به مناسبت سالگرد «ولادت» وصیت نامه شهید «حسین آقایی» منتشر شد؛

قلب اسلام ولایت فقیه است

برادران عزیز : قلب اسلام ولایت فقیه است باید این قلب را سالم نگهداریم تا اسلام عزیز زنده بماند باید در برابر تمام نکات انحرافی که تحت هر نام بخواهد به این خط که مبتنی بر اسلام فقاهت است ضربه بزند قاطعانه بایستیم .

کد خبر: ۴۳۷۵۷۳

شنبه - ۱۷ شهريور ۱۳۹۷ / 1397 17 June

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید حسین آقایی/ پانزدهم شهریور 1339، در شهرستان ورامین دیده به جهان گشود. پدرش مرتضی، میوه فروش بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. در کارخانه چیت سازی کارگری می کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. یازدهم آبان 1362، با سمت تک تیرانداز در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکر وی مدت ها در منطقه بر جا ماند و بیست و دوم خرداد 1373، پس از تفحص در گلزار شهدای سیدفتح الله زادگاهش به خاک سپرده شد. برادرش محمد نیز به شهادت رسیده است.

وصیت نامه پر بار شهید حسین آقایی را در سالروز شهادتش می خوانید؛

باز دل دردمندم شوق ازادی دارد، تا از این غربتکده سیاه تا از این زندان عاشقان وصالت ندای خود را به وادی عدم بکشاند و فقط با خدای به وحدت برسد.

ای مخالفیت اسلام و مخالفین خط سازش ناپذیر امام :به کوری چشم بی بصیرتتان و به سوزش قلب های زنگ زده سیاهتان آخرین نفر و آخرین نفس و آخرین قطره خون ما متعلق به اسلام عزیز است .

ما پیروان سر سخت ولایت فقیه بر خود می بالیم که پروانه ای بر گرد شمع فروزان ولایت بسوزیم و بر این سوختن افتخار می کنیم که حیات ما در شهادت ماست و حیات اسلام عزیز نیز در ریختن خون های ما است.

خدایا نا امیدم دیگر آرزویی ندارم حس می کنم که این دنیا دیگر جای من نیست با همه وداع می کنم می خواهم فقط با خدای خویش تنها باشم.

خدایا راه جهاد را برای ما بنما تا از این عذاب فراغ خلاصی یابند. اگر شهید میشویم خوشحال هستیم که رهبرمان روحمان امیدمان زنده است و تمام خون خون ثارالله را از حزب الشیطان خواهد گرفت.

امید مستضعفان جهان هیچیک از ما نیست ، زیرا ما یا شهید می شویم یا ترور می شویم یا می میریم امید مستضعفانربه ان چیزی است که این روح های الهی را ساخته است واین ملت الهی را کرده است چیزی جز اسلام عزیز و ولایت فقیه نیست.

حسین جان همچنانکه در روز عاشورا یکایک یاران و عزیزانت رادر آغوش می گرفتی می خواهم در هنگام شهادتم سرم را بربالینت بگذاری و مرا از عشق به خود و خدایت سیراب کنی.

خدایا اگر من لایق بخشش تو نبودم مرا در این کوهها ، در این جبهه ها ودر این سنگر ها نمی خواندی

مرا لایق دیده ای که درب رحمت شهادت را برمن گشودی. خدایا من اینهمه راه را به عشق تو پیمودم خدایا دیگر امیدی ندارم با همه وداه گفتم ، خداوندا مرا در جوار قربتت آرامش بخش.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا/ اداره هنری، اسناد و انتشارات/ شهرستان های استان تهران