متن کامل وصیت نامه دانشجوی شهید سید فرهاد متولی از شهرستان آران و بیدگل:

می‌خواهم نه یک بار بلکه صدبار فدای ماندن این اذان بشوم

سيّد فرهاد اوّلين فرزند خانواده در 1342/2/1 در نوش آباد در خانه‌اي محقر در جوار مسجد قائميه ديده به جهاد گشود. روز آخر ماه مبارك رمضان 1404 ( 1363 ) پيكر گلگونش را همچون جدش حسين(عليه السلام) در بيابان‌هاي شرق بصره ( شلمچه ) يافتند و به كاشان آوردند و معلوم شد كه در 61/2/22 به لقا الله پيوسته است.

کد خبر: ۴۳۷۱۵۹

دوشنبه - ۱۲ شهريور ۱۳۹۷ / 1397 12 June

«من لم یغزولم بحدث نفسه بغزومات علی شعبه من النفاق»

آنان‌که جهاد نکرده و لااقل اندیشه جهاد را در دل خود نپرورانده‌اند با نوعی نفاق خواهند مرد.

پیامبر اکرم(ص)

ملت ما ملت خون و مکتب ما مکتب شهادت است.

امام خمینی

از آن‌جا که مکتب اسلام از روز ولادت تا بعد از مرگ دستوراتی حیات‌بخش دارد و یکی از آن‌ها وصیت نمودن است اینجانب سیدفرهاد متولی نوش‌آبادی وصیت خویش را به شرح زیر بر زبان می‌آورم.

حمد و سپاس مخصوص خداوند یکتاست که خدای جهانیان است و درود و صلوات به پیامبر عظیم‌الشأن حضرت محمد ابن عبدالله(ص) و درود و سلام به خاندان عصمت یعنی اهل بیت نبوت و رسالت و درود و سلام حزب‌الله، بر فرمانده نیمه‌شب صحنه‌های نبرد سالار شهیدان حسین بن علی(ع) و درود و صلوات بر راهنمای سربازان الله و لشکر جندالله حضرت مهدی(عج) و سلام بر نایب خاص او روح الله الموسوی الخمینی‌دامت‌برکاته و رحمت خداوند به امت قهرمان و شهیدپرور اسلام و به روح پاک شهدای اسلام از کربلا تا کربلای خوزستان و تا قله‌های سرد الله‌اکبر مکتب ملت ما قرآن است و منطق ما منطق این مکتب است که فرماید: اِنّا لِلّه و اِنّا اِلیه راجِعون

اینجانب که در طول عمرم خدمتی به اسلام و مسلمین نکردم و امیدوارم که مرگم سرآغاز خدمتی جاویدان به اسلام باشد. از خداوند می‌خواهم که مرگم را مرگ سرخ قرار دهد تا به این وسیله به سه هدف رسیده باشم:

اول: لقاءالله، دوم: اثبات خواری و زبونی خصم، سوم: یاری اسلام به حد اعلا از این راه در لقاءالله رضا و خشنودی اوست که ما را آفرید و در هدف دوم اثبات منطق قرآنی است که ما از مرگ نمی‌هراسیم و در هدف سوم پاسخ به صدای غربت اسلام و صدای حسین(ع) است و به همین سبب اولین بار در روز عاشورا حرکت کردم. همة ما رفتنی هستیم پس چه بهتر که هجرت کنیم و به سوی الله و نظر کنیم به وجه الله.

پدرم ای که از کوه محکم‌تر هستی سینه‌ات و از صحرا گسترده‌تر است صبرت و هم از آب اقیانوس‌ها وسیع‌تر. درود و سلام و رحمت خداوند و سلام و تبریک فرزندت به تو. چه خوب امانتی گرفتی و چه خوب پس دادی او را که هیچ ضایع نکردی. پدرجان و مادر و برادران و خواهران عزیزم بدانید که ما فرزند علی(ع) هستیم که فرمود: راضی هستم هزاران شمشیر بر بدنم فرود آید ولی به مرگ طبیعی در بستر نمیرم. پس مرگ برای ما سعادت است و شما افتخار کنید که چنین تحولی شده است و ما در چنین زمانی زندگی می‌کنیم که جوانانش مرگ سرخ را در آغوش می‌گیرند. پدرجان از آن حجب و حیایی که دارم نمی‌خواهم شما را سفارش به صبر کنم چون می‌دانم وقتی خبر شهادتم به‌گوشت برسد مانند کوهی خواهی ایستاد و خم به ابرو نخواهی آورد و مانند رهبر انقلاب‌مان شروع به تلاوت قرآن خواهی کرد (انا لله و انا الیه راجعون)

پدرم ما یک عمر اذان گفتیم و این بار می‌خواهم نه یک بار بلکه صدبار فدای ماندن این اذان بشوم و به ستمکاران بگویم ما می‌میریم اما باید الله و لا اله الا الله زنده بماند. پدر عزیز سید بمیرد ولی الله اکبر در جهان طنین بیافکند فرزند تو به خون غلطد چه عیبی دارد تا پدران از حسین سرور آزادگان درس مکتب‌داری و دین‌داری بیاموزند و حداقل یک فرزند خود را فدای اسلام کنند.

بنابراین پدر و مادر عزیزم از شما می‌خواهم که قطره‌ای اشک نریزید و دشمن را خوشحال نکنید،‌گریه کنید اما بر حسین و اولادش که سرافرازی ما به واسطة خاندان عصمت و طهارت است. مادرم مبادا گریة بیش از حد کنی گریه کن لکن اسیری‌های زینب و حنجرة پاره‌پارة علی‌اصغر را به یاد بیاور و گریه کن به دردهای دل مادرم زهرا و به مظلومیت مظلوم انقلاب بهشتی عزیز به نجابت و ایثارگری‌های رجایی و باهنر. آری پدرم بدان که امانتی که نزد تو بود با رفتار و خلق و خویت بارور و پرثمر گردانیدی و به صاحب اصلی آن سپردی رحمت خدا بر تو باد، می‌دانم که در تمامی اوقات متجسم صبر و تقوی خواهی بود برای دیگران. پدرم از فرزندی که تو را تنها گذاشت راضی باش تا خداوند از توراضی باشد. بدان که هرگاه در خانواده‌ای شهیدی داده شود قیومیت و سرپرستی آن اول به عهدة‌ خود خداوند و بعد به دست حضرت حجت بن الحسن العسگری می‌باشد.

مادر ای ایثارگر تاریخ ای مربی کانون گرم خانواده‌ای مربی من سلامت می‌کنم هرچند که می‌دانم طاقت دوری فرزندت را نداری اما صبر می‌کنی و تو مادر مرا از سنین کودکی به مسجد فرستادی و قلبم را با خانواده عصمت و طهارت روشن و منور کردی. پس مادر مهربان حال که همه باید در این راه قدم برداریم فرزند تو نیز باید ؟؟

سخنی با دوستان و آشنایان برادرانم از شما می‌خواهم که جلسة‌ دعای کمیل قرائت قرآن و دعای ندبه را زنده نگهدارید حتی اگر یک نفر باشید. جوانان عزیز مساجد را پر کنید و نماز را به جماعت برگزار کنید مطالعه زیاد کنید و در اول بر شما باد به دکه کتاب‌های استاد شهید مرتضی مطهری را بخوانید پیامی که به امت قهرمان دارم این است که اگر می‌خواهند آسیبی به مملکت وارد نشود پشتیبان ولایت فقیه باشید،‌ تا خدا پشتیبان شما باشد و روز قیامت دنبال حسین باشید. از برادرانم می‌خواهم که با بسیج و سپاه همکاری کنند که با ارتش امام زمان همکاری کرده‌اند.

سخنی با خانواده‌ام: از شما می‌خواهم که وقتی کشته شدم مرا نه غسل دهید و نه کفن کنید دلم می‌خواهد به همان مقدس سپاه به خانه ؟؟ روم می‌خواهم با همان لباس خونین با همان وضع بدون هیچ تغییری مرا دفن کنید تا به دست امام زین‌العابدین دفن شوم و فردای قیامت بر حقیقت اسلام شهادت دهم و بر ستم کفار و ظلم آمریکا به آن‌جا که همه لال شوند ما سخن خواهیم گفت و آن‌جا که سرها پایین باشد سر ما بالا خواهد بود و آن‌جا که همه گریان باشند ما خندان خواهیم بود.

محل دفن نیز قطعة‌ شهدا در زیارت امامزاده محمد فرزند امام حسن(ع) در کنار صلواتی، راحمی، سروری، اخباری و دیگر شهدا و باز به پدر و مادر تأکید می‌کنم که همان‌طور که فداکار بودید حال نیز صبور باشید و امیدوارم که از من راضی باشید. خواهرانم و برادرانم نماز را فراموش نکنید. در ختم و عزایم نهایت سادگی را رعایت کنید و بدون تجملات و حجله و چراغ و این‌ها. زیرا خیلی دلم می‌خواهد همانند جدم غریبانه بمیرم،‌ غریبانه به خاک سپرده شوم و مظلومانه برایم ختم و عزا بگیرید. در آخر از تمامی اهل نوش‌آباد و دوستان می‌خواهم که مرا ببخشید و از من راضی باشید و خداوند شما را و ما را توفیق عبادت دهد و رهبر را به سلامت دارد.

«اللهم برحمتک فی الصالحین فادخلنا و فی علیین فرفعنا»

خدایا به ما توفیق بده که در راه تو و به همراه ولی تو کشته بشویم و به فیض شهادت نائل گردیم.

والسلام

16/ 02/ 61

سیدفرهاد متولی نوش‌آبادی

جهت مطالعه زندگی نامه شهید به      اینجا    وجهت دیدن عکسهای شهید به     اینجا    و        اینجا   رجوع نمایید.