى حسين لبيك بگويند.

اينك زمان را غنيمت شمرده و به نداى فرزند ثلاله پاك حضرت محمد (ص) ميباشد لبيك و مى گويم: اى امام عزيز و اى فرزند پيغمبر و اى ثارالله اگر ما آنروز نبوديم كه تو را در كربلا يارى كنيم اكنون فرزندت را يارى مى كنيم.

من آگاهانه به جبهه مى روم و داوطلبانه و بدون هيچ فشارى از طريق شخصى با افرادى و بدون هيچ چشم داشتى و به خاطر رضاى حق تعالى به صف مبارزان اسلام پيوسته تا انشا الله دين خود را يارى و دين خود را نسبت به اسلام عزيز تمام نمايم و راهى را كه انتخاب كرده ام مى دانم خطرات و مشكلاتى دربردارد و همه اينها را به جان و دل خريدارم و حال چه كسى می تواند برای خود نام شيعه حسين (ع) بگذارد و موقعيت زمانى را حس كنيد و اين راه را در پيش نگيريد و بدون شك كسى باشد.

كمى به گذشته خود و آينده خود تفكر كنيد و زندگى ائمه معصومين را در نظر بگيريد

برادرانم شما را به عدالت و خضوع و خشوع و مهربانى در برابر مردم و خشم و كينه خود را به منافقين و ملهدين زيادتر كنيد و اسلحه ام را زمين نگذاريد

و سلام

1364/1/15

اكبر محمدى

برخيز كه ماندن اشتباه من و توست                              ميدان عدو شكارگاه من و توست

بشتاب كه در ديار ايثار و شرف                           چشم شهداى حق به راه من و توست

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی