از فضیلت دعای عرفه غافل نشویم

کربلا، آسمانی‌ترین نقطه زمین در روز عرفه

با همه‌ عظمتی که خدا برای عرفات قائل شده است، ویژه‌ترین الطافش را برای زائران امام حسین (ع) کنار گذاشته است. معروف است که در روز عرفه، اول خدا به زائران اباعبدالله نظر می‌کند و بعد به اهالی عرفات.

کد خبر: ۴۳۶۱۶۴

سه‌شنبه - ۳۰ مرداد ۱۳۹۷ / 1397 30 May

عرفه از آن موهباتی است که اگر وحی و نبوتی نبود، عقل بشر، به تنهایی به آن نمی‌رسید. عرفه یک میهمانی شیرین است که میزبان مهربانش سنگ تمام گذاشته برای میهمانان.

در عرفه، زمین و زمان کمی بالاترند
امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام فرمودند: "بعضی از گناهان جز در عرفات بخشوده نمیشوند"[1] شاید این همان گناهانی است که صاحب آن در ماه مبارک رمضان و شب قدر و شب عید فطر که عفو عمومی الهی صادر می‌شود، باز هم جامانده و توفیق بخشایش پیدا نکرده؛ حال، آخرین فرصت و آخرین رخصت برای او، صحرای عرفات است. «عرفه و عرفات را بدین خاطر چنین اسمی داده‌اند که در این روز و آن مکان، موقعیّتی برای اعتراف به گناه در نزد پروردگار پیش می‌آید.» اسلام، اعتراف به گناه را در پیش بندگان، مجاز نمی‌داند. کسی نباید گناهی را که انجام داده است بر زبان آورد و پیش کسی به آن اعتراف کند. اما پیش خدا، چرا"[2]

امام صادق علیه السلام عرفه را روز اختصاصی دعا می‌دانند: " هرچه دوست داری برای خود دعا بخوان و (در دعا کردن) بکوش؛ که آن روز (روز عرفه) روز دعا و درخواست است".[3]

پس در این روز خاص، هم مکان مطرح است و هم زمان؛ در این نقطه تلاقی طلایی زمان و زمین، چیزی که بازیگر اصلی صحنه است، "دل" است. اسباب فراهم شده تا اتصال دل به منبع نور برقرار شود.

معروف است که در روز عرفه، اول خدا به زائران اباعبدالله نظر می‌کند و بعد به اهالی عرفات.

کربلا، آسمانی‌ترین نقطه زمین در عرفه
در میهمانی عرفه، تمامترین سنگ تمام را خدای میزبان برای کسی گذاشته است که همه چیزش را برای خدا گذاشته است. با همه‌ عظمتی که خدا برای عرفات قائل شده است، ویژه‌ترین الطافش را برای زائران امام حسین علیه السلام کنار گذاشته است. معروف است که در روز عرفه، اول خدا به زائران اباعبدالله نظر میکند و بعد به اهالی عرفات.

کلاس بندگی در محضر شاگرد اول بندگی
دعای عرفه امام حسین علیه السلام با چهارچوب زیبا و ادب فوق العاده‌ای در برابر حضرت حق ایراد شده است. با قدرشناسی شروع می‌شود؛ توصیف مقام رفیع و بی‌بدیل خداوند؛ و بعد یکی یکی ریز به ریز نعمت‌های الهی را که از آغاز خلقت و طفولیت به یک انسان عطا می‌کند نام می‌برد و اقرار میکند که این نعمت را تو بودی که به من دادی. خواندن دعای عرفه امام حسین علیه السلام، نعمتهایی را به رخمان می‌کشد که شاید تا به حال به آنها فکر هم نکرده باشیم اصلا به ذهنمان خطور نکرده باشد که چنین نعمتی داشته‌ایم. و بعد حضرت با تمام وجود با تمام اجزای ریز و درشت بدن شهادت میدهد که اگر عمری به درازای تمام اعصار و دوران‌های تاریخ داشتم و تلاش وافر میکردم که شکر یکی از نعمت‌های تو را بجا آورم، نمیتوانستم و حتی نمیتوانم نعمت‌های تو را بشمارم که خود فرموده‌ای: "و ان تعدوا نعمة الله لا تحصوها" (نحل 18)

خواندن دعای عرفه امام حسین علیه السلام، نعمتهایی را به رخمان میکشد که شاید تا به حال به آنها فکر هم نکرده باشیم اصلا به ذهنمان خطور نکرده باشد که چنین نعمتی داشته‌ایم

دعای عرفه امام حسین (ع) را با تأنی و لذت بخوانید
اگر میخواهید عاشقانه با خدای خودتان حرف بزنید، دعای عرفه امام حسین علیه السلام را با تأنی و لذت بخوانید. گویا امام آمده است که فقط با خدایش حرف بزند و نجوا کند و عاشقی کند؛ اگرچه خواسته‌های خود را هم طلب می‌کند و این درس دعا کردن است. دعا، طلبکاری بندگان نیست؛ بلکه خاکساری و تضرع بندگان است در برابر خالقشان.

یک نکته ناب!
با همه تشویقی که اسلام به دعا و مناجات و خلوت با خدا دارد، مشوّق انزوا و گوشه گیری نیست. فکر نکنیم اسلامی که میگوید در یک روز خاص سر به بیابان عرفات بگذار و ساعت‌ها با خدا خلوت کن، مسلمان را انسانی بی‌سروصدا و بی رمق و بی‌اعتنا به اجتماع تربیت می‌کند؛ یک نکتهی جالب در بیان رهبر عزیز انقلاب، مؤید این مطلب است: "عجیب این است که اگرچه از همه ائمه علیهم‌السّلام ادعیّه‌ای به ما رسیده است، اما بیشترین و معروفترین دعاها از سه امام است که هر سه درگیر مبارزات بزرگِ مدّتِ عمر خودشان بودند: یکی امیرالمؤمنین علیه‌السّلام است که دعاهایی مثل دعای کمیل از آن بزرگوار رسیده است، بعد ادعیه مربوط به امام حسین علیه‌السّلام است، که همین دعای عرفه مظهر آنهاست. بعد هم امام سجاد علیه‌السّلام است که فرزند و پیام‌آور عاشورا و مبارز در مقابل کاخ ستم یزید است. این سه امامی که حضورشان در صحنه‌های مبارزات از همه بارزتر است، دعایشان هم از همه بیشتر است"[4]

بیشترین و معروفترین دعاها از سه امام است که هر سه درگیر مبارزات بزرگِ مدّتِ عمر خودشان بودند

پس دعا و تضرع و خلوت، بخش مهمی از زندگی یک انسان فعال جامعه ساز است؛ با اتصال به حضرت معبود، وقتی بار گناهان ریخته می‌شود و چرک معصیت از لوح قلب، پاک می‌گردد، بنده سبکبار و تازه می‌شود؛ و عرفه، یک روز طلایی است برای نیرو گرفتن و بازسازی روحی تا در صحنه سخت اقتصادی یا در عرصه‌های مهم زندگی، پویاتر و سبکتر حاضر شویم. در روزگاری که فشارها، گاهی سینه‌هایمان را تنگ می‌کند، با نفس کشیدن در هوای بهاری عرفه، کمی سرحال شویم. ان شاءالله.

نویسنده : فاطمه حسینی مجرد/ تبیان

پی نوشت‌ها:
[1] - من الذنوب ذنوب لا تغفر الا بعرفات (دعائم الاسلام، ج1، ص 294)
[2] - بیانات رهبر معظم انقلاب ۱۳۷۳/۰۲/۲۸
[3] - تخیر لنفسک من الدعا ما احببت و اجتهد فإنه (یوم عرفه) یوم دعاء و مسئله (التهذیب الاحکام، ج5، ص182)
[4] - بیانات رهبر معظم انقلاب ۱۳۷۶/۰۹/۱۳